tag:blogger.com,1999:blog-54243620103210662112011-11-10T06:38:03.386+02:00<br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> <br> Bella, horrida bella et Thybrim multo spumantem sanguine cerno...GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.comBlogger1401100tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-5945417897559842282011-10-21T09:59:00.002+03:002011-10-21T09:59:33.964+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Η μεγαλειώδης διαδήλωση ήταν άριστα οργανωμένη. Μέχρι και τα σκουπίδια είχαν μαζευτεί για να μην υπάρχει κίνδυνος πυρπόλησής τους στην διάρκεια της πορείας. Τί λέω; Μέχρι και το ΚΚΕ θυμήθηκε (για λίγο) το καθήκον που του επιβάλλει η ιστορία του.<br /><br />Εκατοντάδες χιλιάδες λαού βροντοφώναξαν για <b>δύο συνεχόμενες ημέρες</b> αυτό που σκέφτονται εκατομμύρια. Μια θάλασσα κόσμου περικύκλωσε τα Παλαιά Ανάκτορα όπου οι εκφραστές της θέλησης του λαού αναλάμβαναν να φερθούν ως Νέοι Φεουδάρχες και να τσεκουρώσουν για ακόμα μια φορά τους υπηκόους τους για να γεμίσουν τα ταμεία ενός μακρινού Βασιλιά.<br /><br />Και όμως. Το "αδιανόητο" συνέβη. Οι αντιπρόσωποι του κυρίαρχου λαού (έτσι δεν τον έλεγαν οι ίδιοι oi νεοφεουδάρχες στη μεταπολίτευση;) αγνόησαν τον λαό, τον εντολέα τους (θεωρητικά) και σύρθηκαν στην ψήφιση των νέων νόμων.<br /><br />Η περιρέουσα μιζέρια και η βίαιη "προσαρμογή" στις νέες συνθήκες σας οδήγησαν στους δρόμους όπου κατέρρευσε η όποια ψευδαίσθηση σας είχαν καλλιεργήσει τα κόμματα εξουσίας που με ευλάβεια υποστηρίζατε μέχρι σήμερα.<br /><br />Σας αφήνει μια άισθηση πικρίας, έτσι δεν είναι; Μια αίσθηση ανημπόριας, αυτή η επιβολή με τη βία της θέλησης των Άλλων όταν η δική σας αντίθεση είναι τόσο περίτρανα διατυπωμένη.<br /><br />Η πικρία όμως και η όψιμη ("μόλις τώρα έπιασαν τελικά και τον δικό μου κώλο") αγωνιστικότητα δεν υποκαθιστά την πολιτική αφέλειά σας. Ή τον πολιτικό ωχαδερφισμό. Το ίδιο κάνει. Γιατί ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι δεν είστε τόσο ελεύθεροι και ανεξάρτητοι όσο πιστεύατε.<br /><br />Αργήσατε 190 χρόνια.<br /><br />Όταν το πρώτο δάνειο για την Επανάσταση κατά της Οθωμανικής τυραννίας κατασπαταλήθηκε σε δωροδοκίες και εκδουλεύσεις ήσαστε ελεύθεροι, Έλληνες;<br /><br />Όταν ο Ιμπραήμ Πασά σάρωνε τα πάντα στο πέρασμά του και έπρεπε να επέμβει ο στόλος των Μεγάλων Δυνάμεων στο Ναβαρίνο για να σωθεί η Επανάσταση ήσαστε ελέυθεροι, Έλληνες;<br /><br />Όταν οι ίδιες Μεγάλες Δυνάμεις σας επέβαλαν βαυαρική αντιβασιλεία και Βαυαρό μονάρχη; Μήπως τότε ήσαστε ανεξάρτητοι;<br /><br />Πόσο υπολογίσατε την τόσο πολύτιμη "Ελευθερία" σας, Έλληνες, όταν οι πολιτικές Τρικούπη-Δηλιγιάννη που εναλλάσσατε στην εξουσία οδηγούσαν την Ελλάδα σε χρεωκοπία, τον ατυχή ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και την επιβολή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου με όλα τα χρήματα απο τα κρατικά μονοπώλια να πηγαίνουν στους δανειστές μας που μεσολάβησαν για να μην ξαναγίνουμε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας;<br /><br />Νοιώθατε εθνικά κυρίαρχοι όταν οι Σύμμαχοι αποβιβάζονταν στη Θεσσαλονίκη για να αναγκάσουν την είσοδό μας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο;<br /><br />Ή μήπως όταν Άγγλοι και Ιταλοί μας παρέσερναν σε περιπέτειες στα βάθη της Ανατολίας για να αφήσουν μετά τους Έλληνες της Σμύρνης να πνίγονται και να σφαγιάζονται (συγγνώμη, εννοώ να "συνωστίζονται") και να τους παρακολουθούν αμέτοχοι απο τα πλοία τους;<br /><br />Πού είχε πάει η εθνική σας υπερηφάνεια ως απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων όταν ο Προδότης της "Δημοκρατίας" Γεώργιος Παπανδρέου παρέδιδε το κίνημα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στα νύχια των Άγγλων;<br /><br /><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-1WmDFULwTPQ/TqEVn1HrjVI/AAAAAAAABkY/FU8hCuRNgNQ/s1600/Yalta.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="258" src="http://2.bp.blogspot.com/-1WmDFULwTPQ/TqEVn1HrjVI/AAAAAAAABkY/FU8hCuRNgNQ/s320/Yalta.jpg" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Γιάλτα, 1945. Ο μυτόγκας πίσω απο τον Churchill είναι ο Sir Charles Portal., &nbsp;Αιθεράρχης της RAF, ο οποίος απευθύνεται στον ασκεπή Αρχιναύαρχο του Βασιλικού Ναυτικού Sir Andrew Cunningham, ο οποίος ήταν ο επικαφαλής του Αγγλικού Στόλου της Μεσογείου κατά τη Μάχη της Κρήτης, όταν οι Άγγλοι παρέδωσαν την Κρήτη στους Γερμανούς έχοντας υποσχεθεί στους Έλληνες ότι θα είναι ασφαλής στα χέρια τους προκειμένου να πείσουν την Ελληνική διοίκηση να μεταφέρει την Κρητική Μεραρχία στο βόρειο μέτωπο.</td></tr></tbody></table><br /><br />Όταν τα αγγλικά στρατεύματα δολοφονούσαν πατριώτες αγωνιστές στις φτωχογειτονιές της Αθήνας; Ή όταν η Ο.Π.Λ.Α. δολοφονούσε Τροτσκικούς αντιπάλους της Μόσχας αντί για μαυραγορίτες και δοσιλόγους; Φουσκώνατε απο περηφάνεια τότε για τη γαλανόλευκη;<br /><br />Όταν για τριάντα χρόνια οι αριστεροί ήταν καταδικασμένοι να ζουν στο φόβο και την ανέχεια σε μια διαρκή Λευκή Τρομοκρατία;<br /><br />Όταν η CIA σας επέβαλε κυβέρνηση κρετίνων συνταγματαρχών; Ξυπνούσε μέσα σας ο Λιονάιντας εντ δίς ιζ Σπάρτα;<br /><br />Πού ήταν το Σπαρτιατικό Ιδεώδες όταν οι Τούρκοι προσκαλούνταν απο τους "Συμμάχους" μας να εισβάλουν στην Κύπρο;<br /><br />Όταν ο συγγραφέας του "Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες" Ανδρέας Παπανδρέου ξετίναζε τα χρήματα των Ελλήνων στην "αγορά του αιώνα" και στο σκάνδαλο Κοσκωτά; Όταν διατηρούσε τις "Βάσεις του Θανάτου"; Υπερήφανε, εθνικά κυρίαρχε Έλληνα!<br /><br />Όταν οι Κυβερνήσεις Παπανδρέου-Μητσοτάκη ξύνονταν και επέτρεπαν να παίζονται απίστευτα κερδοσκοπικά παιχνίδια με τα overnight επιτόκια εις βάρος της Ελλάδας; Τα ξέχασες τα overnight επιτόκια κυρίαρχε Έλληνα των Δύο Ηπείρων;<br /><br />Το φχαριστήθηκες μεγαλοϊδεάτη Έλληνα που παρακολουθούσες το Αιγαίο σιγά σιγά να γκριζάρει και τον Σημίτη να ευχαριστεί τους Αμερικανούς που πολύ πιθανά όντως έσωσαν το άθλιο θέαμα που ονομάζουμε στόλο (και που την αποχώρησή του σε μπουλούκι κατέγραφε ζωντανά ελικόπτερο της ιδιωτικής τηλεόρασης;)<br /><br />Είσαι ένα μικρό ψάρι, νεοέλληνα, που κολυμπάει ανάμεσα σε καρχαρίες. Η ελευθερία σου εξαρτάται απο την καλή τους θέληση.<br /><br />Και σαν να μην έφτανε αυτό τους προσκαλείς ο ίδιος να σε καταπιούν.<br /><br />Και ακόμα και τώρα, που τα σαγόνια τους κλείνουν γύρω σου κατηγορείς τους συνδικαλιστές και τους Κουκουέδες για τα δεινά σου.<br /><br />Θα κάτσεις λοιπόν και θα την φάς. Für Kaiser, Gott, und Vaterland. Και θα πέις και πάλι ευχαριστώ που σε "έσωσαν".</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-594541789755984228?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-48958391882747317912011-01-18T23:15:00.009+02:002011-01-19T03:06:38.062+02:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: left;">Σήμερα συμπληρώνονται ακριβώς 140 χρόνια απο την ενοποίηση της Γερμανίας σε μία κρατική οντότητα, κάτι που σηματοδότησε την έναρξη του μεγάλου εφιάλτη του Εθνικισμού για την Ευρώπη. Όμως δεν ήθελα να γράψω γι' αυτό. Ήθελα να γράψω για έναν "καλό" Εθνικισμό. Τον εθνικοαπελευθερωτικό εθνικισμό.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Γιατί, ώ γλυκιά εθνική υπερηφάνεια, μάθετε πως ο πρίγκηπας Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ήρωας εκ του ασφαλούς στην ελληνική Επανάσταση και μέγας καρεκλοκένταυρος του νεότερου ελληνικού "κράτους", πήδαγε -στα τέλη της δεκαετίας του 1810-αρχές 1820 στην Pisa, τη Mary Shelley, τη συγγραφέα του Frankenstein (or, The Modern Prometheus).</div><div><br /></div><div>Σιγά τα ωά, θα μου πείτε με το δίκιο σας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Βλέπετε, δεν ήταν και καμιά μεγάλη κατάκτηση η Mary Shelley. Καρακάξα στην εμφάνιση, η Shelley αποφάσισε κάποια στιγμή ότι αρκετά ανεχόταν το κέρατο που της φόραγε ο σύζυγός της, Ρομαντικός ποιητής και ενοχλητικός χορτοφάγος, Percy Bysshe Shelley.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Έτσι, ενώ το ζευγάρι βρισκόταν απο ανάγκη στην Pisa (επειδή είχαν φεσώσει τους πάντες στην Αγγλία) ήρθαν σε επαφή με τις διάφορες προοδευτικές ιδέες της εποχής, συχνά με τη μεσολάβηση του άλλου αλλοπαρμένου Ρομαντικού ποιητή - και όχι τόσο φανατικού άντρα - Λόρδου Byron, αλλά και με τις προοδευτικές προσωπικότητες που τις αντιπροσώπευαν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Μια απο αυτές τις προσωπικότητες, ήταν κι ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος - ο οποίος παρεμπιπτόντως είχε βάλει την ουρά του στα σκέλια όταν πρωτοέμαθε τα νέα για ένοπλη</div><div>επανάσταση μετά τη συνέλευση στη Βοστίτσα (<i>αυτό που σήμερα οι κάτοικοί του ονομάζουν Αίγιο, επειδή το Βοστίτσα προφανώς δεν ταιριάζει με το επίπεδο και την αριστοκρατική τους καταγωγή...</i>)</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Ο Μαυροκορδάτος, λοιπόν, τα φτιάχνει με τη Shelley, και ανταλλάσσουν για κάποια χρόνια μια εξόχως γλυκανάλατη αλληλογραφία.</div><div><br /></div><div>Εδώ χάνω το όποιο ενδιαφέρον είχα για το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα αλλά και για να διηγηθώ αυτή την ιστορία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Πιό ενδιαφέρουσα όμως, για μένα, είναι η μέγιστη ειρωνία ότι, για την εποχή των Αυτοκρατοριών, η προοδευτική και ριζοσπαστική ιδεολογία που αντιπροσώπευε ο "καλός" πρίγκηπας Μαυροκορδάτος ήταν ο Εθνικισμός.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Με λίγα λόγια, είμαστε στην εποχή που οι λαοί έχουν αρχίσει να εξεγείρονται κατά της απρόσωπης, συγκεντρωτικής αυτοκρατορικής εξουσίας και της παρηκμασμένης, αιμομικτικής και ανάξιας αριστοκρατίας που αναπόφευκτα βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας και διαμοιράζει γαίες και αλλάζει σύνορα σαν να διαχειριζόταν τα αμπελοχώραφα των</div><div> προγόνων της.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Βέβαια ο Εθνικισμός δεν αφορούσε μόνο τους υπανάπτυκτους γύρω απο τη Μεσόγειο, τη Φιλική Εταιρεία, το Υψηλό Εμπόριο (Alta Vendita) των Καρμπονάρων και τη ρομαντική παραφιλολογία που συνεπήρε τις πλουσιότερες και δημοκρατικότερες κοινωνίες, αλλά όλη την αυτοκρατορική Ευρώπη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Αυτό είχε αντιληφθεί ένας άλλος πρίγκηπας της ιστορίας μας, ο "κακός" πρίγκηπας Klemens von Metternich.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>(<i>Ο οποίος, παρεμπιπτόντως, ήταν πραγματικός πρίγκηπας - <b>Klemens Wenzel Nepomuk Lothar, Fürst von Metternich-Winneburg zu Beilstein</b> το πλήρες όνομά του, σε αντίθεση με τον Μαυροκορδάτο, ο οποίος λεγόταν πρίγκηπας μόνο και μόνο επειδή τον είχε πάρει στην αυλή του ο θείος του, Ιωάννης Καρατζάς. Ο Καρατζάς ήταν "ευγενής" επειδή είχε αγοράσει απο τον Σουλτάνο τον τίτλο του Χοσποντάρ (господар) της Βλαχίας έναντι αδράς αμοιβής. Ξεζούμισε τους ρουμάνους και την κοπάνησε νύχτα απο τις γαίες του, αφού πρώτα είχε μεταφέρει με τη συνοδεία του τη βουβωνική πανώλη απο την Ισταμπούλ στη Βλαχία, με αποτέλεσμα να χαθούν περίπου 60.000 ζωές, στην επονομαζόμενη "πανώλη του Καρατζά" - 'Ciuma lui Caragea' στα ρουμάνικα</i>)</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Ο "κακός πρίγκηπας" είδε στο πρόσωπο του Ναπολέοντα τί μπορεί να συμβεί όταν οι λαϊκές επαναστάσεις περνούν στα χέρια παρανοϊκών τυράννων . Ο κακός πρίγκηπας οσμίστηκε το μπαρούτι στον ανταγωνισμό των Μεγάλων Δυνάμεων γύρω απο τη μελλοθάνατη Οθωμανική Αυτοκρατορία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Και έκανε ό,τι περνούσε απο το χέρι του για να καθυστερήσει τη σύγκρουση των Μεγάλων Δυνάμεων. Όντας, μάλιστα, στην υπηρεσία των Αψβούργων - η αυτοκρατορία των οποίων ήταν η πλέον πολυσυλλεκτική απο άποψη διαφορετικών εθνικοτήτων - αντιλαμβανόταν τη σημασία του Εθνικισμού στις επερχόμενες ευρωπαϊκές συγκρούσεις και αντιστάθηκε σθεναρά στην απόσχιση εθνικών κρατών απο τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες - <i>γι' αυτό και το ροζ παραμυθάκι που μαθαίνουμε για την ελληνική Επανάσταση τον παρουσιάζει ως αντιδραστικό δικτάτορα.</i></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div>Ο "αντιδραστικός δικτάτορας" προσπάθησε - χωρίς ιδιαίτερο ζήλο, είναι η αλήθεια - να εκμοντερνίσει κάπως την υδροκέφαλη Αυστριακή αυτοκρατορία και να της δώσει παράταση ζωής, αντίστοιχα με τις προσπάθειές του να διατηρήσει το εύθραυστο κατεστημένο στην Ευρώπη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Σήμερα, οι προσπάθειές του φαίνονται ουτοπικές. Σίγουρα ήταν αδύνατο να διατηρηθεί το μεσαιωνικό κατεστημένο, έστω αναθεωρημένο μετά τις ήττες του Ναπολέοντα. Το πραγματικό κίνητρο του Metternich ήταν όμως το να καμφθεί ο εθνικισμός. Και ως τέκνο της Γερμανίας, φοβόταν εναν συγκεκριμένο εθνικισμό. Τον γερμανικό.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Εμέις πιά, διδαχτήκαμε τα μαθήματά μας, σε επίπεδο αρχής τουλάχιστον και προσπαθούμε να κάνουμε περίπου ό,τι και ο Metternich. Με το ευρώ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><b>*******</b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div>Ο Ιούλιος Καίσαρας τα είχε πολύ ωραία ξεκαθαρισμένα τα πράγματα μέσα του. Οι βάρβαροι δυτικά του Ρήνου είναι Γαλάτες (<i>Gallia est omnis divisa in partes tres</i> και τα λοιπά) και οι βάρβαροι ανατολικά του Ρήνου είναι Γερμανοί.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Όμορφα. Τα χρόνια πέρασαν, οι Ρωμαίοι δεν κατάφεραν να υποτάξουν ποτέ τους Γερμανούς, οι οποίοι αν και τα κατάφερναν περίφημα σε κάθε τομέα της ανθρώπινης δραστηριότητας - <i>απο τότε που ο Καρλομάγνος τους κατέβασε απο τα δέντρα και μετά, δηλαδή</i> - δεν έφταναν και πολύ ψηλά ως κυρίαρχο έθνος εν γένει επειδή ήταν διαιρεμένοι διοικητικά σε μερικές δεκάδες κρατίδια, άλλα επισκοπικά, άλλα πριγκηπικά, άλλα βασιλικά, άλλα μερκαντιλιστικά και πάει λέγοντας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Βέβαια, είχαν την ιδέα μιας χαλαρής ένωσης υπο τη μορφή της Αγίας Ρωμαικής Αυτοκρατορίας (το πρώτο Ράιχ αν θέλετε) αλλά ό<b>πως έλεγε κι ο Βολταίρος, η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία δεν ήταν ούτε Αγία, ούτε Ρωμαϊκή, ούτε Αυτοκρατορία</b>.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Τα χρόνια πέρασαν, με τους Γερμανούς χωρισμένους ωραία και καλά, μέχρι που κάποιοι βάρβαροι πολύ πολύ ανατολικά του Ρήνου - για την ακρίβεια τόσο ανατολικά που σήμερα τα μέρη τους είναι Ρωσσία και Πολωνία - αποφάσισαν ότι δεν πάει άλλο. Αυτοί οι βάρβαροι σύντομα έγιναν οι ισχυρότεροι όλων των Γερμανών. Ήταν οι Πρώσσοι. Με έναν στρατό που δεν το έβαζε ποτέ κάτω, ακόμα και αμέσως μετά απο καταστροφικές ήττες και με μια απίστευτα ευέλικτη διπλωματία, οι Πρώσσοι κατάφεραν τελικά το 1866 να βάλουν στη θέση της την παρηκμασμένη Αυστριακή αυτοκρατορία της ανορεξικής και ημίτρελης Σίσυ και του άντρα της Φραγκίσκου Ιωσήφ και να δημιουργήσουν την Βορειογερμανική Ένωση, μια πρώτη ενοποίηση μέρους του Γερμανικού Έθνους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Οι προσπάθειες του Metternich είχαν πάει χαμένες και οι χειρότεροι φόβοι του αποκτούσαν σάρκα και οστά.</div><div><br /></div><div><br /></div><img src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TTYzvwQ5IAI/AAAAAAAABiQ/yXIBktNeOBQ/s400/Wislicenus_Germania.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 287px; height: 400px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563691285165449218" /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px; "><i>Germania auf der Wacht am Rhein (Η Germania σε επαγρύπνηση πάνω στον Ρήνο). Hermann Wislicenus, 1873</i></span></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px;">"</span><b><span class="Apple-style-span">Was ist des Deutschen Vaterland?"<br />Στίχοι: Ernst Moritz Arndt, 1813<br />Μουσική: Gustav Reichardt, 1825</span></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; "><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/xqAKJdv3fqU?fs=1&amp;hl=en_US&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/xqAKJdv3fqU?fs=1&amp;hl=en_US&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></span></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Ποιά είναι η πατρίδα του Γερμανού;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Είναι η Πρωσσία; Είναι η Σουηβία;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Είναι εκεί που ανθίζουν τα κλήματα στον Ρήνο;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Είναι στη Belt που πετούν οι γλάροι;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Ω όχι, όχι, όχι! </span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Η πατρίδα του πρέπει να είναι μεγαλύτερη!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Ποιά είναι η πατρίδα του Γερμανού;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Είναι η Βαυαρία; Είναι η Στυρία;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Είναι εκεί που κορδώνονται οι αγελάδες των Μάρσων;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Είναι εκεί που βρίσκεται ο σίδηρος του Μάρκ;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Ω όχι, όχι, όχι! </span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Η πατρίδα του πρέπει να είναι μεγαλύτερη!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Ποιά είναι η πατρίδα του Γερμανού;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Είναι η Πομμερανία; Είναι η Βεστφαλία;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Είναι εκεί που φυσάει η άμμος απο τις θίνες;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Είναι εκεί που βρυχάται ο Δούναβης;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Ω όχι, όχι, όχι! </span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Η πατρίδα του πρέπει να είναι μεγαλύτερη!