Το ιδιότυπο συναξάριό μου συνεχίζεται σε διαφορετικό τόνο καθώς σε αντίθεση με τις Κατερίνες, Βαρβάρες εγώ δεν ξέρω (είχα δηλαδή μια αντιπαθέστατη συμφοιτήτρια με πιο έντονη τριχοφυΐα στο πρόσωπο απο εμένα, με την οποία έχω να μιλήσω απο την προηγούμενη χιλιετία και αν της ξαναμιλήσω ποτέ θα είναι a billion years too soon).
Μόλις στο στρατό λοιπόν κατάλαβα ότι τα "νικολοβάρβαρα" είναι οι ημέρες που διανύουμε λόγω της ημερολογιακής εγγύτητας των αντίστοιχων εορτασμών. Μέσα στα χαρτιά που μάζευα για τη μετάθεση μετα αδείας που έπαιρνα εκείνες τις ημέρες στο τέλος 5 μηνών παραμεθόριων διακοπών στην Κω, βρέθηκε και μια διαταγή της οικείας μας Ανωτέρας Διοικήσεως Ταγμάτων Εθνοφυλακής περί της εορτής του Πυροβολικού.
Το Πυροβολικό πολύ το αγαπώ
(θα πεθά-, θα πεθάνω, θα πεθάνω / στο κανό- στο κανόνι μου επάνω)
Μπορεί οι ναυτικοί να είναι πιο προληπτικοί, είναι όμως και άνθρωποι του κόσμου.
Οι πυροβολικάριοι είναι απλώς πυροβολημένοι (και κατά κανόνα κουφοί), ταιριάζουν δε θαυμαστά με τη νοοτροπία του Όπλου τους (το να τα κάνεις όλα πουτάνα με τη διακριτικότητα οβίδας)
και ανάβουν με ευλάβεια καντήλια στα εικονίσματα της Αγιαβαρβάρας.
Υπάρχει βεβαίως ιδιαίτερος λόγος πίσω απο αυτή τη λατρεία.
Μπορεί το 7ο Γραφείο (επιτελικά ζητήματα είναι αυτά, μη σας πολυσκοτίζει) να μιλάει περι κεραυνοβόλησης των εχθρών, όμως έχω την υποψία ότι η νοοτροπία πίσω απο τους λουκουμάδες με κονιάκ που σερβίρει κάθε 4 του Δεκέμβρη η Σχολή Πυροβολικού είναι πιο... ας πούμε... αμυντική.
Η Αγιαβαρβάρα ήταν μια ωραία κοπέλα απο μια καθωσπρέπει παγανιστική οικογένεια, με τα γαλλικά της, το Αρσάκειο και το πιάνο της.
Δεν ξέρω γιατί έγινε χριστιανή. Μπορεί να βαρέθηκε τον καθωσπρεπισμό του Παρκ Άβενιου λάιφσταϊλ ή μπορεί να την αποπλάνησε κάποιο γοητευτικό χριστιανόπουλο που πάρκαρε τα άρματα των πλουσίων στην αρένα της Νικομήδειας.
Ο πατέρας της για να μη χάσει φέϊς στο Νικομήδεια Τέννις Κλαμπ και κινδυνέυσουν κάτι κτηματομεσιτικά που διαπραγματευόταν τότε, την αποκεφάλισε δημόσια
(οι γονείς είχαν σε μεγάλη υπόληψη τις κόρες τους τότε)
και ο Θεός της Αγάπης και της Φιλευσπλαγχνίας τον κατακεραύνωσε ον δε σπότ.
(Talk about swift justice)
Με όλη αυτή τη συνοπτική και μπρουτάλ κατάληξη του οικογενειακού δράματος, η Αγιαβαρβάρα θεωρείται σήμερα η Αγία Προστάτις κατά των βίαιων και των ξαφνικών θανάτων
(πτώσεις, εκρήξεις, κεραυνοί, γκόλ στην παράταση μετά τη φάση των ομίλων)
εξ'ού και οι πυριτιδαποθήκες (magazines) φρουρίων και πλοίων ονομάζονται santabárbaras: Ένα χτύπημα εκεί και οι αμυνόμενοι γιορτάζουν άμεσα την 4η Ιουλίου ανεξαρτήτως ημερομηνίας ή εθνικότητας.