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Ποιά είναι η πατρίδα του Γερμανού;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Πές μου λοιπόν το όνομα αυτής της μεγάλης χώρας!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Είναι η χώρα των Ελβετών; Είναι το Τιρόλο;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Η χώρα και οι άνθρωποι με ευχαρίστησαν πολύ.</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Αλλά όχι, όχι, όχι!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Η πατρίδα του πρέπει να είναι μεγαλύτερη!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Ποιά είναι η πατρίδα του Γερμανού;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Πές μου λοιπόν το όνομα αυτής της μεγάλης χώρας!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Σίγουρα είναι η Αυστρία</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Πλούσια σε τιμές και νίκες!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Αλλά όχι, όχι, όχι!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Η πατρίδα του πρέπει να είναι μεγαλύτερη!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Ποιά είναι η πατρίδα του Γερμανού;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Πές μου επιτέλους το όνομα αυτής της χώρας!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Όπου κι αν ηχείι η γερμανική γλώσσα</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">και άσματα στον Ουρανό ο Θεός άδει</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Αυτή πρέπει νά'ναι! Αυτή πρέπει νά'ναι!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Αυτή, γενναίε Γερμανέ πες δική σου!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Αυτή πρέπει να είναι όλη η Γερμανία!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Ω Θεέ επουράνιε, κοίταξέ την</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">και δώσε μας τη δίκαιη Γερμανική ανδρεία</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">για να την αγαπάμε, πιστοί και καλοί!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Αυτή πρέπει νά'ναι! Αυτή πρέπει νά'ναι!</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">Αυτή πρέπει να είναι όλη η Γερμανία!</span></div><div><br /></div><div>**</div><div><br /></div><div><br /></div></div><div>Οι Γερμανοί - δηλαδή οι Πρώσσοι - στράφηκαν προς τη δύση. Με αφορμή την Ισπανική διαδοχή, ο γερο Bismarck κατάφερε με χειραγώγηση μιας σειράς διπλωματικών εντάσεων να επιτύχει την κήρυξη πολέμου ανάμεσα στη Γαλλία και την Πρωσσία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Εξασκώντας την Τέχνη του Προφανούς (ή αλλιώς της Κοινής Λογικής) οι Πρώσσοι στρατάρχες, χάρη στην πολύ ανώτερη οργάνωση και τον καλύτερο εξοπλισμό του στρατού τους, κατάφεραν να συντρίψουν τους Γάλλους στο Sedan και να αιχμαλωτίσουν τον Γάλλο Αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ'.</div><div><br /></div><div><br /></div><img src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TTYbe8b6LlI/AAAAAAAABiI/k1y8hB_u_fc/s400/Napoleon_III_Otto_von_Bismarck_%2528Detail%2529.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563664608096038482" /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">Ο Ναπολέων Γ' (αριστερά) με τον Otto von Bismarck, μετά την παράδοση των Γάλλων στο Sedan. O αυτοκράτορας Ναπολέων έχει παραδώσει το σπαθί του στον Bismarck (Πίνακας του 1878, απο τον <span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; ">Wilhelm Camphausen</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; ">)</span></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><br /></span></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><br /></span></span></div><div style="text-align: left;">Επειδή όμως οι Γάλλοι είναι Γάλλοι και το έχουν στο αίμα τους να παραδίδονται, ήθελαν να το κάνουν και δεύτερη φορά. Η Τρίτη Γαλλική Αυτοκρατορία κατέρρευσε αυθημερόν, η Γαλλία συνέχισε να πολεμά και μετά απο μερικούς μήνες ξαναπαραδόθηκε, οριστικά αυτή τη φορά. Οι Γερμανοί μπήκανα στο Παρίσι στις 28 Ιανουαρίου του 1871. (<i>Τους άρεσε τόσο πολύ που 70 χρόνια μετά ξαναμπήκαν</i>).</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><i>Δέκα ημέρες πρίν απο την είσοδό τους στο Παρίσι, όμως, επειδή τους ενέπνεε η περιρρέουσα χλιδή, όρκισαν τον Hohenzollern Βασιλιά της Πρωσσίας Wilhelm Αυτοκράτορα όλης της Γερμανίας στην Αίθουσα των Καθρεπτών στις Βερσαλλίες</i>.</div><div style="text-align: center;"> <b>Ήταν σαν σήμερα, πριν απο 140 χρόνια.</b></div><div style="text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /></b></div><img src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TTYYZu6eOlI/AAAAAAAABiA/_7RJztY8D1Q/s400/Versailles.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 296px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563661220031904338" /><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-weight: normal; font-size: 11px; line-height: 15px; ">Die Proklamierung des Deutschen Kaiserreiches. Anton von Werner, 1885. Με τη λευκή στολή ο Bismarck. Πιό μπροστά του, κοιτάζοντας τον Αυτοκράτορα, ο Moltke. </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /></b></div><div><br /></div><div>Η Ευρώπη ακόμα το μετανώνει που το άφησε να συμβεί. Και οι Γερμανοί το ίδιο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div>Για λόγους που έχουν αναλυθεί απο πολλούς και πολλές φορές, ο ανταγωνισμός της ενοποιημένης Γερμανικής οικονομίας με τις υπόλοιπες οικονομίες της Ευρώπης οδήγησε σε δύο Παγκόσμιους Πολέμους. </div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PjYO5IWbJ1c?fs=1&amp;hl=en_US"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/PjYO5IWbJ1c?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b>Οι παρηκμασμένες δημοκρατίες καταλήγουν κάπως έτσι όταν βρεθούν αντιμέτωπες με μια μεγάλη κρίση...</b></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Έφταιγαν αποκλειστικά οι Γερμανοί γι' αυτό; Φυσικά και όχι. Όμως ο Γερμανικός Εθνικισμός αποτέλεσε το πιο βολικό καταλύτη για τις εξελίξεις που ισοπέδωσαν την Ευρώπη και κόστισαν δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div>Όταν το τείχος του Βερολίνου έπεφτε και το παρακολουθούσαμε στις τηλεοράσεις μας υπο τους ήχους των Scorpions, κάποιοι κρατούσαν την ανάσα τους, σκεπτόμενοι την μετέπειτα πορεία της έστω και βίαια αποναζιστικοποιημένης Γερμανίας.</div><div><br /></div><div>Αυτός ο φόβος, αυτό το φάντασμα του Metternich, αποτέλεσε το κίνητρο για τη στενή σύνδεση της Γερμανικής οικονομίας με αυτή της υπόλοιπης Ευρώπης μέσω του Ευρώ, έστω κι αν αυτό σημαίνει ότι οι Γερμανοί αναγκάζονται να πληρώνουν τους κοπρίτες του Πάγκαλου (και τον τον Πάγκαλο μαζί μ'αυτούς).</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Το Ευρώ - όπως μας διδάσκει τελικά ο έρωτας της Shelley με τον Μαυροκορδάτο - είναι μια πολιτική απόφαση και όχι μια οικονομική αναγκαιότητα. Είναι αυτό που μας βοηθάει να μην βλέπουμε το βράδυ στους εφιάλτες μας τη Merkel με κοντό μουστάκι να χαιρετά ναζιστικά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Είναι η πλέον εφικτή έκφραση της αναγκαιότητας μιας Ενοποιημένης Ευρώπης, μιας Ευρώπης που θα έχει αφήσει πίσω της τους εθνικιστικούς εφιάλτες και τις Εθνικές Αναγκαιότητες, όπως την οραματίστηκε ένας απο τους μεγαλύτερους ευρωπαϊστές, ο Γάλλος Πρόεδρος Valéry Giscard d'Estaing.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Ο οποίος γεννήθηκε στο Koblenz, τη γενέτειρα του Metternich. </div><div><br /></div><div>Και γεννήθηκε εκεί επειδή, το 1926, μετά την ταπεινωτική συνθηκολόγηση της Γερμανίας στον Πρώτο Παγκόσμιο το 1918, η Ρηνανία τελούσε ακόμα υπό Γαλλική κατοχή.</div><div><br /></div><div>Ο Πρόεδρος Valéry Giscard d'Estaing ήταν παιδί κατακτητών.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Και στα 15 του, είδε τα πάντα να επαναλαμβάνονται απο την ανάποδη.</div><div><br /></div><div><br /></div><div><img src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TTYL2SFQgVI/AAAAAAAABh4/SeMHdkfTwdg/s400/hitler_tour_eiffel.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 317px; height: 400px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563647416857559378" /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ΥΓ.1 Όσο η Γερμανία παραμένει ενωμένη, οι Ευρωπαίοι θα στηρίζουν το Ευρώ. </div><div><br /></div><div>Κι εμείς θα καθυστερούμε την αναπόφευκτη πτώχευσή μας (sovereign debt default) και την επιστροφή στη δραχμή - ή την ανταλλακτική οικονομία με αυγά - μέχρι να δημιουργηθούν οι μηχανισμοί που αφενός θα επιτρέπουν την έξοδο αυτή, αφετέρου θα εγγυώνται τη σταθερότητα του Ευρώ παρά τις αποχωρήσεις των οπισθοδρομικών οικονομιών.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-4895839188274731791?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-91427068499500427092010-11-10T23:40:00.007+02:002010-11-12T00:15:17.835+02:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">"I am not a Fascist. Fascists are shopkeepers. I am a Nazi."</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><i>The Hon. Alan Clark, MP</i></span></b></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div>΄Ημουν ενθουσιασμένος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Μπορεί να είχα μείνει άφωνος απο το αδιανόητο της κατάστασης όμως μέσα μου ήμουν κατά βάση ενθουσιασμένος.</div><div><br /></div><div>Ελληνικές οικογένειες βόλταραν στην πλατεία αμέριμνες, παιδάκια έπαιζαν με τους παππούδες τους, όλοι περιτριγυρισμένοι απο το γαλανό και το λευκό. Η Ελλάς ήταν παντού.</div><div><br /></div><div>Ζούσαμε μέρες του '21.</div><div><br /></div><div><i>Βαϊμάρης 1921</i>.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div>Το κορίτσι μπροστά μου πρέπει να ήταν δεκατριών. Στάθηκε μπροστά μου και μου έκλεινε το δρόμο. Συνομήλικοί της μας περικύκλωσαν.</div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>******</div><div><br /></div><div>Η νεαρή γαλλίδα ραδιοφωνική δημοσιογράφος Marine Olivesi βρισκόταν μέχρι την</div><div> προηγούμεη εβδομάδα στην Ελλάδα για τις ανάγκες των κομματιών που ετοιμάζει freelance για το CBC, το BBC Afrique και την αγγλόφωνη υπηρεσία του Deutsche Welle. Αυτή την περίοδο δουλεύει πάνω σε θέματα που αφορούν μετανάστες. <i>(Ήδη, τη στιγμή που τα γράφω αυτά είναι ασφαλής στο Παρίσι και το πρώτο μικρό της κομμάτι για την Ελλάδα έχει ανέβει</i></div><div><i> στο ραδιόφωνο του CBC.)</i></div><div><br /></div><div>Ο πανταχού παρών καλός φίλος και συνταξιδιώτης στη Μέση Ανατολή Δ.Δ., γνωρίζοντας καλά την ανθρωπογεωγραφία της Αθήνας αναλαμβάνει να την ξεναγήσει στα μέρη που μαίνεται ένας μονομερώς κυρηγμένος πόλεμος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Τους συνοδεύω κι εγώ για να της μιλήσω για θέματα που αφορούν την υγεία των μεταναστών. Ή την απουσία αυτής τελοσπάντων.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η συζήτηση είναι μεγάλη και έχει την τάση να πλατειάζει προς άσχετα θέματα με σκοπό την εξοικείωσή της με την νοσηρή ανικανότητα και διαφθορά του ελληνικού αδιαιρέτου διδύμου κράτους/παρακράτους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Η αφέλειά της, προϊόν σπουδών και μαλακής δημοσιογραφίας στη Νέα Υόρκη, δεν βοηθά τη συνοχή της συζήτησης. Ένα μόνιμο "πως είναι δυνατόν;" διαγράφεται στο βλέμμα της. Όταν ο Δ. της επισημαίνει ότι καλό είναι να κρύψει το ατυχέστατο μικρόφωνο τραγουδιάρας με το οποίο καταγράφει τη συνομιλία μας όταν θα περνάμε απο τις γειτονιές που κινούνται οι φασίστες, αυτή ενίσταται: "Μα δεν έχουν δικαίωμα να μας σταματήσουν!" </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Μάλιστα...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Περπατώντας στους έτσι κι αλλιώς γκρίζους και μίζερους δρόμους "εκείνων" των γειτονιών, ανάμεσα στις καταθλιπτικές καταχνιασμένες πολυκατοικίες</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>(<i>mind you, με τα μέσα ούτε δέκα λεπτά μακριά απο τις εξαιρετικές μπαγκέτες του Paul, τα καταστήματα της Βενετίας Β. και του Κώστα Κ. απέναντι απο την Αυτού Αγιότητα τον Κλήμη τον Όγδοο και τις ξυνισμένες μεγαλοκοπέλες τύπου Νόνικας που συχνάζουν στο μετριότατο πια Zonar's</i>)</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div>ένοιωθα όλα αυτά που συζητούσαμε να μπαίνουν στη σωστή τους διάσταση, μακριά απο τις παρουσιάσεις των Γιατρών του Κόσμου, τις ασκήσεις εξάπλωσης επιδημιών, τις ασκήσεις αντιμετώπισης κύματος λαθρομεταναστών, τα στατιστικά ακόμα και τις ίδιες τις συνεδρίες με μεμονωμένους μετανάστες στην Υπηρεσία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Το παρακμιακό κεμπαμπτζί ή κάρρυ/τσάτνυ έχανε τη γραφικότητά του και οι ίδιοι οι εξαθλιωμένοι ασιάτες ("<i><b>μπανιάνοι" </b>στην καθομιλουμένη του δρόμου</i>) γίνονταν λιγότερο αόρατοι για τις κοσμοπολίτικες αισθήσεις μας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Κεντρικά σημεία της ξενάγησης η πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα και η πλατεία Αττικής. Τόσο το πρόσφατο ρεπορτάζ των Νορβηγών (<b><a href="http://www.youtube.com/watch?v=gPl9PW7ONIQ">The battle for Attica square</a></b>) όσο και το γενικότερο κλίμα που έχει διαμορφωθεί μας οδηγεί αναπόφευκτα εκεί.</div><div><br /></div><div>Χαμογελάω συγκαταβατικά με την εγγενή εξωφρενικότητα της κατάστασης. Τη μικρόνοια και την προβλεψιμότητα. Την παρανόηση και τη διαστρέβλωση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Χαμογελώ με τη σοκαρισμένη συγκατάβαση κάποιου που οδηγείται στο εκτελεστικό απόσπασμα επειδή υποστήριξε κάτι τόσο θεμελιωδώς σωστό και προφανές που αρνείται να συνειδητοποιήσει την επικείμενη εκτέλεσή του απλά και μόνο λόγω της περιρρέουσας γελοιότητας των εκτελεστών του.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Κελτικός σταυρός στους τοίχους - η καταφυγή στη μνημειώδη αντίφαση και αστειότητα του συμβόλου αντιρροπείται απο την ανάγκη των νεοναζιστών να μην αποξενώσουν τους μικροαστούς χρησιμοποιώντας σβάστικες.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Και η λέξη ΕΛΛΑΣ στις εισόδους της πλατείας. Με αρχαιοπρεπή "this is Sparta" γραφή. Χέρι χέρι με το ξυρισμένο μαλλί, το κολλητό παντελόνι, την αρβύλα και τη λειτουργική αγραμματοσύνη. Άμεμπτος συνδυασμός.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Τα πρόσωπα στρεβλωμένα σε καρικατούρες - απο τη στρεβλωμένη απο την αηδία οπτική μου.</div><div><br /></div><div>Μιλάμε και περπατάμε, βλέπουμε, ακούμε κι εξιστορούμε.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div>Τα γεγονότα λίγο εώς πολύ ήδη γνωστά για όσους ενδιαφέρονταν να τα μάθουν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Απο τα υπερκαυκάσια μονοπάτια του τουρκικού δουλεμπορίου εώς τα ελληνικά σύνορα, χιλιάδες ψυχές περνούν μια κόλαση μετακινήσεων στις πιο άθλιες συνθήκες για να ξεφύγουν απο την άλλη κόλαση, αυτή της πατρίδας τους, με την υπόσχεση των αγαθών που ευαγγελίζεται το όραμα του ευρωπαϊκού κοσμοπολιτισμού.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Ενός υποκριτικού κοσμοπολιτισμού που ωρύεται, σαν γριά υστερική butch λεσβία που άκουσε σεξιστικό σχόλιο, καταδικάζοντας το ρατσισμό, την ξενοφοβία και τις καταπατήσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων προσπαθώντας να κουκουλώσει τη <i>not-in-my-back-yard</i> νοοτροπία λογιστάκου των Βρυξελλών που βρίσκεται πια στην καρδιά του ευρωπαϊκού ονείρου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Σύντομα, οι τραγικές αυτές φιγούρες των λαθρομεταναστών θα βρεθούν εγκλωβισμένες στο πιο αναποτελεσματικό - και πρακτικά ανύπαρκτο - σύστημα υποδοχής και ενσωμάτωσης μεταναστών, με τις πύλες της υπόλοιπης ευρώπης ερμητικά κλειστές και τους ίδιους τους ευρωπαίους ηγέτες αδιάφορους μπροστά στη μεγάλη ανθρωπιστική τραγωδία που εκτυλίσσεται καθημερινά στα σύνορα της Ελλάδας, πνιγμένοι και οι ίδιοι στα δικά τους άλυτα προβλήματα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Αναπόφευκτα οι άνθρωποι αυτοί θα καταλήξουν στο γκέτο τους, προσπαθώντας να επιβιώσουν στα πιο παραμελημένα τμήματα της πόλης που μετά τους Πολέμους έδρασε σαν χωνευτήρι πολλών κυμάτων μεταναστών, εσωτερικών αλλά και τις τελευταίες δύο δεκαετίες και ξένων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Εκεί όμως που οι ευρωπαίοι μετανάστες πέτυχαν να ενσωματωθούν στην παραγωγική διαδικασία με τις ικανότητές τους και οι σχετικά λίγοι αφρικανοί έμειναν μέσα στα πλαίσια των ανοχών μιας μεγαλούπολης, οι φτωχοδιάβολοι απο την Ασία δεν είχαν τέτοια ευκαιρία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Λόγω συγκυριών οικονομικών; Λόγω αριθμών; Λόγω κουλτούρας; Λόγω της ήδη νοσηρής ιδιομορφίας της Αθήνας με το μοναδικά υποβαθμισμένο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα κέντρο; Αδιάφορο μια και τώρα η κατάσταση έχει παγιωθεί.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div>Χιλιάδες ψυχές περιφέρονται χωρίς ελπίδα, χωρίς εργασία και χωρίς αξιοπρέπεια.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Μακριά απο οποιαδήποτε κοινωνική πρόνοια και την οποιαδήποτε περίθαλψη πέρα απο αυτή που προσφέρουν σποραδικά, κατα συνείδηση και χωρίς πλάνο τα επείγοντα των νοσοκομείων (ιδίως της Πολυκλινικής) και εθελοντικές δομές όπως <b>το Πολυϊατρείο των Γιατρών του Κόσμου στην Κουμουνδούρου.</b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Χιλιάδες άνθρωποι που επιβιώνουν όπως μπορούν, πολλοί που συντηρούνται απο λίγους, λίγοι που βγάζουν όσα λίγα βγάζουν απο επαιτεία, μικροκλοπές, χαμαλοδουλειές: θύματα επιτήδειων και εκμεταλλευτών.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Στοιβάζονται δέκα, είκοσι, τριάντα σε ένα διαμέρισμα. Απόλυτη εξαθλίωση, πλήρης απουσία έστω και στοιχειώδους υγιεινής κ<b>αι για τις λιγοστές γυναίκες το επιστέγασμα έρχεται με τον αυστηρό εγκλεισμό, μια αχνή προς το παρόν ηχώ των γκέτο της Σουηδίας όπου έχει επικρατήσει η αυστηρότερη μορφή του Ισλαμικού Νόμου.</b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Άνθρωποι εγκλωβισμένοι στην αδυσώπητη αλυσίδα γεγονότων της δημιουργίας, συντήρησης και επέκτασης του γκέτο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Εύκολοι στόχοι.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Βλέπετε, ένα απο τα βασικά στοιχεία των μικροαστών σε μια εξόχως ταξική κοινωνία όπως η δική μας, είναι η διαταραγμένη ταξική συνείδηση και η κοινωνική "νοημοσύνη".</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Εγκλωβισμένοι ανάμεσα στον τρόμο του να χάσουν τα λίγα που έχουν απορρίπτουν παράλληλα την τάξη τους ελπίζοντας πάντα σε κοινωνική ανέλιξη (ιδανικά κάνοντας το παιδί τους γιατρό ή δικηγόρο ή generic κομματόσκυλο και το κορίτσι τους νύφη πολυτελείας).</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Οι παλιοί κάτοικοι των σημερινών γκέτο,παραδοσιακοί μικροαστοί καθηλωμένοι στις φτηνές γειτονιές της Αθήνας μετά την έξοδο προς τα προάστια όσων ανελίχθηκαν κοινωνικά με τη μεταπολίτευση, βλέπουν το μικρόκοσμό τους να μεταβάλλεται ραγδαία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Οι συνέπειες της γκετοποίησης τους πλήττουν άμεσα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Η αξία της περιουσίας τους πέφτει, η γκρίζα αισθητική της καθημερινότητάς τους υποβαθμίζεται, το μικροέγκλημα που διογκώνεται απο στόμα σε στόμα τους κάνει να νοιώθουν ανασφαλείς και το αγκάθι της διαφορετικότητας και της λούμπεν πολυπολιτισμικότητας τους καίει άγρια (<i>τί καλά που θα ένοιωθαν αντίθετα, αν μετακόμιζε δίπλα τους ένας γκλαμ αστέρας του Πακιστανικού κρίκετ σαν τον Ιμράν Χαν αντί για τον Παστούν κακομοίρη που έφτασε ως εδώ ξεφεύγοντας απο τα διασταυρούμενα πυρά κυβερνητικών και Ταλιμπάν...</i>)</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Οργίζονται κατά των μεταναστών. Η συνάδελφος και φίλη Κ. Σ. κατοικεί σταθερά στο κέντρο απο επιλογή της τα τελευταία είκοσι χρόνια. Μένοντας κοντά στο σταθμό Λαρίσης, κινείται στις περιοχές που το μίσος μαίνεται. Την ημέρα των εκλογών τραβά την προσοχή μιας φουριόζας υπερμάχου της ελληνικότητας της πλατείας Αττικής, η οποία την παρακινεί να συνταχθεί με το κίνημα για να φύγουν οι ξένοι απο την περιοχή. Καλλιεργημένη και καλοντυμένη, η Κ. την διαολοστέλνει με τον τρόπο της για να εισπράξει την αντεπίθεση "<i>Εσείς οι Κηφισιώτισσες δεν έχετε δικαίωμα να μιλάτε</i>".</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div>Οργίζονται λοιπόν και κατά των διεφθαρμένων πλουτοκρατικών ακριβών προαστείων. Φτηνός σοσιαλισμός και κενός εθνικισμός. Σαν να λέμε εθνικοσοσιαλισμός. Απόλυτα φυσιολογική εξέλιξη.</div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>************</div><div><br /></div><div>Επιστρέφουμε στην πλατεία Αττικής. Κάτοικοι σε επιφυλακή διώχνουν όσους μετανάστες πάνε να περάσουν μέσα απο την πλατεία. Οικογένειες με μικρά παιδιά παίζουν και σε μια</div><div> γωνία σε παγκάκια, κάθεται η φυσιολογική εξέλιξη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Προσέχει κανείς κυρίως το ένα τους, αυτό με το ξυρισμένο κεφάλι που σχηματίζει την ελληνική σημαία στο πίσω μέρος, τις αρβύλες, το κολλητό τζιν. <i>Και το ότι ήταν στον Αγιο Παντελεήμονα πριν απο λίγη ώρα.</i></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Περνώντας δίπλα απο τη φυσιολογική εξέλιξη στο τέλος μιας πολύ διαφωτιστικής, χωρίς απρόοπτα βόλτας στις γειτονιές και τις πλατείες αυτές, τα πράγματα αρχίζουν, ας πούμε, να εξελίσσονται φυσιολογικά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><i>-Κάμερα δεν είναι;</i></div><div><i>-Κάμερα.</i></div><div><i>-Έχει κάμερα.</i></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Ο σκίνχεντ περνά απο πίσω μας και έρχεται δίπλα και πίσω μου. Ο βλογιοκομμένος προσπερνά τον Δ. Γύρω και πίσω μας οι υπόλοιποι, συνολικά οκτώ ή εκεί γύρω. Και μπροστά μου, μου κλείνει το δρόμο ένα κορίτσι με μαύρο τζιν, σπορτέξ και φούτερ. Έξυπνο μουτράκι, πλάγιο χαμόγελο-γκριμάτσα. Θέλω να πιστεύω ότι πήγαινε να γελάσει λόγω του γελοίου του πράγματος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Θέλω να το πιστεύω. Φαινόταν εξυπνούλι. <i>Και ήταν-δεν ήταν δεκατριών χρονών</i>. Όπως και τα άλλα μαλακισμένα άλλωστε. Κακόμοιρο κορίτσι.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Όταν ήρθα αντιμέτωπος με τη φυσιολογική εξέλιξη δεν ήξερα τί να κάνω, τί να πώ, τί να σκεφτώ. Ήταν όλα τόσο σουρεαλιστικά. Και, σε κοινωνιολογική βάση, απόλυτα φυσιολογικά.</div><div><br /></div><div>Βεβαίως εαν δεν ήταν δεκατριάχρονα βλογιοκομμένα, δεν θα είχα και πολλές επιλογές για το τί θα έκανα. Προφανώς θα έτρωγα ξύλο. Αλλά με τα μαλακισμένα τί κάνεις;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Τα δέρνεις; Πολύ δελεαστική σκέψη αλλά πέρα απο τον αποτρεπτικό παράγοντα των άλλων ομάδων που σίγουρα θα βρίσκονταν σε τακτικά εύλογη απόσταση, έτοιμοι για καυγά, πώς χτυπάς αυτά τα κακόμοιρα, που στρατολογήθηκαν μέσα στην άγνοιά τους, τα πολλαπλά αδιέξοδα και τη σκέτη, ανόθευτη μαλακία που δέρνει τις οικογένειές τους και την απόλυτη, αναίσχυντη αχρειότητα των "ηγετών" τους; </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Τα αφήνεις; Μα η απάντηση σε κάθε φασίστα είναι αποκλειστικά και μόνο το ξύλο. Ιστορική αναγκαιότης. Δεν φταίω εγώ.</div><div><br /></div><div>Τους μιλάς; Σε ποιόν εγκέφαλο όμως να απευθυνθείς;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><i>-Είστε απο κάμερα; </i></div><div><i>-Απο ποιά κάμερα είστε;</i></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>(Είναι και ζώα. De facto)</div><div><br /></div><div>H Marine γυρίζει σε έναν, δεν καταλαβαίνει τί λένε. "Pardon?"</div><div><br /></div><div>Δυο τρία δευτερόλεπτα αμηχανίας, δεν αποφασίζουν να προκαλέσουν άμεσα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>"Πάτε καλά ρε;" ο Δ.</div><div><br /></div><div>"Ρε την παλεύετε;" εγώ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Περνάμε ανάμεσά τους και φεύγουμε.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div>************</div><div><br /></div><div>Για τα φασιστόμουτρα δεν μπορεί να πεί κανείς πολλά. Ή μάλλον περισσότερα απο όσα έχουν ήδη ειπωθεί. Είναι επικίνδυνοι για τη σωματική ακεραιότητα όποιου τους πλησιάσει σε απόσταση μικρότερη απο αυτή που χρειάζεται για να τους φτύσει, οπότε μακριά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Μια μικρή υπενθύμιση μόνο, για το πώς τελείωσε η τελευτάια τους ιδεολογική "Σταυροφορία", με κυριολεκτικά εκατομμύρια γυναίκες άρειας καταγωγής, αυστηρής γερμανικής ανατροφής και κλασσικής ελληνοκεντρικής ευρωπαϊκής παιδείας να βιάζονται ομαδικά απο τους πιωμένους αλλά νικηφόρους στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού.</div><div><br /></div><div><br /></div><img src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TNsVbw6tkbI/AAAAAAAABhg/VNMBMdHs224/s400/Nazi%2Bbanner%2Bdefamation.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 231px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5538043733513966002" /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><img src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TNsUq4vFy2I/AAAAAAAABhY/DsbeYUkZTAI/s400/Marshals%2BVictory%2Bparade.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 303px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5538042893799115618" /><div><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Η ταπείνωση των ναζιστικών λαβάρων στη Σοβιετική Παρέλαση Νίκης, Ιούνιος 1945</span></div><div><br /></div><div>Και πραγματικά δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να μας απασχολούν οι φασίστες καθαυτοί. Είναι φυσιολογική εξέλιξη η αύξηση της δύναμης της ακροδεξιάς σε περιόδους κρίσης. </div><div><br /></div><div>Κρίσης οικονομικής αλλά κυρίως κρίσης κοινωνικής, όταν οτιδήποτε κι αν αντιπροσωπεύει το "δημοκρατικό" πολίτευμα και το σύγχρονο "κράτος" είναι για γέλια. </div><div><br /></div><div>Όταν το συνώνυμο της πολιτείας και ΚΑΘΕΝΟΣ θεσμού της είναι η διαφθορά, η απόλυτη ανικανότητα και η αναξιοκρατία. Όταν ΚΑΝΕΝΑΣ θεσμός δεν αξιώθηκε να διατηρήσει κάποια παράδοση προσφοράς που να αξιώνει εμπιστοσύνη.</div><div><br /></div><div>Τότε, οι μικροαστοί θα αναζητήσουν απαντήσεις στις γιαλαντζί αξίες της ακροδεξιάς. Αναμενόμενα πράγματα.</div><div><br /></div><div>Αυτό που δεν είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο είναι η έκταση του πράγματος. </div><div><br /></div><div>Τα στρουμφάκια με τους ναζιστικούς χαιρετισμούς είναι για να τα χαζεύουμε στην Trash TV μαζί με τους ελοχίμ, τους νεφιλίμ και τους υπεραιωνόβιους οικολόγους.</div><div><br /></div><div>Ενίοτε, σε εκλογικούς λόξυγγες μπορεί να τους δίνουμε κανένα αξιοπρόσεκτο ποσοστό. Ενίοτε μπορεί η "κοινή γνώμη" να αντανακλά τα επιχειρήματά τους.</div><div><br /></div><div>Όμως ποτέ μα ποτέ μια φιλελεύθερη δημοκρατία (με τη γαλάζια έννοια το "φιλελεύθερη", με την πράσινη το "δημοκρατία") δεν θα άφηνε να φανεί η επίσημη αστυνομία χεράκι χεράκι με τους νεοναζί.</div><div><br /></div><div>(Ακόμα κι αν κακώς επιτρέπει τα μέλη της σωμάτων ασφαλείας να υποστηρίζουν στην πολιτική τους ζωή τέτοιες ιδεολογίες και να συντάσσονται ανοιχτά με αυτές)</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ποτέ μα ποτέ δεν θα τους άφηνε να λυμαίνονται γειτονιές ολόκληρες με τόσο απροκάλυπτο τρόπο, ούτε να στρατολογούν ανοιχτά στα σχολεία.</div><div><br /></div><div>Τί βρίσκεται πίσω απο αυτή την "αυθόρμητη" κινητοποίηση των κατοίκων που με τόση ευαισθησία και αποτελεσματικότητα αφουγκράζονται οι υποτακτικοί του Μιχαλολιάκου αναφωνώντας "<i>Χαίρε Νίκη</i>" στις συγκεντρώσεις τους; (Που όχι και τόσο τυχαία είναι η μετάφραση του "<i>Sieg heil!</i>" θα σκεφτεί ο κακεντρεχής και εγκάθετος γερμανομαθής...)</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η κυρά Κούλα, που δεν αντέχει τη βρώμα τριάντα άπλυτων μπανιάνων απο το απέναντι διαμέρισμα δεν είναι η δύναμη πίσω απο αυτές τις εξελίξεις.</div><div><br /></div><div>Ποιά οικοδομικά/κτηματομεσιτικά συμφέροντα θα επωφεληθούν απο την χειραγώγηση της εγκατάστασης και των μετακινήσεων των άμοιρων λαθρομεταναστών;</div><div><br /></div><div>Ποιά καρτέλ διακίνησης ναρκωτικών εμπλέκονται και ποιά μαφία αποτελεί νέο πόλο ισχύος στη διακίνηση;</div><div><br /></div><div>Ποιές εξελίξεις στην πολιτική ζωή εν όψει της επιδείνωσης της κρίσης προοιωνίζει η καλλιέργεια νέων παικτών, εύκολα χειραγωγήσιμων;</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Στην Τουρκία, οι σχέσεις των υπερεθνικιστών Γκρίζων Λύκων με την τουρκική μαφία, το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και τις παρακρατικές stay-behind οργανώσεις του NATO τύπου Gladio (για τις οποίες έγραφα πριν απο ακριβώς ένα χρόνο) αποκαλύφθηκαν όταν έκαναν το λάθος να δολοφονήσουν τον προοδευτικό εκδότη της Milliyet, Abdi İpekçi.</div><div><br /></div><div>Εμείς πότε θα θρηνήσουμε τον δικό μας Abdi İpekçi; Και τί θα καταφέρουμε να μάθουμε απο αυτό, αν συμβεί;</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>.</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-9142706849950042709?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-63566755827341220082010-09-06T22:14:00.015+03:002010-09-08T19:31:42.871+03:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>"Εκεί που κάθομαι έρχονται οι διαόλοι και μου κάνουν Όύυυυ'. Όμως έχω μαζί μου τον Ιησού Χριστό και με προστατεύει."</b></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">- Α.Ν., ψυχιατρικός ασθενής. Συνέντευξη ενώπιον φοιτητών. Ψ.Ν.Α., 2005</span></div><div><br /></div><div><br /></div><div><div>Η Αγία Ιλδεγάρδη φον Μπίνγκεν, η οποία γεννήθηκε πριν απο εννιακόσια περίπου χρόνια, ήταν ίσως η πιο ταλαντούχα γυναίκα στην εκκλησιαστική ιστορία. </div><div><br /></div><div>Εκτός απο τα πανέμορφα μουσικά έργα που συνέθεσε, ήταν πολυγραφότατη θεολόγος και μεγάλη οραματίστρια.</div><div><br /></div><div>Τα οράματά της αυτά είχαν κοσμολογικό χαρακτήρα. Ο doctor mellifluus Άγιος Βερνάρδος της Clairvaux, o ιδρυτής του Τάγματος των Κιστερκιανών, πίστεψε αμέσως ότι τα οράματα αυτά είχαν θεία προέλευση και την παρότρυνε να τα καταγράψει.</div><div><br /></div><div>Με το <i>Liber Scivias</i> (απο τη φράση <i>Scito vias Domini</i>, 'γνώριζε τις ατραπούς του Κυρίου') η Αγία Ιλδεγάρδη ξεκινά μια σειρά βιβλίων στην οποία καταγράφει τη μορφή του Σύμπαντος όπως της φανερώθηκε στα οράματά της, χωρίζοντας το 'έμπυρον" (<b><i>empyraeum</i></b>), τη φλεγόμενη δίνη αιθέρα που περιβάλλει τον κόσμο μας σε φωτεινές και σκοτεινές περιοχές. </div><div><br /></div><div>Για πρώτη φορά στη χριστιανική κοσμολογία <b><i>η Δίνη</i></b>, το Έμπυρον, έπαυε να είναι ο γαλήνιος αιθέρας των ανώτερων σφαιρών του Ουρανού. Το σκοτάδι απλωνόταν και γύρω απο τον κόσμο μας.</div><div><br /></div><div>Εννιακόσια χρόνια μετά, ο νευρολόγος Oliver Sacks (ο συγγραφέας των "Ξυπνημάτων", που έγιναν ταινία με τον Robin Williams και τον Robert de Niro) παρατηρεί πως τα σκοτεινά/φωτεινά οράματα της Αγίας Ιλδεγάρδης <i>ήταν, πολύ απλά, σπινθηροβόλα σκοτώματα, οπτικές παραισθήσεις δηλαδή που προκαλούνται σε έντονες ημικρανίες</i>.</div></div><div><br /></div><div><br /></div><img src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TIVCJISQQSI/AAAAAAAABgM/51ZAbHKyTcE/s400/hildegard+vision.JPG" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 274px; height: 400px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513886043395342626" /><div><br /></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Η Αγία Ιλδεγάρδη von Bingen λαμβάνει τα οράματά της απο το έμπυρον (εμπροσθόφυλλο του Liber Scivias, 1151)</span></b></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><div style="text-align: justify;"><b>Concerning thy Travellings in thy Body of Light, or Astral journeys and Visions so-called, do thou lay this Wisdom to thy Heart, o my Son...therefore is Confusion or Terror in any such Practice an Error fearful indeed, bringing about Obsession, which is a temporary or even it may be a permanent Division of the Personality, or Insanity, and therefore a defeat most fatal and pernicious, a Surrender of the Soul to Choronzon. </b></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Aleister Crowley, X.De Via per Empyraeum. </span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Liber Aleph vel CXI, The Book of Widom or Folly </span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">(In the form of an epistle of 666, the great wild beast, to his son 777), 1918.</span></div></div><div><br /></div><div><br /></div><img src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TIVBodzWa9I/AAAAAAAABgE/aOtJbx0j-ts/s400/aleister+crowley.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 304px; height: 400px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513885482235620306" /><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Aleister Crowley ("Frater Perdurabo", 1875-1947)</span></b></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><div>Θα αυτοκτονήσει. Έτσι μου δηλώνει. Σκύβει προς εμένα και χαμηλώνει τη φωνή. Θα το κάνει. Λέει. Δεν αντέχει άλλο. Λέει. <i>Τίποτα δεν έχει νόημα</i>. Λέει.</div><div><br /></div><div>Ξέρει ότι υπάρχει νόημα. </div><div><br /></div><div>(Νόημα. Οι κόρες της)</div><div><br /></div><div>Απλά είναι σαν να μην το ξέρει.</div><div><br /></div><div>Νοιώθει χαμένη σε μια δίνη απελπισίας (δικά της λόγια).</div><div>Να λοιπόν, η σκοτεινή ζώνη της Δίνης.</div><div><br /></div><div>Μπαίνω στον πειρασμό να της πώ την Αλήθεια όμως αντιστέκομαι. Αντ'αυτού, καλώ μια απο τις κόρες της, συνταγογραφώ Remeron σε δόσεις βακτριανής καμήλας και δίνω οδηγίες να την προσέχουν να μην πάρει κιλά με τη νέα θεραπεία και να προσέχει τους χρόνους πηκτικότητας γιατί αλληλεπιδρά με τα κουμαρινικά.</div><div><br /></div><div>Α. Και να την προσέχουν μήπως τελικά αποφασίσει να αυτοκτονήσει. (Θυμήθηκα να τις προειδοποιήσω; Μάλλον. Έτσι κι αλλιώς με τέτοια υπνηλία που θα της φέρει στην αρχή το φάρμακο αποκλείεται να βρεί την ενέργεια να το κάνει. Αργότερα, όταν θα φύγει η υπνηλία, θα έχει βγεί απο τη Δίνη. Λογικά.)</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><b>"I feel the Warp overtaking me! It is a good pain!"</b></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Chaos Space Marine acknowledgement. Warhammer 40,000 Dawn of War: Dark Crusade.</span></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η πρώτη φορά που δοκίμασα την Αλήθεια ήταν στην Μ. Α. </div><div><br /></div><div>28χρονη που υπέφερε απο ψύχωση εκ τετραυδροκανναβινόλης με κύρια συμπτώματα ακουστικές ψευδαισθήσεις.</div><div><br /></div><div>Κοινώς, κάπνισε μαριχουάνα και άρχισε να ακούει φωνές. Μόνιμα.</div><div>Και στη συνέχεια, πέρασε απο όλα τα υπόλοιπα ναρκωτικά μήπως και στρώσει.</div><div><br /></div><div>Φαεινή ιδέα. Παρόλ'αυτά, κατάφερε να αποτοξινωθεί. Όμως οι φωνές δεν έφευγαν. </div><div><br /></div><div>Μέχρι να στρώσει με το κοκτέιλ αντιψυχωσικών στο οποίο κατέληξα μετά απο 3-4 συνεδρίες, οι φωνές συνεχίζονταν.</div><div><br /></div><div>Ο θείος της της μιλούσε μέσα απο την τηλεόραση. </div><div>(Όχι, δεν ήταν ο Άλκης Στέας. Θεός σχωρέσ'τον κι αυτόν. Και η τηλεόραση ήταν κλειστή).