Πέρα λοιπόν απο τους Επιτελικούς κεραυνούς των Ενόπλων μας Δυνάμεων, η Αγιαβαρβάρα πρέπει να εξευμενιστεί, γιατί στο ευγενές Ολυμπιακό άθλημα του Πολέμου θεωρείται αντιαθλητική συμπεριφορά να μην ανταποδίδεις τα πυρά του αντιπάλου.
Τί είμαστε δηλαδή εμείς που χαλάμε τα πυρομαχικά μας στα κεφάλια των άλλων; Κορόιδα; Πρέπει να ανταποδώσουν τη χειρονομία. Και επειδή είναι κρίμα απο τη μια στιγμή στην άλλη να καταλήξoυμε ταρτάρ,
προσευχόμαστε στην Αγιαβαρβάρα ό,τι έρχεται προς το μέρος μας να σκάσει όσο πιο μακριά γίνεται.
Για την περίσταση ξεφεύγω απο τα τετριμμένα φασιστοηρωικά περι πυροβολικού και σας παρουσιάζω τους Infected Mushroom, ένα ισραηλινό psychedelic/trance συγκρότημα που στο συγκεκριμένο τραγούδι περνούν για λίγο απο το hip hop (σε συνεργασία με τους Swollen Member) και καταλήγουν σε ένα απολαυστικό μεσανατολικότατο κλείσιμο.
Enjoy.
Infected Mushroom (feat. Swollen Member) - Artillery
(Vicious Delicious album, 2007)
The three dimensional professional projections of spectral light
Connected from selection, air-tight
The isolated, the decisive, victory stimulated
The non-simulated patterns of flight originated
Now I'm a carnivore on a tour of duty
My band of brothers and full metal jackets establish cruelty
Black magic conjuror attack through the monitor
Destruction of assumption, one thing I can promise ya'
It half-cracked with cold shards of glass
Ritualistic annihilators that murder your cast
The future of the past, that last that feel
The seventh seal broken in half, ceremony is real
Become obsolete, high-strung from a beat
A strong minded individual delivering defeat
Blood rivers in the street, keep flowing or retreat
Deep omens keep opponents speech limited repeat
(whispered)
You're opening the door to the corridor stretching to the left
There's hunger in those eyes to get this off my chest
I am just a man who wants revenge, and I confess
I am full of rage and sin
Hung inside this cage again
When evil reigns 'cause people like to win
It may seem sweet, but we won't like the end
So we shine brightly from the light within
(rapped)
You're opening the doors to the corridors stretching to the left
Anger within my eyes, but the truth is on my chest
I am just a man who wants revenge and I confess
I am full of rage and sin, locked inside this cage again
Where evil reigns and people like to win
It may seem sweet, but we won't like the end
So we shine brightly from the light within
Locked inside this cage again...
Locked inside this cage again...
Locked inside this cage again...
Locked inside this cage again...
Turn the music up a bit...
Yo, yo...
Dark secrets, demons with a conscience
I'm the Lone Ranger looking for Pocahontas
Teenage zombies flying the beat,
I'm dying to learn what I'm trying to be
Go Bad News Bears and the Dukes of Hazzard
The youth of my group is the truth, so have it.
Keep myself couped up, recoup quickly
Face still hurts but my kids stick with me
Death loved not far as we go,
Crazy face still not star of the show
I appreciate the chance to hurt, I'll kill you
Ice pick into your neck, I will do
anything
Talk to you like I might care
anything
Rippled by the nightmare, moonshine distillery
Back road to villainy
Military start at the part with artillery
With artillery...
With artillery
With artillery
With artillery
With artillery
With artillery
With artillery
With artillery
With the ratatatatata!
Locked inside this cage again....
Locked inside this cage again....
Locked inside this cage again....
Locked inside this cage again....
.