</div><div><br /></div><div>Ο πρώην της μιλούσε με την αδερφή της κι αυτή άκουγε τον διάλογο. Ο πρώην της μιλούσε με την ίδια κι αυτή επίσης παρακολουθούσε τον διάλογο.</div><div><br /></div><div>Μέχρι τη στιγμή που θα την έπιανε καλά το Solian οι φωνές θα συνεχίζονταν. Είπα να δοκιμάσω κάτι. (<i>Άλλωστε, γιατί υπάρχει το "και Ερευνών" στον τίτλο του Κέντρου;</i> )</div><div><br /></div><div>Δοκίμασα την <b>Αλήθεια</b>. Όχι ότι όλα αυτά αφορούν διαταραχές της χημείας του εγκεφάλου που το ξέρει και η κουτσή Μαρία.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Δοκίμασα να τη βοηθήσω να το θέσει σε μια ρασιοναλιστική, καρτεσιανή αν θέλετε, βάση. </div><div><br /></div><div>Σχεδον με Λογική διατύπωση Boole.</div><div><br /></div><div>Καθώς ήταν των θετικών επιστημών, της επεσήμανα ότι οι Michelson και Morley είχαν αποδείξει πρακτικά ότι δεν υπάρχει αιθέρας απο το 1887. Ότι, λοιπόν, αυτές οι φωνές δεν είχαν μέσο μετάδοσης. Και επειδή δεν είναι ηλεκτρομαγνητικές στη φύση τους (η τηλεόραση είναι κλειστή και ο εγκέφαλος δεν έχει δυνατότητες ηλεκτρομαγνητικής λήψης) τότε αποδεικνύεται ότι δεν είναι υπαρκτές, οπότε θα έπρεπε να εδραιώσει νομοτελειακά την αντίληψη ότι είναι αποκυήματα της φαντασίας της. </div><div><br /></div><div>Το αποτέλεσμα ήταν να αρχίσει να πιστεύει στη μαγική τους φύση. </div><div>(Ευτυχώς τα αντιψυχωσικά έδρασαν γρήγορα.)</div><div><br /></div><div>Αποφάσισα τότε ότι δεν μπορείς να παίζεις με το σκοτεινό Έμπυρο, το οποίο κυριαρχεί πέρα απο τη λογική μας σαν μια καθολική αταβιστική μνήμη.</div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><div style="text-align: justify;"><b>"...in the light of present-day knowledge, one finds that the aether is no longer ruled out by relativity, and good reasons can now be advanced for postulating an aether. ...We can now see that we may very well have an aether, subject to quantum mechanics and conforming to relativity, provided we are willing to consider the perfect vacuum as an idealized state, not attainable in practice. From the experimental point of view, there does not seem to be any objection to this. We must make some profound alterations in our theoretical ideas of the vacuum. It is no longer a trivial state but needs elaborate mathematics for its dscription. ...Thus with the new theory of electrodynamics, we are rather forced to have an aether."</b></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Paul A.M. Dirac </span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">St. John's College, Cambridge Oct. 9, 1951</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">("Is there an Aether?" Letters to the Editor, Nature, Nov. 24, 1951 vol. 168 p.906-7)</span></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Πρέπει να ήταν πολύ ωραία στις αρχές του 20ου αιώνα. </div><div><br /></div><div>Οι Michelson και Morley δεν βρήκαν αιθέρα, τουλάχιστον όχι όπως τον περιμέναμε και η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας μας έδινε πολύ κομψά εργαλεία με συμπαντικές σταθερές όπως η ταχύτητα διάδοσης του φωτός στο ΚΕΝΟ.</div><div><br /></div><div>Το όνειρο της απλότητας όμως γκρεμίστηκε πολύ σύντομα με την κβαντική φυσική και τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας (κυρίως λόγω των ασυμβατοτήτων μεταξύ τους) και το Κενό έγινε μια ιδέα εξόχως, αν μου επιτρέπετε, σχετική χάρη στις νέες έννοιες του χωρο-χρονου και της ύλης-ενέργειας.</div><div><br /></div><div>Το προφανές, το εμπειρικό και το χειροπιαστό έπαψαν να έχουν θέση στην Επιστήμη. </div><div>Οι μη ευκλείδιες γεωμετρίες αποκτούσαν πραγματική υπόσταση.</div><div><br /></div><div>Όταν άρχιζε να καταρρέει η νευτώνεια απλοϊκότητα με την οποία αντιλαμβανόμασταν τον κόσμο υπήρχε η αίσθηση ότι βαδίζουμε ξεβράκωτοι στα αγγούρια. </div><div><br /></div><div>Ότι οι Θετικές Επιστήμες έπρεπε να θεμελιωθούν εκ νέου ώστε να μπορέσουν όλες οι έννοιες και οι διατυπώσεις να έχουν την απαιτούμενη ακρίβεια που απαιτούσαν τα νέα δεδομένα στη θετική σκέψη.</div><div><br /></div><div>Άλλωστε μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε σοβαρός λόγος να αμφισβητήσουμε τη γραμμικότητα του χώρου ή του χρόνου. Ή το αν ένα και ένα όντως μας κάνει δύο.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ο Απόστολος Δοξιάδης, στο ευφυέστατο <b>Logicomix</b> του, αποτυπώνει τις αγωνίες και τις αποτυχίες όλων αυτών που αποφάσισαν να θεμελιώσουν απο την αρχή τα Μαθηματικά με απαράβατους κανόνες τυποποιημένης Λογικής, να θέσουν δηλαδή εκ νέου <i>τα θεμέλια των θεμελίων</i> των Θετικών Επιστημών.</div><div><br /></div><div><br /></div></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><img src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TIU_Yde-wNI/AAAAAAAABf0/LFeMtbcnTZQ/s400/Bertrand+Russell.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 261px; height: 326px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513883008249020626" /><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><b>Bertrand Arthur William Russell, 3rd Earl Russell (1872-1970)</b></span></div><div><br /></div><div><br /></div><div><div>Για χρόνια ο Bertrand Russell και ο Alfred North Whitehead δούλευαν εξοντωτικά πάνω στα νέα <b><i>Principia Mathematica</i></b>, προσπαθώντας να επιτύχουν τη θεμελίωση αυτή πάνω σε συγκεκριμένους τύπους λογικής διατύπωσης προοδευτικά υψηλότερους σε ιεραρχία έτσι ώστε να καλυφθεί το σύνολο των μαθηματικών διατυπώσεων και να παρακαμφθούν όλα τα παράδοξα που συναντούσαν στην πορεία.</div><div><br /></div><div>Όμως οι τύποι γίνονταν όλο και πιο περίπλοκοι, τα παράδοξα ελλόχευαν παντού, η αναζήτηση έφτανε στα όρια της καθαρής μεταφυσικής καθώς οι έννοιες του Απείρου και του Μηδενός απαιτούσαν μια ασύλληπτης κλίμακας αναπροσαρμογή της σκέψης ενώ παράλληλα η οικογενειακή τους ζωή, η καριέρα τους και η ψυχική τους υγεία κατέρρεε.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Μετά απο τρείς τόμους οι συγγραφείς εξαντλήθηκαν και άρχισαν να ασχολούνται με άλλες πτυχές της συλλογιστικής δίνης στην οποία στροβιλίζονταν όλοι οι επιστήμονες και φιλόσοφοι εκείνης της εποχής.</div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><img src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TIU_CNrUCyI/AAAAAAAABfs/yHLo3lf8Rck/s400/Principia_Mathematica_theorem_54-43.png" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 167px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513882626048658210" /><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Principia Mathematica. Η απόδειξη, με Λογική διατύπωση, ότι 1+1=2</span></b></div><div><br /></div><div><br /></div><div><div>Οι κόποι τους έληξαν άδοξα όταν ένας αυστριακός μαθηματικός με την όψη λεμουρίου της Μαδαγασκάρης, o <b>Kurt Gödel</b> μελέτησε και τους τρείς τόμους των Principia (όπως έλεγε ότι είχε κάνει και ο Wittgenstein) και κατέληξε στα δύο θεωρήματα της μή πληρότητας που αφορούσαν συστήματα λογικής ανώτερης βαθμίδας (όπως τα ίδια τα Principia Mathematica) στα οποία υποτίθεται ότι τα Μαθηματικά θα έβρισκαν την οριστική λογική θεμελίωσή τους.</div><div><br /></div><div>Ουσιαστικά τα δύο θεωρήματα αυτά αποτέλεσαν την τυποποίηση των περιορισμών της ανθρώπινης λογικής σκέψης εν γένει.</div><div><br /></div><div>Πολύ απλά, απο τη στιγμή που το ζητούμενο της θετικής Λογικής είναι η πληρότητα και η συνέπεια των συστημάτων Λογικής τότε μία πρόταση (η περίφημη <b>πρόταση Γκέντελ</b>) διατυπωμένη με τους κανόνες του συστήματος <b>έτσι ώστε να λέει ότι είναι ψευδής</b> θα προκαλέσει το εξής παράδοξο:</div><div><br /></div><div><b>Εαν αποδεικνύεται με τους κανόνες του συστήματος λογικής ότι όντως είναι ψευδής τότε είναι ταυτόχρονα αληθής και ψευδής. Δηλαδή είναι μια αντίφαση, ένα πλήγμα στη συνέπεια του εξεταζόμενου συστήματος Λογικής. </b></div><div><b><br /></b></div><div><b>Απο την άλλη, εάν δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι ψευδής, τότε το σύστημα δεν είναι πλήρες: Τουλάχιστον μία μή αξιωματική διατύπωση με βάση τους κανόνες του είναι μή αποδείξιμη.</b></div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><img src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TIVA_9XtF9I/AAAAAAAABf8/eMvnzjTE9QY/s400/kurt+goedel.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 280px; height: 345px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513884786334963666" /></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Kurt Gödel (1906-1978)</span></b></div><div><br /></div><div><br /></div><div><div>Τραγωδία. Οι μπάρες της φυλακής έκλεισαν οριστικά. Ό,τι και να σκεφτεί το φτωχό μας μυαλό και όπως και να το διατυπώσει, πάντα κάπου θα υπάρχει ένα παραθυράκι απο το οποίο θα μπορεί να μπεί το παράδοξο ή το απρόβλεπτο. </div><div><br /></div><div><b>Χάος.</b></div><div><br /></div><div>Οι γίγαντες της Λογικής που μας έδειξαν ΓΙΑΤΙ ένα κι ένα κάνει δύο, οι άνθρωποι που εκτέλεσαν την νεκροτομή του Αριστοτέλη, του Leibniz και του Νεύτωνα, οι άνθρωποι που θέλησαν να μπούν στη Δίνη και να περιγράψουν το Άπειρο γύρισαν και στη ματιά τους υπήρχε μόνο το Χάος.</div><div><br /></div><div>Ο <b>Gottlob Frege</b>, ο θεμελιωτής της σύγχρονης Λογικής, στα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε παραδοθεί σε ένα ναζιστικό παραλήρημα, αναλύοντας στις σημειώσεις του μεθοδικά σχέδια για την απέλαση των Εβραίων και των Καθολικών.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ο <b>Bertrand Russell</b> δεν κατόρθωσε να δημιουργήσει σταθερή οικογένεια. </div><div><br /></div><div>***Παρά το ότι προσπάθησε τέσσερις φορές.***</div><div><br /></div><div>Ο γιός του υπέφερε απο σχιζοφρένεια, παντρεύτηκε μια γυναίκα με επίσης έντονη ψυχοπαθολογία και οι δύο απο τις τρείς εγγονές του Russell εκδήλωσαν κι αυτές σχιζοφρένεια ενώ η μία αργότερα αυτοκτόνησε.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>O <b>Alfred North Whitehead</b>, απογοητευμένος απο τις ασύλληπτες δυσκολίες της ολοκλήρωσης των Principia, αποξενώθηκε απο το έργο του στη Λογική και αφιερώθηκε σε παράδοξες ιδέες παμψυχισμού (η πίστη πως όλη η ύλη αποτελεί μέρος μιας συμπαντικής νοημοσύνης), χριστιανικού συγκρητισμού και ηρακλειτείου φιλοσοφίας, οι οποίες είχαν ένα ευρύ φάσμα αρνητικής υποδοχής, απο καλόβολη συγκατάβαση (ιδιαίτερα στα γηρατειά του στο Ηarvard) εώς ανοιχτή έχθρα απο τον πρώην μαθητή, φίλο και συνεργάτη του, Bertrand Russell.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>O φιλόσοφος <b>Ludwig Wittgenstein</b>, ο σημαντικότερος μαθητής του Russell και ο διασημότερος όλων, προερχόταν απο μια οικογένεια με μακρύ ιστορικό σοβαρής κατάθλιψης, είχε τρείς αδερφούς που αυτοκτόνησαν και οι απόψεις για τον ίδιο κυμαίνονται απο ήπιας μορφής σύνδρομο Asperger εώς σχιζοειδική διαταραχή προσωπικότητας. Σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της ζωής του εγκατέλειψε τη φιλοσοφία και την ακαδημαίκή ζωή για να γίνει δάσκαλος σε ένα μικρό χωρίο της Αυστρίας. Όταν εκδιώχθηκε απο εκεί επειδή χτυπούσε βάναυσα τα παιδιά επιβεβαιώνοντας την πεποίθηση των χωρικών ότι ήταν εντελώς σαλεμένος, δούλεψε για ένα διάστημα ως κηπουρός μέχρι να κινητοποιηθεί πάλι απο την οικογένειά του και τον Κύκλο της Βιέννης και να αναλάβει πάλι το ακαδημαϊκό του έργο.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Τέλος, αν υπάρχουν αμφιβολίες ότι ο Wittgenstein ασχολήθηκε αρκετά ώστε να διαβάσει ολόκληρο το Principia, δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι ο <b>Kurt Gödel</b> το κατάφερε. Όχι μόνο το κατάφερε, αλλά προχώρησε αναλυτικά στο να ακυρώσει τον πρωταρχικό σκοπό της Λογικής για τους Russell-Whitehead με τα θεωρήματά του. Αυτός ο τελευταίος Γίγαντας της λογικής υπέφερε απο φοβίες και παραληρητικές ιδέες διώξεως. Όταν, λόγω ασθενείας, η σύζυγός του δεν μπορούσε να δοκιμάζει το φαγητό του για ένα μεγάλο διάστημα, ο Kurt Gödel πέθανε απο ασιτία που προκάλεσε ο παράλογος φόβος του ότι το φαγητό του ήταν δηλητηριασμένο. </div><div><br /></div><div>Όταν πέθανε, ζύγιζε κάτι λιγότερο απο 33 κιλά.</div></div><div><br /></div><div><div style="text-align: center;"><b>************</b></div><div><br /></div><div>Η τελευταία σοβαρή απόπειρα για επαναφορά του Εμπύρου στα φυσικά πράγματα ήταν αυτή του <b>Paul Dirac</b>, προσπάθεια η οποία δεν προχώρησε πέρα απο το επίπεδο των αρχικών ιδεών.</div><div><br /></div><div>( Διαταραγμένη προσωπικότητα ο ίδιος, με πολύ ισχυρά αυτιστικά στοιχεία, κατάφερε να ζεί μια σχετικά κανονική ζωή επειδή η σύζυγός του (στην οποία αναφερόταν πάντα όχι ως "σύζυγό" του αλλά ως "αδερφή" του κουνιάδου του) φρόντιζε για τις καθημερινές του ανάγκες.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Το 1933 μοιράστηκε το βραβείο Nobel Φυσικής με ένα άλλο πολύ διαταραγμένο άτομο, τον <b>Erwin Schrödinger</b> - ο οποίος ήταν ανεξέλεγκτα πολύγαμος, ζούσε ανοιχτά με δύο γυναίκες και σε όποιο πανεπιστήμιο δίδασκε - για λίγο, μέχρι να τον διώξουν - προκαλούσε πολλαπλά σκάνδαλα με φοιτήτριες).</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Προοδευτικά οι φυσικομαθηματικές θεωρίες έγιναν όλο και πιο παράδοξες ώστε να μπορέσουν, έστω και με ιδιαίτερα άκομψο και ατελή τρόπο, να ενσωματώσουν τα νέα δεδομένα που προέκυψαν απο τις αστρονομικές παρατηρήσεις και τη συμπεριφορά της ύλης σε ακραίες συνθήκες.</div><div><br /></div><div>Τα θεωρήματα του Gödel τσάκισαν την αξία της Λογικής θεμελίωσης των φυσικών επιστημών και όλο και λιγότεροι επιστήμονες προβληματίζονται πάνω στις θεμελιώδεις έννοιες του Απείρου και του Μηδενός, τώρα πια που η κοινότητα ικανοποιείται με την εξωτική λεξιπλασία και την επινόηση νέων διαστάσεων.</div><div><br /></div><div>Φαίνεται ότι οι μόνοι που και χωρίς να το θέλουν κοιτάζουν την Άβυσσο πιά είναι οι ψυχίατροι, μέσα απο τα καταπληκτικά βραχυκυκλώματα των νοητικών διεργασιών των ασθενών τους.</div><div><br /></div><div>Όσο το δυνατόν λιγότεροι. Ίσως είναι καλύτερα έτσι. Γιατί όταν κοιτάζεις την Άβυσσο, μερικές φορές η Άβυσσος κοιτάζει εσένα.</div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><i>Here there be monsters.</i></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>"Wer mit Ungeheuern kämpft, mag zusehn, dass er nicht dabei zum Ungeheuer wird. Und wenn du lange in einen Abgrund blickst, blickt der Abgrund auch in dich hinein."</b></div><div style="text-align: justify;"><b><br /></b></div><div style="text-align: justify;"><b>(Αυτός που μάχεται με Τέρατα, θα πρέπει να προσέχει να μή γίνει όπως τα Τέρατα αυτά. Και αν κοιτάς επι μακρόν μέσα σε μια Άβυσσο, η Άβυσσος μετά κοιτάζει μέσα σ' εσένα)</b></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Friedrich Nietzsche, </span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Jenseits von Gut und Böse, Viertes Hauptstück: Sprüche und Zwischenspiele. 146. (1886)</span></div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><div style="text-align: center;"><b>Mayhem - Symbols of Bloodswords</b></div><div style="text-align: center;"><b>Wolf's Lair Abyss, 1997</b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/5PSz6S-TYyo?fs=1&amp;hl=en_US&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/5PSz6S-TYyo?fs=1&amp;hl=en_US&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;">All the stars in the North are dead now</div><div style="text-align: center;">All the morals of wasted human... Debris</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Walk with me into the night</div><div style="text-align: center;">Do not remove the cobwebs</div><div style="text-align: center;">of war clinging to your face</div><div style="text-align: center;">They will tell of pains unknown</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">All the stars in the North are dead now</div><div style="text-align: center;">All the morals of wasted human debris</div><div style="text-align: center;">torn to pieces-handcrafted delirium</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">One war remains - WAR of everything</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">tanto magis infra se cecidit</div><div style="text-align: center;">quanto magis so contra gloriam</div><div style="text-align: center;">sui conditoris erexit</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ΥΓ : <span style="font-style:italic;">tanto magis infra se cecidit quanto magis se contra gloriam sui Conditoris erexit</span> (όσο περισσότερο εξεγειρόταν ενάντια στη δόξα του Δημιουργού του, τόσο περισσότερο εξέπιπτε) : απο το <i>Moralia sive Expositio in Job</i>, (XXXIV, 21) του <b>Αγίου Γρηγορίου του Μέγα, βικαρίου Ρώμης, servi servorum Dei.</b></div></div><div><b><br /></b></div><div><b>.</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-6356675582734122008?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-26920583082453065142010-07-29T21:33:00.015+03:002010-07-29T22:48:50.968+03:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238);"><u><br /></u></span></div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0);"><div style="text-align: center;">ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ</div></span><div><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;">"<b><i>Achtundachtzig Professoren: Vaterland, du bist verloren.</i></b>"</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;">("Ογδονταοκτώ Καθηγητές: Πατρίδα μου, χάθηκες...")</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:100%;">- Otto von Bismarck, Deutsche Rundschau von 1901.</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:100%;"> Ομιλία για το Κοινοβούλιο της Φρανκφούρτης, 1848-1849</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;">Δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει αναγωγή του ρητού του μπαρμπα-Μπίσμαρκ σε άλλες ακαδημαϊκές βαθμίδες αλλά πόση καταστροφή μπορούν να προκαλέσουν πέντε αναπληρωτές καθηγητές;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;">ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;">Η εισαγωγή στην αναισθησία έγινε με τον πατέρα μου σε κολπική μαρμαρυγή (η πρώτη φορά που τεκμηριωνόταν ηλεκτροκαρδιογραφικά αυτή η αρρυθμία). Παρόλ'αυτα, ο τεχνητός εγκεφαλικός θάνατος της βαθιάς αναισθησίας προχώρησε ομαλά. Μέχρι τις 11:30 ο ελεγχόμενος θάνατος είχε ολοκληρωθεί. Η καρδιά είχε σταματήσει να χτυπά, η αναπνοή είχε παύσει και η θερμοκρασία είχε πέσει περίπου στη θερμοκρασία περιβάλλοντος.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;">Οι χειρισμοί έγιναν, η βαλβίδα αντικαταστάθηκε, ο κρυοκαυτηριασμός για τις αρρυθμίες ολοκληρώθηκε, η εγχείρηση πέτυχε. Η καρδιά άρχισε ξανά να συστέλλεται και ο ασθενής βγήκε απο το χειρουργείο στις 4 το απόγευμα της 1ης Ιουνίου και μπήκε στην εντατική,για να μείνει για παρακολούθηση 36 ώρες.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;">Τελικά, έμεινε στην εντατική 35 ημέρες.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;">Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΥΠΝΟΣ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><img src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TFHRdYApc-I/AAAAAAAABfk/i2EwO6MGzHs/s400/momdad.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 287px;" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5499406922587665378" border="0" /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">mom</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b><i>" Κι εμεις γελούσαμε στις γειτονιές, την πρώτη μέρα..."</i></b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">("Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί", στ. Γ. Σκούρτης - μουσ. Γ. Μαρκόπουλος)</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: justify;">Δεν ανησυχήσαμε καθόλου όταν δεν ξύπνησε μέχρι το βράδυ. Δεν ανησυχήσαμε ιδιαίτερα όταν δεν είχε ξυπνήσει το επόμενο πρωί. Όταν μέχρι το μεσημέρι είχαμε δώσει annexate μήπως και επιταχυνθεί η αφύπνιση και δεν ξυπνούσε, προσπαθούσαμε να μην ανησυχούμε ακόμα και να χαμογελάμε παγωμένα, μη γνωρίζοντας πότε θα ξυπνήσει.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όταν τη δεύτερη μέρα ήταν βέβαιο ότι το κώμα δεν οφειλόταν στη νάρκωση, τα παγωμένα χαμόγελα έσβησαν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><b><i>" Κι εμείς φωνάζαμε στα σκοτεινά, την τρίτη μέρα..."</i></b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Την τρίτη ημέρα έγινε η αξονική που ανέδειξε πολλαπλά εγκεφαλικά έμφρακτα κυρίως στις περιοχές κατανομής του σπονδυλοβασικού συστήματος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και δεν ξέραμε αν θα ξυπνήσει.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><b><i>"What did it matter where you lay once you were dead? In a dirty sump or in a marble tower on top of a high hill? You were dead, you were sleeping the big sleep, you were not bothered by things like that. Oil and water were the same as wind and air to you. You just slept the big sleep, not caring about the nastiness of how you died or where you fell."</i></b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">- Raymond Chandler, The Big Sleep, 1939.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;">Ο ΒΡΑΧΟΣ</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και οι ημέρες περνούσαν στην εντατική, και οι ημέρες γίνονταν εβδομάδες. Βελόνες, καθετήρες, σωλήνες και αισθητήρες άλλαζαν θέση, οι διαγνωστικές αιμοληψίες απο αρτηρίες και φλέβες κάθε έξι ή ακόμα και τέσσερις ώρες.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Κι εσύ δεν ξυπνούσες.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Άνθρωποι γύρω σου πήγαιναν και έρχονταν, γίνονταν καλά ή πέθαιναν. Εσύ ακίνητος. Ούτε ένα βήμα πίσω.</div><div><br /></div><div>Σαν το Βράχο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Το βράδυ της 14ης Ιουλίου 1918 η 3η Μεραρχία Πεζικού των ΗΠΑ βρισκόταν στις όχθες του ποταμού Μάρνη μαζί με την 4η Γαλλική Στρατιά, προστατεύοντας το Παρίσι απο τους Γερμανούς, οπότε και δέχτηκε την αιχμή του δόρατος της τελευταίας μεγάλης γερμανικής επίθεσης του πολέμου. Ενώ οι Γάλλοι (προφανώς) τράπηκαν σε φυγή, η 3η Μεραρχία Πεζικού έμεινε σταθερή σαν βράχος καθ'όλη τη διάρκεια της Γερμανικής επίθεσης μέχρι που ξεκίνησε η μεγάλη αντεπίθεση των Συμμάχων που ουσιαστικά έθεσε τέλος στη γερμανική πολεμική προσπάθεια για τον Πρώτο Παγκόσμιο.</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><img src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TFHRJL633SI/AAAAAAAABfc/ckRWtXgZXtc/s400/rock2.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 323px; height: 383px;" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5499406575744834850" border="0" /><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: justify;">Για τη σθεναρή άμυνά της μπροστά σε συντριπτικά ανώτερες δυνάμεις, η 3η Μεραρχία Πεζικού έλαβε το προσωνύμιο "Ο Βράχος του Μαρνη" (3rd US Infantry Division "Rock of the Marne")</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;">ΕΞΟΔΟΣ</div><div><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι διαρκείς ψυχρολουσίες, ο κίνδυνος που εγκυμονεί σε μια μακρά παραμονή σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, η καθημερινή εξοντωτική ιεροτελεστία των δύο ημίωρων επισκεπτηρίων και των ατελέιωτων ωρών αγωνίας και οι διαρκείς θεωρίες παιγνίων για την τελική νευρολογική εικόνα του ασθενή κράτησαν 35 ημέρες.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Ξύπνησε.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><img src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TFHOIYj7GTI/AAAAAAAABe0/5_1xRxoLvEU/s400/marnaeus+calgar.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 250px;" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5499403263423486258" border="0" /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Marnaeus Calgar, The Lord Macragge</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Έχοντας ανακτήσει συνείδηση, σε 46 ημέρες απο την ημέρα εισαγωγής και με μικρό νευρολογικό έλλειμμα το οποίο αναμένεται να αποκατασταθεί επέστρεψε σπίτι, μετά απο τη μάχη της ζωής του.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div><b><i>'Le carrozze con i servi, i bambini e Bendicò andarono direttamente al palazzo, ma, come voleva un antichissimo uso, gli altri prima di mettere il piede in casa dovevano assistere a un Te Deum alla Chiesa Madre. Questa era, del resto, a due passi e ci si diresse lì in corteo, polverosi ma imponenti i nuovi arrivati, luccicanti ma umili le autorità....</i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i><br /></i></b></div><div><b><i>...Le campane non cessavano di infuriare, e sulle pareti delle case le scritte di "Viva Garibaldi" "Viva Re Vittorio" e "Morte al re Borbone" che un pennello inesperto aveva tracciato due mesi prima, sbiadivano e sembravano voler</i></b></div><div><b><i> rientrare nel muro.</i></b></div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span></div><div><b><i>I mortaretti sparavano mentre si saliva la scalinata e quando il piccolo corteo entrò in Chiesa, Don Ciccio Tumeo, giunto col fiato grosso ma in tempo, attaccò con impeto "Amami, Alfredo". '</i></b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: justify;">(' Οι άμαξες με τους υπηρέτες, τα μωρά και τον Μπεντικό πήγαν κατ'ευθείαν στο παλάτι, ενώ, όπως απαιτούσε ένα παλαιότατο έθιμο, οι υπόλοιποι πριν περάσουν το κατώφλι του σπιτιού έπρεπε να συμμετάσχουν σε μια λειτουργία Te Deum στον Καθεδρικό. Αυτός απείχε έτσι κι αλλιώς δυο βήματα και κατευθύνθηκαν εκεί εν πομπή, σκονισμένοι αλλά επιβλητικοί οι νεοφερμένοι, απαστράπτουσες αλλά ταπεινές οι Αρχές....</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">...Οι καμπάνες μαίνονταν ασταμάτητα και στους τοίχους των σπιτιών οι επιγραφές "Ζήτω ο Γκαριμπάλντι", "Ζήτω ο Βασιλιάς Βιττόριο" και "Θάνατος στον Βουρβόνο βασιλιά", που είχε σκαριφήσει δυο μήνες πριν κάποιο αδέξιο πινέλο, ξεθώριαζαν και φαινόταν σαν να ήθελαν να εξαφανιστούν μέσα στον τοίχο.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τα πυροτεχνήματα έσκαγαν και καθώς η μικρή πομπή ανέβαινε τη σκάλα και έμπαινε στην Εκκλησία ο Ντον Τσίτσο Τουμέο, που είχε φτάσει βαριανασαίνοντας αλλά εγκαίρως ξεκίνησε να παίζει παθιασμένα το "Amami, Alfredo" ')</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:85%;">"Il Gattopardo", Giuseppe Tomasi, principe di Lampedusa.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><img src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TFHPi9dqSUI/AAAAAAAABfE/GKKqboBpyOE/s400/TeDeum+Visconti.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 181px;" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5499404819517557058" border="0" /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Η σκηνή του Te Deum με τη σκονισμένη οικογένεια, απο τον Γατόπαρδο του Visconti</span></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η οικογένεια είναι αιώνια ευγνώμων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Στην υπόλοιπη οικογένεια - και κυρίως στον Κρητικό κλάδο.</div><div><br /></div><div><img src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TFHQPlK-_8I/AAAAAAAABfM/FWELpnJwDik/s400/Cretan+Siblings.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 209px;" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5499405586090885058" border="0" /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Χανιά, Σεπτέμβριος 2002</span></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Σε όλους εσάς που δώσατε γενναιόδωρα το αίμα σας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Σε όλους εσάς που δώσατε τον χρόνο και τον κόπο και την ηρεμία σας για να βρεθείτε δίπλα μας και δίπλα του.</div><div><br /></div><div>Σε όλους εσάς που με ένα τηλεφώνημα, με ένα μήνυμα, με μια κουβέντα έστω προσφέρατε την υποστήριξή σας και δείξατε το ενδιαφέρον σας.</div><div><br /></div><div>Αυτός, ευτυχώς, δεν τα θυμάται. Οι υπόλοιποι δύο όμως δεν θα ξεχάσουμε ποτέ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;">ΝΟΝ ΝΟΒΙΣ &amp; TE DEUM</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b>NON NOBIS DOMINE NON NOBIS SED NOMINI TUO DA GLORIAM</b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hPXXuEel0fU&amp;hl=en_US&amp;fs=1?color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/hPXXuEel0fU&amp;hl=en_US&amp;fs=1?color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Henry V (dir. Ken Branagh, 1989)</div><div style="text-align: center;">Μουσική: Patrick Doyle</div><div style="text-align: center;">City of Birmingham Symphony Orchestra</div><div style="text-align: center;">Διεύθυνση: Sir Simon Rattle</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><b>KING HENRY V<i>:..... O God, Thy arm was here;</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>And not to us, but to Thy arm alone,</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>Ascribe we all! - When, without stratagem,</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>But in plain shock and even play of battle,</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>Was ever known so great and little loss</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>On one part and on the other? - Take it, God,</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>For it is only Thine!</i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: center;"><b>DUKE OF EXETER<i>: 'Tis wonderful!</i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: center;"><b>KING HENRY V<i>: Come, go we in procession to the village.</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>And be it death proclaimed through our host</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>To boast of this or take the praise from God</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>Which is His only.</i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: center;"><b>FLUELLEN<i>: Is it not lawful, an please your majesty, to tell</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>how many is kill'd?</i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: center;"><b>KING HENRY V<i>: Yes, captain; but with this acknowledgement,</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>That God fought for us.</i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: center;"><b>FLUELLEN<i>: Yes, my conscience, He did us great goot.</i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: center;"><b>KING HENRY V<i>: Do we all holy rites;</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>Let there be sung 'Non nobis' and 'Te Deum;'</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>The dead with charity enclosed in clay:</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>And then to Calais; and to England then:</i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"><b><i> </i></b></span><b><i>Where ne'er from France arrived more happy men.</i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i> [Exeunt</i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">(William Shakespeare, King Henry The Fifth, Act IV., Sc. VIII.)</span></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/MhKWwoAuuC8&amp;hl=en_US&amp;fs=1?color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/MhKWwoAuuC8&amp;hl=en_US&amp;fs=1?color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">W.A. Mozart, Krönungsmesse (Missa Coronationis in Do magiore, K.V. 317), "Gloria"</div><div style="text-align: center;">Die Wiener Philharmoniker</div><div style="text-align: center;">Die Wiener Singverein</div><div style="text-align: center;">Dirigent: Herbert von Karajan</div><div style="text-align: center;"><br />Soprano: Kathleen Battle<br />Alto: Trudeliese Schmidt<br />Tenor: Gösta Winbergh<br />Bass: Ferruccio Furlanetto</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Basilica Sancti Petri</div><div style="text-align: center;"><i>Iohannes Paulus II, </i><em>Papa</em><i>, </i><em>Summus Pontifex</em><i>, </i><em>Pontifex Maximus</em><i>, </i><em>Servus servorum Dei</em><i>.</i></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;">Gloria in excelsis Deo</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">et in terra pax hominibus bonae voluntatis.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Laudamus te,</div><div style="text-align: center;">benedicimus te,</div><div style="text-align: center;">adoramus te,</div><div style="text-align: center;">glorificamus te,</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">gratias agimus tibi propter magnam gloriam tuam,</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Domine Deus, Rex cælestis,</div><div style="text-align: center;">Deus Pater omnipotens.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Domine Fili Unigenite, Iesu Christe,</div><div style="text-align: center;">Domine Deus, Agnus Dei, Filius Patris,</div><div style="text-align: center;">qui tollis peccata mundi, miserere nobis;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">qui tollis peccata mundi, suscipe deprecationem nostram.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Qui sedes ad dexteram Patris, miserere nobis.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Quoniam tu solus Sanctus, tu solus Dominus, tu solus Altissimus,</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Iesu Christe, cum Sancto Spiritu: in gloria Dei Patris.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Amen.</div></div><div><br /></div><div>ΥΓ: The Emperor protects.</div><div><br /></div><div><br /></div><img src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TFHNlYy77wI/AAAAAAAABes/uFJDQheZawE/s400/The+Emperor+Protects+%28by+Stormcrow+18%29.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 204px;" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5499402662191034114" border="0" /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-2692058308245306514?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-22769822863980261882010-05-31T20:45:00.010+03:002010-06-01T18:56:15.854+03:00<div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">'There is probably no more terrible instant of enlightenment than the one you discover your father is a man - with human flesh.'</span> <span style="font-style: italic;font-size:85%;" >- from 'Collected Sayings of Muad'Dib' by the Princess Irulan</span><br /><br /></div><div style="text-align: center; font-style: italic;">(Frank Herbert, Dune)<br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><br />Αύριο, ο πατέρας μου θα πάψει να αναπνέει.<br /><br />Η καρδιά του θα σταματήσει να χτυπά και θα αδειάσει απο αίμα.<br /><br />Η αορτή του θα σκιστεί, το αίμα του θα αρχίσει να ρέει έξω απο το σώμα του.<br /><br />Η θερμοκρασία του σώματός του θα πέσει κοντά σε αυτή του περιβάλλοντος, η εγκεφαλική του δραστηριότητα θα αρχίσει να επιβραδύνεται.<br /><br /><br />Αύριο, ο πατέρας μου θα σταθεί στο κατώφλι του θανάτου.<br />Θα υποβληθεί σε επέμβαση ανοιχτής καρδιάς.<br /><br /><br />Η αορτική του βαλβίδα για άγνωστους λόγους ασβεστώθηκε και σιγά σιγά άρχισε να κλείνει. Όσο τα χρόνια περνούσαν και το στόμιο της βαλβίδας εξαφανιζόταν, οι πιέσεις μέσα στην καρδιά αύξαναν θεαματικά.<br /><br />Τώρα πιά, που η επιφάνεια του στομίου είναι πιο μικρή απο την επιφάνεια ενός τετραγώνου με πλευρά 0,8 εκατοστά, η καρδιά άρχισε να εξαντλεί τα όριά της και χτυπά ακανόνιστα.<br /><br /><br />Ασφαλής πίσω απο την ομάδα του Κωδικού Μπλέ περιμένει την αυριανή επέμβαση.<br /><br />Κι εγώ πρέπει να αποφασίσω αν θα είμαι παρών στο χειρουργείο, ως "συνάδελφος", ή θα περιμένω έξω - με τους "συγγενείς".<br /><br /><br />Θα διατηρήσω την ψυχραιμία μου μπροστά στις τομές των νυστεριών;<br /><br />Θα μπορέσω να αντικρύσω το σκληρό δισκοπρίονο που θα ανοίξει το στέρνο του στα δύο;<br /><br />Θα μπορέσω να μείνω μακριά απο τα πόδια των χειρουργών αν προκύψει κάποια επιπλοκή;<br /><br />Θα παραμείνω απαθής καθώς η μία μετά την άλλη οι ζωτικές του λειτουργίες θα παύουν και η καρδιά του θα μείνει ακίνητη, με μόνη την εξωσωματική κυκλοφορία να τον κρατά στη ζωή;<br /><br />Αν μείνω έξω όμως... πώς θα αντέξω την έντρομη ατελείωτη αγωνία της αναμονής όταν συνήθως η υπομονή μου εξαντλείται σε μερικά λεπτά;<br /><br /><br />Καρδιές ανθρώπων.<br /><br />Μέσα θα αγωνίζεται μόνο μία, έξω θα αγωνιούν πολλές.<br /><br /><div style="text-align: center; font-style: italic;">Hang in there.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TAP2eCR-hlI/AAAAAAAABeU/UEPOHpgEeoI/s1600/space+marine+prayer.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 379px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TAP2eCR-hlI/AAAAAAAABeU/UEPOHpgEeoI/s400/space+marine+prayer.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5477492567681435218" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/TAP2QdJJVmI/AAAAAAAABeM/S_wzYLDBCxQ/s1600/The+Emperor+Protects+%28by+Stormcrow+18%29.jpg"><br /></a><br /><div style="text-align: left;">ΥΓ Κωδικός Μπλέ: Η κλήση της ομάδας αναζωοογόνησης του νοσοκομείου, συνήθως για περιστατικά καρδιακής ανακοπής.<br /><br /></div></div>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-2276982286398026188?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-75881766921851434852010-05-22T23:28:00.008+03:002010-07-11T09:26:06.648+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S_uOaN8OTiI/AAAAAAAABd8/ZRI9eAyomO0/s1600/Panache+Wales.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 310px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S_uOaN8OTiI/AAAAAAAABd8/ZRI9eAyomO0/s400/Panache+Wales.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475126353068969506" border="0" /></a><br /><br /><br />Panache είναι η δέσμη απο φτερά και στην εραλδική χρησιμοποιείται ως ορολογία για τα φτερά στρουθοκαμήλου (panache of three ostrich feathers argent ή πιο σύγχρονα plume of three ostrich feathers argent) που με το χρυσό διάδημα και το moto "Ich dien' " (Υπηρετώ) αποτελούν τα 'Φτερά του Πρίγκηπα της Ουαλίας', το εραλδικό έμβλημα (badge και όχι coat-of-arms) του heir apparent του Θρόνου της Βρεταννικής Μοναρχίας.<br /><br />Η panache συνδέθηκε με την ηρωική φυσιογνωμία του Εδουάρδου, του Μαύρου Πρίγκηπα και κατέληξε να σημαίνει....<br /><br />...να σημαίνει κάτι αμετάφραστο, κάτι ανάμεσα σε μπραβάντο και χιούμορ και εκκεντρικότητα ... και τέλοσπάντων ό,τι έδινε ιδιαιτερότητα στον χαρακτήρα του Δούκα του Γουέλλινγκτον, του "Κινέζου" Γκόρντον, του Λώρενς της Αραβίας, του σερ Γουϊνστον και όλων των μεγάλων προσωπικοτήτων του Βασιλείου.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S_uQI_bmBcI/AAAAAAAABeE/zLJyvkP3WLU/s1600/King+Blackadder+2.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 233px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S_uQI_bmBcI/AAAAAAAABeE/zLJyvkP3WLU/s400/King+Blackadder+2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475128256139494850" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><br />Let joy fill every Briton's heart<br />For now the country's going to make it<br />At last a King who looks the part<br />At last a Queen who looks good naked<br /><br />Blackadder, Blackadder, A monarch with panache<br />Blackadder, Blackadder He's got a nice moustache</span></div><br /><br />Προσωπικότητες είχαν κι οι Γερμανοί.<br />Απο τον Μπίσμαρκ και τους αδερφούς φον Χούμπολτ κι απο τον Μαξ Πλανκ και τον Κουρτ Γκέντελ εώς τον δρ Πόρσε και τον Κόνραντ Τσούζε τα Γερμανικά Έθνη αποτέλεσαν φάρο της Ανθρωπότητας σε κάθε τομέα.<br /><br /><br />Πέρα απο τις ιδιοφυΐες όμως, οι Γερμανοί είχαν να επιδείξουν κι εξωτικές φυσιογνωμίες:<br /><br />Τον αντιστράτηγο Αλεξάντερ φον Φάλκενχάουζεν, στρατιωτικό σύμβουλο του Τσιανγκ-Κάι Σεκ, που ανακλήθηκε όταν η Γερμανία συμμάχησε με την Ιαπωνία, ανέλαβε στρατιωτικός διοικητής του κατεχόμενου Βελγίου και που κατάφερε να σώσει χιλιάδες βέλγους και εβραίους απο τα στρατόπεδα συγκέντρωσης κάτω απο τη μύτη των ναζί ενώ την ίδια στιγμή συνομωτούσε με τον στρατάρχη Έρβιν φον Βίτσλέμπεν για τη δολοφονία του Χίτλερ στο σχέδιο Βαλκυρία.<br /><br /><br />Τον Όττο Σκορτσένυ, τον μεγαλύτερο κομάντο όλων των εποχών, που απελευθέρωσε τον Μουσολίνι απο την ορεινή φυλακή του Γκραν Σάσσο, ανάγκασε τον Άιζενχαουερ να λουφάζει αθέατος τα Χριστούγεννα του '44 και που μετά τον πόλεμο έγινε στρατιωτικός σύμβουλος στην Αίγυπτο και εκπαίδευσε τον πρώτο πυρήνα Παλαιστινίων μαχητών, ανάμεσα στους οποίους ήταν ο Γιασσερ Αραφατ<br /><br /><br />Τον Χανς Ούλριχ Ρούντελ, τον μεγαλύτερο άσο των Στούκα, ο οποίος στην καριέρα του κατέστρεψε περι τα 500 τεθωρακισμένα, 800 λοιπά οχήματα, 150 πυροβόλα, βύθισε ένα αντιτορπιλλικό (πλοίο), δύο καταδρομικά (πλοία), ένα ΘΩΡΗΚΤΟ! (ναι είπαμε, πλοίο κι αυτό, το σοβιετικό θωρηκτό Μαρά) και κάτι ψιλά σε γέφυρες, τραίνα κι αεροπλάνα....<br /><br /><br />Τον Κόμη Χυατσίνθ Στράχβιτς φον Γκρος-Τσάουχε ουντ Καμινέτς, τον πιο επιτυχημένο διοικητή τεθωρακισμένου σχηματισμού στο ανατολικό μέτωπο. Η δράση του κόστισε στους Σοβιετικούς πολλές εκατοντάδες τανκς και ο ίδιος απέκτησε το προσωνύμιο "Ο Κόμης των Τεθωρακισμένων" (Der Panzergraf)<br /><br />Όλοι τους υπεράνθρωποι. Και όλοι τους, λιγότερο ή περισσότερο, βαρετοί.<br />Ο φον Φάλκενχάουζεν γραφειοκράτης, ο Σκορτσένυ φιλοχρήματος, ο Ρούντελ δεν έβαζε σταγόνα αλκοόλ στο στόμα του (έλεγαν "Hans Ulrich Rudel, er trinkt nur Sprudel" - Χανς Ούλριχ Ρούντελ, πίνει μόνο μεταλλικό νερό) και πάει λέγοντας.<br /><br /><br />Δύο ήταν οι εξαιρέσεις. Ο Ράινχαρντ Χάιντριχ (ένα ανθρωποειδές - πρότυπο του ναζιστικού ιδεώδους) και ο Στρατηγός Ορεινών Στρατευμάτων (General der Gebirgstruppen) Γιούλιους Ρίνγκελ, διοικητής της 5ης Ορεινής Μεραρχίας, ο οποίος πριν καλά καλά τελειώσει η μάχη της Κρήτης, πήρε το όπλο του και ανέβηκε στα Λευκά Όρη των Χανίων για να κυνηγήσει κρι-κρι.<br /><br />Βεβαίως... βεβαίως, η Κρήτη είναι άλλη υπόθεση.<br /><br />Η Κρήτη είναι υπόθεση ηρώων. Και όπως θα λέγαμε και οι Κρητικοί, και κουζουλών.<br /><br />Υπόθεση κουζουλών ανθρώπων (ή ανθρώπων με "πανάς") είναι ο ανορθόδοξος πόλεμος.<br />Και καθώς η Γαλλία κατέρρεε μπροστά στα Γερμανικά πάντσερ και ο ορθόδοξος πόλεμος πήγαινε κατά διαόλου για τους Συμμάχους, τα σκονισμένα συρτάρια της MI (R) (Military Intelligence - Research) άνοιξαν και ήρθαν στο φώς οι φάκελοι των ένδοξων καθαρμάτων που θα διέπρεπαν στην αναποτελεσματικότητα και το κωλοβάρεμα στο Κάιρο και θα έδιναν έμπνευση για τα πικάντικα απαξιωτικά μυθιστορήματα του Evelyn Waugh.<br /><br />Η MI(R) όμως είχε στρατολογήσει και αξιόλογους ανθρώπους. Προφανής επιλογή για την οργάνωση υπογειου δικτύου στην Κρήτη ήταν ένας πρώην έφορος του αρχαιολογικού χώρου στην Κνωσό και συνεργάτης του Arthur Evans.<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S_uOCafBByI/AAAAAAAABd0/2eDlMXQPcG4/s1600/John+Pendlebury.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 264px; height: 359px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S_uOCafBByI/AAAAAAAABd0/2eDlMXQPcG4/s400/John+Pendlebury.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475125944119265058" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><br />John Devitt Stringfellow Pendlebury (1904 - 1941) </span></div><br /><br />Ο <span style="font-weight: bold;">John Devitt Stringfellow Pendlebury (1904 - 1941)</span> δεν ήταν ο μέσος τυχοδιώκτης που στρατολογούσε συνήθως η S.I.S. (Secret Intelligence Service, δηλαδή η ΜΙ6 και τα παρακλάδια της, κυρίως η MI R η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε SOE - Special Operations Executive) και που έφτανε στο Στρατηγείο Μέσης Ανατολής με έναν αέρα "μπον πουρ λ' Οριάν" και διάθεση καλοζωίας με όπλα, εκρηκτικά και απαράμιλλο στύλ.<br /><br />Καταξιωμένος αρχαιολόγος, απόφοιτος του Pembroke College του Cambridge και Old Wykehamist (<span style="font-style: italic;">Old Wykehamists είναι οι απόφοιτοι του Winchester College</span>), ο Pendlebury ήταν ιδανική επιλογή να έρθει στην Ελλάδα ως υποπρόξενος στο Ηράκλειο λόγω της οικειότητάς του με την Κρήτη. Συνάδελφοί του αρχαιολόγοι είχαν μαρτυρίες απο εργάτες στις ανασκαφές ότι ο Pendlebury μιλούσε Ελληνικά σαν Κρητικός, μπορούσε να επινοεί μαντινάδες και ξεπερνούσε στο ποτό οποιονδήποτε ντόπιο.<br /><br />Αυτό είναι και το μόνο συμβατικό σημείο στην όλη ιστορία του.<br /><br />Ήδη είχε βγάλει το ένα του μάτι παίζοντας με μολύβι στα 8 του, ενώ κυκλοφορούσε πάντα με ένα μπαστούνι με κρυμμένο ξίφος (και όταν δεν χρησιμοποιούσε το ξίφος, χρησιμοποιούσε το μπαστούνι ως μαχητικό ραβδί με μια τεχνική που είχε μάθει στην Αίγυπτο όσο ήταν στις ανασκαφές στο Τελλ ελ-Αμάρνα).<br /><br />Σε παρόμοιο ρόλο με αυτόν μεταφέρθηκε στη Μέση Ανατολή ένας Οξφορδιανός διδάκτορας, ο Nick Hammond, ο οποίος όμως ειδικευόταν στην Αλβανία και την Ήπειρο. Περισσότερο ως φάρσα στο Αρχηγείο στο Κάιρο και λιγότερο ως προφύλαξη απέναντι στην άχρηστη Γερμανική αντικατασκοπεία, σε ό,τι αφορούσε την μεταξύ τους επικοινωνία ο μεν Pendlebury χρησιμοποιούσε το Κρητικό ιδίωμα και ο Hammond το Ηπειρώτικο.<br /><br /><br />Παρόλ'αυτά, ο Διοκητής των Δυνάμεων της Μέσης Ανατολής, Αντιστράτηγος Archibald Wavell - αργότερα <span style="font-style: italic;">Η Αυτού Εξοχότης ο Στρατάρχης Archibald Percival Wavell, The Rt Hon. 1st Earl (κόμης) Wavell, Viscount (υποκόμης) Keren της Ερυθραίας και Winchester, GCB, GCSI, GCIE, CMG, MC, PC και προτελευταίος Αντιβασιλεύς της Ινδίας</span> - φαίνεται πως ανεχόταν τέτοιου είδους ιδιοτροπίες, μάλλον επειδή ήταν Old Wykehamist κι ο ίδιος.<br /><br />Βέβαια, ο Pendlebury δεν χρειαζόταν κάποιου είδους προστασία. Ακόμα κι όταν τον επέπλητταν δεν άλλαζε μυαλά. Όταν κάποιο μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου ενοχλήθηκε επειδή σε σήμα του ο Pendlebury χρησιμοποίησε τη λέξη "μπάσταρδος", αυτός απάντησε στον Υπουργό ότι "καθώς η λέξη (μπάσταρδος) βρίσκεται στο βιβλίο των κωδικών, προορίζεται σαφώς για να χρησιμοποιείται. Επίσης ο κύριος Υπουργός είναι αρκετά μεγάλος για να γνωρίζει τις αλήθειες της ζωής και άλλωστε ήταν η μόνη λέξη που ταίριαζε στο πρόσωπο στο οποίο αναφερόμουν".<br /><br />Εγκαταστάθηκε αρχικά στη βίλα Αριάδνη (την παλιά κατοικία του Arthur Evans) και προσπαθούσε (όχι ιδιαίτερα, είναι η αλήθεια...) να παίξει το ρόλο του Υποπρόξενου. Τον περισσότερο καιρό όμως έλειπε στα βουνά, όπου έκανε αναγνώριση εδάφους, αναζητούσε τους παλιούς του συνδέσμους και ενίσχυε τους δεσμούς με τους ντόπιους οπλαρχηγούς.<br />Όποτε έλειπε σε τέτοιου είδους "μυστικές" αποστολές, για να ειδοποιήσει το προσωπικό του να μην τον περιμένουν, άφηνε πάνω στο γραφείο του το γυάλινό του μάτι...<br /><br />Βεβαίως η μυστικότητα αυτών των αποστολών ήταν μια πολύ σχετική έννοια και κανείς δεν ξεγελάστηκε ως προς τον ρόλο του, αλλά ακόμα και ως προς αυτό οι Γερμανοί τα θαλάσσωσαν και για μήνες ακόμα μετά τη Μάχη της Κρήτης, πάνω απο ένα χρόνο απο τότε που πήγε στο νησί ο Pendlebury, τον αποκαλούσαν στις αναφορές τους "Pendleburg".<br /><br /><br />Όπως και να'χει η Ελλάδα δεν έμεινε ουδέτερη για πολύ. Μετά την επίθεση των Ιταλών, ο Άγγλος Πρόξενος Sir Michael Palairet, δια του (πραγματικού) υποπρόξενου Harold Caccia, έπεισε την ελληνική διοίκηση να στείλει την Κρητική Μεραρχία στο μέτωπο λέγοντας "Θα προσέχουμε εμείς την Κρήτη για εσάς".<br /><br />Ο Pendlebury φόρεσε τη στολή του ιππικού και ανέλαβε ανοιχτά πλέον τα καθήκοντά του. Στα χωριά τον υποδέχονταν με ενθουσιασμό, τον περιέφεραν σηκωτό στους ώμους, επίσκοποι τον ευλογούσαν και όπως λέει κι ο ίδιος, στις αρχές του πολέμου "anglophily was rampant" (Η αγγλοφιλία είχε θεριέψει)<br /><br />Το κύριο μέλημα του Pendlebury ήταν η δημιουργία μιας εφεδρικής Κρητικής δύναμης που θα αντικαθιστούσε την Κρητική Μεραρχία που μαχόταν στα βουνά της Αλβανίας και η οργάνωση του ανταρτοπολέμου σε περίπτωση που τα πράγματα πήγαιναν άσχημα.<br /><br />Ήταν μια φρενήρης περίοδος κατά την οποία ο Pendlebury προσπαθούσε να εξοπλίσει τους ορεσίβιους Κρήτες (η άθλια κυβέρνηση Μεταξά είχε κατασχέσει μεγάλο μέρος του οπλισμού παραβιάζοντας αναίσχυντα το αρχαίο και ένδοξο έθιμο και δικαίωμα των Κρητών να φέρουν όπλα) και να προσπαθήσει να συμβιβάσει τους οπλαρχηγούς μεταξύ τους (οι φατρίες μεγάλων οπλαρχηγών όπως ο Μπαντουβάς και ο Σατανάς χωρίζονταν με αιματηρές βεντέτες). Παράλληλα οργάνωνε και συμμετείχε σε επιδρομές στα (ιταλικά τότε) Δωδεκάνησα.<br /><br /><br />Τα ντουλάπια του γραφείου του ξεχείλιζαν με όπλα κι εκρηκτικά και όργωνε τα βουνά για να καταστρώσει τα σχέδιά του. Όμως το Κάιρο δεν μπορούσε να τον προμηθεύσει με τον απαιτούμενο αριθμό όπλων λόγω ελλέιψεων που οφείλονταν στους γερμανικούς βομβαρδισμούς των αγγλικών εργοστασίων.<br /><br />Η χειρότερη παράλειψη του Καΐρου όμως ήταν το ότι αγνόησε το αίτημα του Pendlebury για χορήγηση στολών στους Κρητικούς, αφήνοντάς τους εκτεθειμένους στην ποινή για τους ατάκτους μαχητές (συνοπτική εκτέλεση και αντίποινα για όσους τους υποστηρίζουν).<br /><br />Ως προς αυτό το θέμα, ο Pendlebury δεν έτρεφε αμφιβολίες σχετικά με το παράνομο του να οργανώνει ανταρτοπόλεμο με αμάχους, πέρα απο μια πιθανή τακτική δύναμη Κρητών, ούτε για τις συνέπειες που θα είχε ο ανταρτοπόλεμος στον άμαχο πληθυσμό.<br /><br />Όμως η νοοτροπία του, ο ρομαντισμός με τον οποίο έβλεπε τους ντόπιους αλλά και τον πόλεμο εν γένει, ως Λώρενς της Αραβίας για την Κρήτη, η παρορμητικότητά του αλλά και οι αγγλικές σκοπιμότητες δεν άφηναν περιθώρια σε πιο μετριοπαθείς προσεγγίσεις.<br /><br />Άλλωστε για τον ίδιο πίστευε πως υπήρχαν μόνο δυο επιλογές, ή επιτυχία ή θάνατος. Στο τελευταίο γράμμα του προς τη γυναίκα του, την Hilda White (επίσης αρχαιολόγο), έκλεισε γράφοντας "love and adieu".<br /><br /><br />Όταν η αναπόφευκτη εισβολή ήρθε, την πρώτη ημέρα ο Pendlebury πήρε μέρος στην επίθεση για την ανακατάληψη του Ηρακλείου απο τους Γερμανούς (πάντα υποστήριζε ότι το μπαστούνι με το κρυμμένο ξίφος ήταν το καλύτερο όπλο κατά των αλεξιπτωτιστών). Την επομένη, με την απομάκρυνση των Γερμανών απο την πόλη, ξεκίνησε με το αυτοκίνητό του στον κύριο οδικό άξονα προς Χανιά, μια ανεξήγητη κίνηση που τον άφηνε εντελώς εκτεθειμένο.<br /><br /><br />Σχεδόν αμέσως έπεσε πάνω σε ένα απόσπασμα Γερμανών. Στη μάχη που ακολούθησε οι αναφορές λένε πως σκότωσε τρεις αλεξιπτωτιστές πριν τραυματιστεί και συλληφθεί. Γερμανοί γιατροί τον περιποιήθηκαν σε μια κοντινή αγροικία, όμως επειδή η στολή του είχε γεμίσει αίμα, οι χωρικοί του έδωσαν πολιτικά ρούχα να φορέσει.<br /><br />Το επόμενο πρωί, 22 Μαΐου του 1941, τον ανακάλυψε μια νεα περίπολος Γερμανών. Όταν τον είδαν τραυματισμένο και με πολιτικά ρούχα θεώρησαν πως είναι άτακτος μαχητής.<br /><br />Τον έστησαν στον τοίχο και τον εκτέλεσαν.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S_uNSij6_fI/AAAAAAAABds/Y3K1cmQ_k20/s1600/Pendlebury+Burial+Site.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 220px; height: 217px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S_uNSij6_fI/AAAAAAAABds/Y3K1cmQ_k20/s400/Pendlebury+Burial+Site.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475125121653603826" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">Μνημείο στο σημείο της πρώτης ταφής του Pendlebury. Σήμερα ο τάφος του είναι στο Συμμαχικό Νεκροταφείο της Σούδας.</span><br /></div><br /><br /><br />ΥΓ. Γύρω απο το όνομα του Pendlebury δημιουργήθηκε ένας θρύλος. Ελάχιστοι ήξεραν τί ακριβώς του συνέβη. Ακόμα και οι Γερμανοί, εώς τον Δεκέμβριο του 1942 πίστευαν ότι υπέκυψε σε τραύματα απο πυρά που είχε δεχτεί στο Ηράκλειο την ημέρα της εισβολής (20 Μαΐου) - και εννοείται πως συνέχιζαν να τον αναφέρουν ως "Pendleburg". Πολλοί Κρητικοί ισχυρίζονταν ότι ήταν ζωντανός στα βουνά, ενώ το πιο εκπληκτικό (και ενδεικτικό της χαλαρότητας που επικρατούσε στο Κάιρο) είναι ότι ο Ταξίαρχος Shearer επικεφαλής της MI (Μέση Ανατολή) ανέφερε στον Churchill στις 28 Αυγούστου 1941, πάνω απο τρείς μήνες μετά το τέλος της Μάχης της Κρήτης "Προσπαθήσαμε επίσης να ρίξουμε με αλεξίπτωτο έναν ασύρματο στον Pendlebury, ο οποίος αυτή τη στιγμή διευθύνει εν πολλοίς την αντίσταση στα βουνά της Κρήτης".<br /><br />ΥΓ 2. <span style="font-weight: bold;">"These Wykehamists have the kind of mind that likes to relax by composing Alcaics on the moving parts of their toy trains."</span> - Evelyn Waugh.<br /><br />(<span style="font-style: italic;">alcaics : στίχοι σε αλκαϊκή στροφή - λυρικό μέτρο απο τον ποιητή Αλκαίο, για όσους δεν θυμούνται τα αρχαία τους</span>)<br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-7588176692185143485?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-2980907756761481442010-05-15T08:22:00.007+03:002010-05-15T14:27:15.090+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-4zh1NLP5I/AAAAAAAABdk/0uJlqYklf0A/s1600/Kandierte+Veilchen.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 384px; height: 335px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-4zh1NLP5I/AAAAAAAABdk/0uJlqYklf0A/s400/Kandierte+Veilchen.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471367253612773266" border="0" /></a><br /><br /><br />Έκανες μια μικρή παράκαμψη πριν βγείς στο Ρίνγκ, για να περάσεις απο την Μικαέλερπλατς. Βγάζεις με προσοχή το δαντελένιο σου γάντι και ανοίγεις την αιτία της παράκαμψης αυτής, ένα στρογγυλό χαρτονένιο κουτάκι.<br /><br />Μέσα, η τελευταία δημιουργία του Κρίστοφ Ντέμελ, του Αυτοκρατορικού Ζαχαροπλάστη: οι ζαχαρωμένες βιολέτες. Μικροί μενεξέδες, προσεκτικά διαλεγμένοι απο πλήθος λουλουδιών, με επικάλυψη χρωματιστής ζάχαρης με ένα διακριτικό άρωμα λεβάντας.<br /><br />Ο κόσμος έχει μαζευτεί κατα μήκος του Ρινγκ. Στέκεσαι μπροστά στην Όπερα. Πάνω στο περήφανο Λιπιτσάνερ του, κάνει την τελευταία δημόσια εμφάνισή του ο παλιός φίλος και συμπολεμιστής του πατέρα σου, ο Ραντέτσκι.<br /><br />Σε κοιτάζει και στα μάτια σου βλέπει τα μάτια του πατέρα σου, χρόνια τώρα νεκρού σε κάποια μάχη στον όνομα του Αυτοκράτορα.<br /><br />Στα μάτια του εσύ βλέπεις το χαμόγελο και την παραίτηση ταυτόχρονα. Ξέρεις τώρα με βεβαιότητα ότι αυτή θα είναι η τελευταία φορά που τον βλέπεις.<br /><br />Παρά τα χρόνια του, αφιππεύει με ευλυγισία. Κάνεις μια ανεπαίσθητη υπόκλιση.<br /><br />Ο γερο-στρατάρχης ανταποδίδει, βγάζει το κράνος παρελάσεως και με ένα χτύπημα των τακουνιών του σκύβει και σου φιλά το χέρι.<br /><br />Γυρίζει να φύγει, όμως πριν απομακρυνθεί, μπροστά σε όλο τον κόσμο του φωνάζεις "Θείε Γιόζεφ, περίμενε!". Απο την τσάντα σου βγάζεις ένα μικρό στρογγυλό κουτάκι και του προσφέρεις μια ζαχαρωμένη βιολέτα....<br /><br /><div style="text-align: center;">***<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-4wy4DX13I/AAAAAAAABdc/m8YTY33lmyY/s1600/L%27+instant+Taittinger.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 284px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-4wy4DX13I/AAAAAAAABdc/m8YTY33lmyY/s400/L%27+instant+Taittinger.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471364247899854706" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><br />H Grace Kelly, αργότερα Η Αυτής Γαληνοτάτη Υψηλότης, η Πριγκίπισσα Grace, σε poster έμπνευσης του ίδιου του Claude Taittinger</span><br /><br /></div><br /><br /><br />Στέκεται στην κορυφή της σκάλας του εξώστη. Φορά ένα μαύρο φόρεμα που ήταν σαν να σχεδιάστηκε αποκλειστικά για εκείνη. Μου κόβει την ανάσα. Μετά απο τόσον καιρό, το μόνο που βρήκα να πώ είναι "άργησες..."<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /><span style="font-weight: bold;">Έλλη Πασπαλά - Summertime in Prague</span><br /><span style="font-weight: bold;">(απο την ταινία "Φτηνά τσιγάρα")</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/MqrFlOS669s&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/MqrFlOS669s&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><br /><br /><br />Summertime in Prague<br />when blood was warm, when blood was young<br />After all those tears<br />after all those years<br />I long for...<br /><br />Summertime in Prague<br />we were so rich without a dime<br />when I was your queen<br />and you were my king<br />without a palace<br /><br />We would sleep in cheap hotels<br />and wake up from the sound<br />of bells on Sundays<br />We would only drink cheap wine<br />but I was yours and you were mine<br /><br />Summertime in Prague<br />I was a fool I could not see<br />that you were ment to be<br />the only one for me<br />now I long for...<br /><br />We would sleep in cheap hotels<br />and wake up from the sound<br />of bells on Sundays<br />We would only drink cheap wine<br />but I was yours and ou were mine<br /><br />Summertime in Prague<br />when blood was warm, when blood was young<br />After all those tears<br />after all those years<br />I long for...<br /><br />Summertime in Prague...<br /><br /></div><div style="text-align: center;">***<br /><br /></div>Στην κορυφή του βράχου, η καμπάνα του μοναστηριού ηχεί στο πέρασμα του πλοίου της γραμμής, που κατευθύνεται για το λιμάνι. Το παλιό λαθρεμπορικό ιστιοπλοϊκό έχει αγκυροβολήσει κοντά στην παραλία. Με δύο μακροβούτια το φτάνει, σκαρφαλώνει στην πλώρη. Στέκεται, με τη σιλουέτα της κοντραστ στον ορίζοντα, σηκώνει τα χέρια και βουτάει στο νερό<br /><br /><div style="text-align: center;">***<br /><br /></div>Ανεβαίνουμε για το αεροδρόμιο. Απο το Χαλάνδρι και μετά μου μιλά για τα φονικά audits της Ντελόιτ. Ποτέ δεν ήταν τόσο γοητευτική, με τα μαλλιά της πιασμένα σε αυστηρό αλλά ατημέλητο κότσο, να κοιτάζει έξω απο το παράθυρο και ταυτόχρονα εμένα στην αντανάκλασή μου. Ήταν η προτελευταία φορά που θα την έβλεπα<br /><br /><div style="text-align: center;">***<br /></div><br />Κατηφορίζουμε με τα πόδια προς τη Βασιλίσσης Σοφίας. Δεν ξέρω αν φταίει μόνο η ομορφιά της ή το όλο βάρος της παρουσίας της όμως η συνοχή της σκέψης μου είχε χαθεί αρκετή ώρα πριν. Μαζεύει τα μαλλιά της πάνω απο τον ένα ώμο, γυρίζει και με ρωτά "Είσαι αντυγουορχολικός ή αντιγουορχολικός ;" Δεν θυμάμαι αν ήταν δική της έμπνευση ή όχι. Όπως και να έχει όμως, μου πήρε κοντά στο ένα λεπτό βουβαμάρας για να το καταλάβω<br /><br /><div style="text-align: center;">***<br /></div><br /><br />Στη μεγάλη οθόνη ο ΝτιΚάπριο προσπαθεί να λύσει το σκοτεινό αίνιγμα ενός ασύλου ψυχασθενών, απομονωμένος σε ένα νησί, αποκομμένος απο μια καταιγίδα. Το νησί των καταραμένων έχει πάψει βεβαίως απο ώρα να με απασχολεί, αφού είχα επικεντρωθεί στο να την ταΐζω κομματάκια σοκολάτας, εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία να ακουμπάω απαλά τα χείλη της.<br /><br />Η εμπλοκή του Μαξ φον Ζύντοβ στην υπόθεση με απέσπασε για λίγη ώρα. Αποκοιμήθηκε στον ώμο μου, το στόμα της μισάνοιχτο και τα μαλλιά της σαν κουρτίνα πάνω απο το μάγουλό της<br /><br /><div style="text-align: center;">***<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-4wPdp9aQI/AAAAAAAABdU/bS-5iL1Cc3c/s1600/Candice+Bergen+by+Sid+Avery+1978.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 399px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-4wPdp9aQI/AAAAAAAABdU/bS-5iL1Cc3c/s400/Candice+Bergen+by+Sid+Avery+1978.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471363639518521602" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Candice Bergen (απο τον Sid Avery, 1978)</span><br /><br /><br /><br /><br /></div><br /><span style="font-weight: bold;">Στιγμές γυναικείας ομορφιάς. Στιγμές ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη, εφήμερες όμως καθεμία τους όπως το πιο εύθραυστο των πραγμάτων, μια ζαχαρωμένη βιολέτα...</span><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">Darling Violetta - I want to kill you</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/c72kRV03_vE&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/c72kRV03_vE&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span>"I...want...to...kill...you<br />When you least expect it<br />I'll bash your brains in<br />When you least expect it<br /><br />You're afraid of flying<br />Afraid of losing your mind<br />But I don't want to know you<br />Now there's no time<br /><br />It's both a lovely and a fearful thing<br />To be captured by all of your feelings<br /><br />I breathe into you<br />Into you<br /><br />You run to me and<br />Don't even know my name<br />Desire's slowly becoming<br />Your great escape<br /><br />You let me wonder<br />Now I'll let you burn<br />I promise nothing<br />But still you return to me<br /><br /><br />I breathe into you<br />I breathe into you<br />You are real<br /><br />I am walking through the morning<br />Dandelion stares in my eyes<br />I wish you were caught by now<br />I'm afraid of what they'll find<br /><br />Take the box of magic<br />Lay it in the back of your mind<br />Can we wash in the morphine<br /><br />After we eat we'll be fine<br />You're the lonely lovers<br />I've only known a few<br /><br />Take me within and you'll know what love is...easy<br /><br />Let me watch you dance<br />Let me watch you sleep<br /><br />Kiss her with your tongue<br />And you'll crawl to me again<br /><br /><br />Can you feel it ?<br />Can you feel it ?<br />Can you feel it ?<br /><br />I breathe into you<br />I breathe into you<br />You are real<br /><br />I breathe into you<br />I breathe into you<br />You are real"</span></div><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-298090775676148144?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-87406734362807194702010-05-09T12:25:00.013+03:002010-05-09T14:26:42.065+03:00( <span style="font-style: italic;">άνθρωπέ μου, το γράμμα αυτό είναι εμπιστευτικό, για τον αξιότιμο Άντον, τον ανηψιό του Γιάκομπ Φούγγερ. Αν το παραδώσεις προσωπικά στα χέρια του Άντον Φούγγερ θα έχεις μισό χρυσό δουκάτο. Αν απο την άλλη, το βουλοκέρι σπάσει απο οποιαδήποτε άλλα χέρια εκτός απο αυτά του Άντον των Φούγγερ, κανόνισε να προλάβεις να αποχαιρετήσεις τη γυναίκα και τα παιδιά σου όσο πιο γρήγορα μπορείς, γιατί δεν θα τους ξαναδείς</span>)<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aVmvFCK_I/AAAAAAAABdM/SUs9s0yEtaE/s1600/Anton+Fugger.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 278px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aVmvFCK_I/AAAAAAAABdM/SUs9s0yEtaE/s400/Anton+Fugger.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469223290193193970" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><br />Πορτραίτο του Anton Fugger, του Hans Maler, ca. 1520</span><br /></div><br /><br />Καλέ μου φίλε Άντον,<br /><br />Σίγουρα τα νέα της αποτυχίας μου στο Ιβηρικό προσκύνημα θα έφταναν κάποια στιγμή στα αυτιά σου, όμως δεν περίμενα να φτάσουν τόσο γρήγορα.<br /><br /><br />Υπάρχουν πολλοί βέβαια στην Αυλή του καλού μας Αυτοκράτορα που χάρηκαν με την αποτυχία μου και τις πολλαπλές ταπεινώσεις και μιζέριες που ενέσκηψαν στη ζωή μου σαν συνέπεια της κατάρας του Κοχυλιού, και τα νέα για τις δοκιμασίες αυτές αναπόφευκτα ταξιδεύουν γρήγορα, χάρη σε αυτούς τους μαύρους καλοθελητές.<br /><br />Όπως και να έχει όμως, σε ευχαριστώ για την πολύτιμη στήριξη που μου προσφέρει η οικογένειά σου στην κρίσιμη αυτή στιγμή. Δεν έχω όμως ανάγκη τον χρυσό σας αλλά το ανεξάντλητο δίκτυο κατασκόπων και πρακτόρων σας που είμαι βέβαιος ότι θα οσμιστεί τις κινήσεις των εχθρών μου σαν λαγωνικό με κεφαλή Λερναίας Ύδρας.<br /><br /><br />Μέχρι λοιπόν να εξοντώσω τους υπευθύνους και να λύσω την κατάρα, θα απέχω απο την καθημερινότητα της Αυλής και θα αναδιφώ τις αναμνήσεις μου, επιπροβάλλοντάς τις στις απίστευτες ιστορίες που μου διηγούνται οι βασανισμένες ψυχές που έρχονται σε εμένα σε απέλπιδα αναζήτηση διεξόδου μέσα απο τα ψυχιατρικά καταπότια που συνταγογραφώ αφειδώς, ως Αρχιερέας της Νευροχημικής Λήθης.<br /><br /><br />Αυτές τις ημέρες περνούν ακριβώς δύο χρόνια απο την πρώτη μου Αυτοκρατορική Περιοδεία που με έφερε και στις γαίες σας σε όλη τη Σουηβία.<br /><br />Θυμάσαι Άντον, πόσο όμορφα περάσαμε κατά την παραμονή μου στη λατρεμένη μας Αυγούστα;<br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aUXyl-a9I/AAAAAAAABdE/TcIXB1JsDZc/s1600/Augsburg.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 263px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aUXyl-a9I/AAAAAAAABdE/TcIXB1JsDZc/s400/Augsburg.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469221933927001042" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Απο αυτούς τους λεχρίτες θα δανειστούμε; Αυτοί δεν έχουν δεύτερη κάλτσα να φορέσουν!! ( Augsburg Hauptbahnhof, Μάιος 2008 ) </span></div><br />Εγώ θυμάμαι, καλέ μου φίλε και οι εξελίξεις μου θυμίζουν τη λατρεμένη μας Αυγούστα όλο και πιό συχνά.<br /><br />Θυμάσαι, Άντον των Φούγγερ, όταν μαζί με τους Φλωρεντίνους τραπεζίτες ο σεβάσμιος θείος σου Γιάκομπ δάνεισε στον ανικητότατο και ευσεβέστατο Αυτοκράτορά μας κοντά οκτακόσιες χιλιάδες χρυσά δουκάτα για να εξασφαλίσει το Βουργουνδικό του Προνόμιο και να εκλεγεί Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων Άγιος;<br /><br />Θυμάσαι, καλέ μου Άντον, πόσο ιδρώσατε όλοι οι Φούγγερ να εισπράξετε τις εξυπηρετήσεις του δανείου αυτού;<br /><br />(αλλά όταν αργότερα τα καταφέρατε είχατε κερδίσει τόσα πολλά που με ένα απλό χαρτζηλίκι απο αυτά χτίζατε ένα πτωχοκομείο, το ονομάζατε Φουγγεράι για να συγχωρεθεί η ψυχή σας και μετά με τα ρέστα βάζατε στη σειρά ογδόντα φλαμανδές και βαλλονές πόρνες εναλλάξ να παίζουν το βαρελάκι με ξύλινους φαλλούς για τρείς ημέρες ενώ εσείς χαϊδεύατε τα αχαμνά σας πίνοντας μπύρα; )<br /><br /><br />Θυμάσαι Άντον, όταν δύο χρόνια πρίν κάνατε μια πολύ μικρότερη εξυπηρέτηση στον Άλμπρεχτ των Χόχεντσόλερν (ούτε εικοσιπέντε χιλιάδες δουκάτα) για να αγοράσει την Αρχιεπισκοπή Μαγεντίας και την Εκλεκτορική Έδρα που τη συνόδευε, μαζί με την Αρχιεπισκοπή Μαγδεμβούργου;<br /><br />Θυμάσαι πόσο σκληρούς όρους του επιβάλατε, καθώς ο θείος σου σχεδίαζε τα ρίσκα του με τον επικείμενο τιτάνιο δανεισμό του Αυτοκράτορά μας;<br /><br /><br />Μήπως μπορείς να φέρεις στο μυαλό σου πώς αναγκάσατε τον καρδινάλιο Άλμπρεχτ να ξεπληρώσει αυτό το μικρό του δάνειο;<br /><br />Μήπως θυμάσαι εκείνο τον γελοίο πλασιέ ελπίδας, τον κατάπτυστο Τέτσελ που πούλαγε συγχωροχάρτια με το τσουβάλι και το ρόπαλο; Εμποράκος και φοροεισπράκτορας μαζί, ξεζούμιζε το αφελές ποίμνιο για να μπορέσει ο καρδινάλιος Άλμπρεχτ να ξεπληρώσει το δάνειό σας και να μείνουν και αρκετά για να στείλει πίσω στη Ρώμη.<br /><br /><br />Έχεις στη μνήμη σου το πώς μαστίγωσε με τις θέσεις του την Αγία Έδρα εκείνος ο αιρεσιάρχης, ο Λούθηρος;<br /><br />Έχεις στη μνήμη σου τις αναταραχές με τους προτεστάντες;<br /><br />Έχεις στη μνήμη σου την Αγροτική Επανάσταση; Έχεις στη μνήμη σου τους δουλοπάροικους του κόμη του Φράνκενχάουζεν που εισέβαλαν στον πύργο του και έκαναν φίκι φίκι στην κόμισσα και τις παρθένες κόρες της για τρία μερόνυχτα;<br /><br /><br />Ή μήπως δεν θυμάσαι το Μύνστερ και τα παιδιά-δικαστές της Δευτέρας Παρουσίας των Αναβαπτιστών;<br /><br />Όλα αυτά για τα δάνειά σας...<br /><br /><br />Η αλήθεια έιναι, καλέ μου φίλε Άντον, ότι κακώς πράττω και ζορίζω τη μνήμη σου με τόσο απαιτητικές αναμνήσεις.<br /><br />Κακώς πράττω, γιατί την τελευταία φορά που επισκέφθηκα την λατρεμένη μας Αυγούστα, το έκανα με το τραίνο και μου είπαν ότι ήταν πάνω απο τετρακόσια χρόνια που είχες πεθάνει...<br /><br /><br />Όμως δεν μπορώ να πράξω αλλιώς. Γιατί οι αναμνήσεις με πνίγουν. Με πνίγει το πώς διαχειρίζεστε τη νόμιμη τοκογλυφία σας, τόσο κοντόφθαλμα και κυνικά, ώστε να μην υπολογίζετε οτι εκθέτετε ακόμα και την Αγία Εκκλησία μας στη Ρώμη, ακόμα και τον ίδιο τον Άγιο Αυτοκράτορά μας, ώστε να μην υπολογίζετε ότι οδηγείτε μια ολόκληρη τάξη πραγμάτων σε αφανισμό.<br /><br /><br />Αυτά θυμάμαι Άντον, φίλε μου, και σου ξαναλέω, με πνίγουν. Και προσπαθώ μάταια να τα ανασύρω κι απο τη δική σου μνήμη, γιατί μου φαίνεται πως ο μόνος που θυμάται πια το τί συμβαίνει όταν οι όροι των δανείων σας γίνονται πολιτική και κοινωνική πράξη είμαι εγώ.<br /><br /><br />Γιατί πολύ απλά Άντον, αν θες μια κατσίκα να πάει πιο γρήγορα, την ανεβάζεις πάνω στο τραίνο (όχι πως υπονοώ ότι οι οικονομίες των κρατιδίων της Επικράτειας του υπέρλαμπρου Αυτοκράτορά μας είναι κατσίκες, όχι, προς Θεού. )<br /><br /><br />Σίγουρα πάντως, δεν τη δένεις πίσω απο το τραίνο να ακολουθεί. Αλλά εσείς θέλατε το τραίνο όλο για τον εαυτό σας.<br /><br /><br />Λυπάμαι αν σε στενοχώρησα. Να ξέρεις οτι παραμένω πάντα,<br /><br /><br />πιστός φίλος της οικογένειας Φούγγερ και ταπεινός τοποτηρητής του Αγίου Ρωμαίου μας Αυτοκράτορα Κάρολου Έ στην Αυτοκρατορία του Οποίου ο Ήλιος δεν δύει ποτέ,<br /><br /><br />Γ.<br /><div style="text-align: center;"><br />Στο σιδηρόδρομο της Σουηβίας<br />(Auf de Schwäb’sche Eisenbahne, Παραδοσιακό παιδικό, ca. 1853, Württemberg. )<br /><br /><br /><br /><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/KsXAZfO5e6k&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/KsXAZfO5e6k&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><br /><br /><br /><br />Auf de schwäbsche Eisebahne gibt's gar viele Haltstatione,<br />Schtue'gart, Ulm und Bibera', Mekkebeure, Durlesbach!<br />Trulla, trulla, trullala, trulla, trulla, trullala,<br />Schtue'gart, Ulm und Bibera', Mekkebeure, Durlesbach!<br /><br />(Στο σουηβικό σιδηρόδρομο υπάρχουν πολλοί σταθμοί<br />Στουτγάρδη, Ούλμ και Μπίμπεραχ, Μεκενμπόιρεν, Ντούρλεσμπαχ!<br /><br />Τρούλα, τρούλα, τρούλαλά, τρούλα, τρούλα, τρουλαλά<br />Στουτγάρδη, Ούλμ και Μπίμπεραχ, Μεκενμπόιρεν, Ντούρλεσμπαχ!)<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aLvgPtjHI/AAAAAAAABc8/U7-uwrs2GIY/s1600/Stuttgart.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 276px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aLvgPtjHI/AAAAAAAABc8/U7-uwrs2GIY/s400/Stuttgart.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469212445713992818" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Stuttgart Hauptbahnhof, Μάιος 2008</span><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aLbfJpGfI/AAAAAAAABc0/DCGVk11B8WI/s1600/Ulm.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aLbfJpGfI/AAAAAAAABc0/DCGVk11B8WI/s400/Ulm.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469212101822716402" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">Κύριε Βάφφεν Ες Ες, θα μας κάνετε μια εξυπηρετησούλα με τους τραπεζίτες σας για να ξεπληρώσουμε τους άγγλους τραπεζίτες οι οποίοι τα πήραν απο τους αμερικανούς τραπεζίτες απο τους οποίους τα έφαγε όλα η Γκόλντμαν Σάκς τρολλάροντας την Λέμαν Μπράδερς και τώρα μας ζητάνε κάτι παλιά χρωστούμενα; Μπίτε! Κι απο εμάς ό,τι θέλετε! Χάιλ Χίτλερ! (Ulm Hauptbahnhof Μάιος 2008)</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aJ1L02rWI/AAAAAAAABcs/5Yy7f2r9HAQ/s1600/Biberach.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aJ1L02rWI/AAAAAAAABcs/5Yy7f2r9HAQ/s400/Biberach.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469210344288595298" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Κοντά στο Biberach, Μάιος 2008.</span><br /><br /><br />Auf de schwäbsche Eisebahne wollt amal a Bäurle fahre,<br />geht am Schalter, lüpft de Hut. "Oi Bilettle, seid so gut !"<br />Trulla, trulla, trullala, trulla, trulla, trullala,<br />geht am Schalter, lüpft de Hut. "Oi Bilettle, seid so gut !"<br /><br />(Στο σιδηρόδρομο της Σουηβίας ήθελε μια φορά ένας αγρότης να ταξιδέψει<br />πάει στο ταμείο, σηκώνει την τραγιάσκα. "Ένα εισιτήριο, αν έχετε την καλοσύνη"<br /><br />Τρούλα, τρούλα, τρούλαλά, τρούλα, τρούλα, τρουλαλά<br />πάει στο ταμείο, σηκώνει την τραγιάσκα. "Ένα εισιτήριο, αν έχετε την καλοσύνη")<br /><br /><br /><span style="font-style: italic;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aJWhYEOzI/AAAAAAAABck/4ob9xRtmvpE/s1600/Siemens.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aJWhYEOzI/AAAAAAAABck/4ob9xRtmvpE/s400/Siemens.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469209817497484082" border="0" /></a></span><span style="font-size:85%;">Ζίμενς. Κι εδώ μίζενς... (Durlesbach? Μάιος 2008)</span><br /><br />Einen Bock hat er sich kaufet und daß er ihm net verlaufet,<br />bindet ihn de guete Ma an de hintere Wage na.<br />Trulla, trulla, trullala, trulla, trulla, trullala,<br />bindet ihn de guete Ma an de hintere Wage na.<br /><br />(Έναν τράγο είχε αγοράσει και για να μην του φύγει<br />τον δένει ο καλός άνθρωπος στο τελευταίο βαγόνι<br /><br />Τρούλα, τρούλα, τρούλαλά, τρούλα, τρούλα, τρουλαλά<br />τον δένει ο καλός άνθρωπος στο τελευταίο βαγόνι)<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aIF66moLI/AAAAAAAABcc/1bsMHVgdh-s/s1600/Eisenbahn.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 250px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aIF66moLI/AAAAAAAABcc/1bsMHVgdh-s/s400/Eisenbahn.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469208432783827122" border="0" /></a><br /><br />La la la la la la la la<br />Auf de schwäbsche Eisebahn<br />Trulla, trulla, trullala, trulla, trulla, trullala,<br /><br />La la la la la ..<br />Auf de schwäbsche Eisebahn<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aF1lUXTBI/AAAAAAAABcU/86NtJj93pCc/s1600/Eisenbahn+2.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aF1lUXTBI/AAAAAAAABcU/86NtJj93pCc/s400/Eisenbahn+2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469205953085131794" border="0" /></a><br />(Λα λα λα λα λα λα λα λα<br />Στο σουηβικό σιδηρόδρομο!<br />Τρούλα, τρούλα, τρούλαλά, τρούλα, τρούλα, τρουλαλά<br /><br />Λα λα λα λα λα λα λα<br />Στο σουηβικό σιδηρόδρομο!)<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aFVq0C5hI/AAAAAAAABcM/LMm53lZCsns/s1600/Schwaben.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 269px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aFVq0C5hI/AAAAAAAABcM/LMm53lZCsns/s400/Schwaben.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469205404804376082" border="0" /></a><br /><br /><br />Wie des Zuegle wieder staut, der Bauer nach sei´m Böckle schaut<br />findt er bloss no Kopf und Soil an dem hintre Wagetoil.<br />Trulla, trulla, trullala, trulla, trulla, trullala,<br />findt er bloss no Kopf und Soil an dem hintre Wagetoil.<br /><br />(Όταν το τραίνο σταμάτησε ξανά, αναζητά ο αγρότης τον τράγο του<br />βρίσκει μόνο το κεφάλι και το σχοινί να σέρνονται πίσω απο το βαγόνι<br /><br />Τρούλα, τρούλα, τρούλαλά, τρούλα, τρούλα, τρουλαλά<br />βρίσκει μόνο το κεφάλι και το σχοινί να σέρνονται πίσω απο το βαγόνι!)<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aBhZHMSmI/AAAAAAAABcE/URQ8CluE1ZI/s1600/Ziegenbockszene_fliegende_Bl%C3%A4tter_1853.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 294px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S-aBhZHMSmI/AAAAAAAABcE/URQ8CluE1ZI/s400/Ziegenbockszene_fliegende_Bl%C3%A4tter_1853.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469201208164764258" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">Εικονογράφηση του τραγουδιού στο Fliegende Blätter, 1853 (Τα Ιπτάμενα Φύλλα, εβδομαδιαίο εικονογραφημένο περιοδικό της Βαυαρίας)</span><br /><br />'s packt de Baure a Baurezore, er nimmt de Geißbock bei de Ohre,<br />Schmeißt en, was er schmeiße ka, dem Konduktör an 'n Ranza na.<br />Trulla, trulla, trullala, trulla, trulla, trullala,<br />Schmeißt en, was er schmeiße ka, dem Konduktör an 'n Ranza na.<br /><br />(Τον πιάνει τον αγρότη ο χωριατοθυμός του, αρπάζει τον τράγο απο τα κέρατα<br />Το πετάει και όπου πάει, στην κοιλιά του σταθμάρχη<br /><br />Τρούλα, τρούλα, τρούλαλά, τρούλα, τρούλα, τρουλαλά<br />Το πετάει και όπου πάει, στην κοιλιά του σταθμάρχη)<br /></div><br /><br /><br /><br />(Το τραγούδι συνεχίζει, με τον χωριάτη να κατηγορεί οργισμένος το σταθμάρχη ότι "το τραίνο πήγαινε πολύ γρήγορα για τον τράγο" και γενικότερα έχει πολύ περισσότερες στροφές, λογικά για να κρατά απασχολημένα τα σκασμένα τα παιδιά στα μακρινά ταξίδια του καρβουνιάρη που πραγματοποιούσε τα ταξίδια στην πρώτη σιδηροδρομική γραμμή της Βυρτεμβέργης, απο το Χάιλμπρον εως το Φρίντριξχάφεν μέσω Στουτγάρδης και Ούλμ, που πρωτολειτούργησε το 1850)<br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-8740673436280719470?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-68557802801042093622010-05-02T00:48:00.007+03:002010-05-02T01:20:15.739+03:00"Κόκκινος ουρανός. Πυρά απο βαρύ πυροβολικό. Ανήσυχη σιωπή. Μας πυροβολούν απο πολλά σπίτια. Ξένοι εργάτες, δίχως αμφιβολία..."<br /><span style="font-size:85%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">(απο το ημερολόγιο ενός αξιωματικού της Μεραρχίας Τεθωρακισμένων "Müncheberg" )</span><br /></div><br /><br /><br /><br />Στις 2 του Μαΐου, πριν απο 65 χρόνια, ο διοικητής των δυνάμεων που υπερασπίζονταν το Βερολίνο Αντιστράτηγος (ΠΒ) (<span style="font-style: italic;">General der Artillerie</span>) Helmuth Weidling (Φύλλα Δρυός και Σπαθιά στο Σταυρό του Ιππότη του Τάγματος του Σιδηρού Σταυρού - Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub und Schwertern) έκανε το αυτονόητο για οποιονδήποτε σώφρονα άνθρωπο, πριν ακόμα πάψουν να αχνίζουν τα απανθρακωμένα πτώματα του Χίτλερ και του Γκέμπελς.<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S9ykKc4Os5I/AAAAAAAABb0/MEOKXQoRQ6U/s1600/weidling2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 246px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S9ykKc4Os5I/AAAAAAAABb0/MEOKXQoRQ6U/s400/weidling2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466424547178623890" border="0" /></a> <span style="font-size:85%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Weidling. (πριν την απονομή των Φύλλων Δρυός και των Σπαθιών)</span><br /></div><br /><br />Διέταξε τη γενική και άνευ όρων παύση κάθε αντίστασης κατά των Σοβιετικών, μετά απο συνάντηση που είχε με τον στρατηγό Βασίλι Τσούικοφ (τον υπερασπιστή του Στάλινγκραντ, ήδη δύο φορές παρασημοφορημένο Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης).<br /><br />Η διαταγή είχε ως εξής:<br /><br /><br />"<span style="font-weight: bold;">Berlin, den 2. Mai 1945. </span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />Am 30. April 1945 hat der Führer Selbstmord begangen und damit alle, die ihm Treue geschworen hatten, im Stich gelassen.</span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />Getreu dem Befehl des Führers wart ihr, deutsche Soldaten, bereit, den Kampf um Berlin fortzusetzen, obwohl eure Munition zur Neige ging und die Gesamtlage den weiteren Widerstand sinnlos machte.</span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />Ich ordne die sofortige Einstellung jeglichen Widerstandes an. Jede Stunde, die ihr weiterkämpft, verlängert die entsetzlichen Leiden der Zivilbevölkerung Berlins und unserer Verwundeten.</span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />Im Einvernehmen mit dem Oberkommando der sowjetischen Truppen fordere ich euch auf, sofort den Kampf einzustellen.</span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />Weidling, General der Artillerie. Ehemaliger Befehlshaber des Verteidigungsbereiches von Berlin"<br /><br /><br /></span>("Βερολίνο, 2 Μαΐου 1945.<br /><br />Στις 30 Απριλίου 1945 ο Φύρερ αυτοκτόνησε, εγκαταλείποντας έτσι όλους όσους του είχαν ορκιστεί Πίστη.<br /><br />Πιστοί στη Διαταγή του Φύρερ, υπήρξατε, Γερμανοί στρατιώτες, έτοιμοι να συνεχίσετε τη Μάχη για το Βερολίνο, παρά το ότι τα πυρομαχικά σας εξαντλούνταν και η γενικότερη κατάσταση καθιστούσε την περαιτέρω αντίσταση δίχως νόημα.<br /><br />Διατάζω την άμεση πάυση κάθε αντίστασης. Κάθε ώρα που συνεχίζετε να μάχεστε παρατείνει το ανείπωτο μαρτύριο του άμαχου πληθυσμού του Βερολίνου και των τραυματιών μας.<br /><br />Σε συνεννόηση με την Ανώτατη Διοίκηση των Σοβιετικών Στρατευμάτων, σας καλώ να παύσετε να μάχεστε.<br /><br />Βάιντλινγκ. Αντιστράτηγος Πυροβολικού, πρώην Διοικητής Περιοχής Άμυνας Βερολίνου.")<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S9ymEst24OI/AAAAAAAABb8/hcRUD8xygXw/s1600/weidling1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 174px; height: 346px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S9ymEst24OI/AAAAAAAABb8/hcRUD8xygXw/s400/weidling1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466426647374127330" border="0" /></a></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Ο Βάιντλινγκ την ημέρα της παράδοσης.<br /><br /><br /></span></div></div>Η ναζιστική φάρσα που οδήγησε τη Γερμανία στον αφανισμό είχε τελειώσει.<br /><br />Ο στρατηγός Βάιντλινγκ καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκισης επειδή δεν παρέδωσε το Βερολίνο νωρίτερα (παρά το ότι ζούσαν τόσο ο Χίτλερ όσο κι ο Γκέμπελς που δεν δέχονταν συζήτηση για παράδοση).<br /><br />Πέθανε σε σοβιετική αιχμαλωσία το 1955, απο καρδιακή ανεπάρκεια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-6855780280104209362?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-44222676667894964162010-04-19T09:34:00.006+03:002010-04-19T09:50:38.015+03:00Δεν ξέρω πώς, αλλά είχα συνδέσει τη θεία Παναγιώτα με τη θεία Μαριέτα του Τρελαντώνη της Δέλτα.<br /><br />Ίσως λόγω του όγκου, ίσως λόγω της Αλεξάνδρας.<br /><br />Ίσως να είχα ταυτίσει το αρχοντικό στην Κυπαρισσία με το αρχοντικό στην Καστέλα.<br />Το αρχοντικό με τις δαντέλες στην Κυπαρισσία.<br /><br />Βράχος στη μία, βράχος και στην άλλη.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S8v7nBCnIwI/AAAAAAAABbs/Ql7LkEnCxGo/s1600/Kyparissia+Fort.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 268px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S8v7nBCnIwI/AAAAAAAABbs/Ql7LkEnCxGo/s400/Kyparissia+Fort.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461735620829717250" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Αναμνήσεις απο Κυπαρισσία...</span><br /></div><br /><br />Ταύτιζα και τον χαρακτήρα της. Κάτι το πομπώδες, νευρικό, δυσθυμικό και αυταρχικό, όχι πολύ, απλά μια νότα, ένα κλειδί. Ένα βαρύ σολ ελάσσονα ας πούμε, που δεν πάει πουθενά,ξεκινά "κάπως" και μόνο βαραίνει.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S8v6ZaopTbI/AAAAAAAABbk/gABGV_a9oxU/s1600/OMG.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 310px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S8v6ZaopTbI/AAAAAAAABbk/gABGV_a9oxU/s400/OMG.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461734287670332850" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">1986. Γούνες, δαντέλα και χοντρές θείες στα δεξιά μου.</span><br /></div><br /><br /><br />Το τηλέφωνο - απο την άλλη - δεν χτυπάει ποτέ σε σολ ελάσσονα. ( Το σταθερό τουλάχιστον. Γιατί το κινητό αν είσαι ανώμαλος μπορείς να το βάλεις να χτυπάει με το Αντάτζιο του Αλμπινόνι)<br /><br />Ακόμα και σε ρε μείζονα να χτυπούσε, χαράματα Δευτέρας δεν είναι ποτέ για καλό.<br /><br /><br />Χάσαμε μας είπαν (σε ρετσιτατίβο σέκκο απ' ό,τι κατάλαβα κρυφακούγοντας την υπόλοιπη συνομιλία) σήμερα τα χαράματα το βαρύ σολ ελάσσονα της οικογένειας.<br /><br />Κάθε χρόνο, όταν ο καιρός είναι καλός, φαίνεται πως χάνουμε κι απο μια νότα.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">Παναγιώτα Ιωαννίδου - Παπουτσή</span><br /><span style="font-weight: bold;">???? - 2010</span><br /><br />(δεν ήθελε να μιλάει για την ηλικία της - φαντάζομαι θα τη μάθουμε σήμερα στην κηδεία...)<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">requiescat in pace</span></span><br /></div><br /><br /><br /><br /><br />Θεία, θα μας λείψουν τα ηλιοβασιλέματα στην Κυπαρισσία μαζί σου. Έστω και σε αντάτζιο.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/mz4dpbk8YBs&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/mz4dpbk8YBs&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><br /><br /><br /><br />Adagio in sol minore "di Albinoni"<br /></div><br /><br /><br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-4422267666789496416?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-13275170205197633312010-04-15T14:01:00.008+03:002010-04-15T22:13:19.233+03:00Στο μονοπάτι για το Σαντιάγκο, κάπου ανάμεσα στη Σάρρια και το Πορτομαρίν, πριν φορέσω γύρω απο το λαιμό μου το καταραμένο κοχύλι που ο πλανόδιος Γαλέγος έβαλε ύπουλα στο δρόμο μου, συνάντησα τον αγρότη Αρέπο.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S8byi75sqOI/AAAAAAAABbE/_rKVuWgMIyg/s1600/Sator+Arepo.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S8byi75sqOI/AAAAAAAABbE/_rKVuWgMIyg/s400/Sator+Arepo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460318280242473186" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold;">SATOR AREPO TENET OPERA ROTAS</span></span><br /><br /></div>Όποιος συναντάει τον Αρέπο, απο τα χρόνια ακόμα της Πομπήιας, πρέπει να σταματήσει και να ρωτήσει:<br />Τί κάνει ο αγρότης Αρέπο;<br />Ο αγρότης Αρέπο κάνει ό,τι κάνει ο οποιοσδήποτε αγρότης.<br /><br />Ο αγρότης Αρέπο δουλεύει το άροτρο<br /><br />SATOR AREPO TENET OPERA ROTAS<br /><br /><br />Έκανες το λάθος και ξεστόμισες την Αλήθεια; Δημιούργησες έναν μοναδικό Ουροβόρο, ένα κυκλικό τετράγωνο που λέει τα πάντα και τίποτα σε ατελείωτα παλίνδρομα προς όλες τις κατευθύνσεις.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S8by2MRXC_I/AAAAAAAABbM/aMPU99rmcNw/s1600/Sator+arepo+tenet.png"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S8by2MRXC_I/AAAAAAAABbM/aMPU99rmcNw/s400/Sator+arepo+tenet.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460318611054201842" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br />Come sei stato ricevuto?"<br />"Passando per la perpendicolare al Pendolo."<br />"Chi ti ha ricevuto?"<br />"Un Mistico Legato."<br />"Lo riconosceresti?"<br />"No, perché era mascherato. Io conosco solo il Cavaliere di grado superiore al mio e questi il Naometra di grado superiore al suo e ciascuno conosce uno soltanto. E così voglio."<br />"Quid facit Sator Arepo?"<br />"Tenet Opera Rotas."<br />"Quid facit Satan Adama?"<br />"Tabat Amata Natas. Mandabas Data Amata, Nata Sata."<br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">Umberto Eco, Il Pendolo di Foucault, Bompiani ed. 1988</span></span><br /></div><br /><br /><span style="font-size:85%;">( "Πώς σε υποδέχτηκαν;"<br />"Περνώντας δια της καθέτου στο Εκκρεμές."<br />"Ποιός σε υποδέχτηκε;"<br />"Ένας Μυστικός Απεσταλμένος."</span><br /><span style="font-size:85%;">"Θα τον αναγνώριζες;""'Οχι, γιατί ήταν μεταμφιεσμένος. Εγώ γνωρίζω μόνο τον Ιππότη με βαθμό αμέσως μεγαλύτερο απο το δικό μου και εκέινος του Ναομέτρη του ανώτερού του βαθμού και ο καθένας γνωρίζει μόνο έναν. Και αυτό επιθυμώ.")</span><br /><br />Τον Αύγουστο στην Αγία Πετρούπολη ο Ρασκόλνικοφ σε είχε προειδοποιήσει...<br />"Ο δρόμος σου είναι μόνο μπροστά. Μπροστά σου ο Άγιος, μπροστά σου ο δρόμος. Δεξιά σου τα βουνά της Καντάμπρια, αριστερά σου οι Ναΐτες της Κοΐμπρα και πίσω σου... πίσω σου ο Άγγελος του Θανάτου"<br /><br />Άτιμε Ρασκόλνικοφ. Όταν μιλούσες για τον Άγγελο του Θανάτου το μάτι σου έλαμψε για μια στιγμή. Το ήξερες απο τότε ότι τα βήματα και την ψυχή μου θα τα βαραίνει η σκέψη της Λορέντσα Πελλεγκρίνι;<br /><br /><br />Όμως προχωρούσα. Καμία Λορέντσα ποτέ δεν κατάφερε να σταματήσει κάποιον απο το να τρέξει μακριά απο την τέφρα του Βεζούβιου. Ήταν το τετράγωνο του Αρέπο που συνεπήρε τους ανθρώπους και τους κράτησε κάτω απο το ηφαίστειο. Κι εγώ κατάφερα και το απέφυγα.<br /><br />Ποιό σκοτεινό μυαλό όμως οδήγησε εκείνο τον άθλιο Γαλέγο να εμφανιστεί στο δρόμο μας με τα καταραμένα κοχύλια; Ο Κέλλεϋ; Ο Ντί ; Ποιά μαύρη ψυχή στοιχειώνει το δρόμο του Αποστόλου;<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S8bz5_x-qvI/AAAAAAAABbU/P2xlS-b666E/s1600/Portomarin.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 333px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S8bz5_x-qvI/AAAAAAAABbU/P2xlS-b666E/s400/Portomarin.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460319775932459762" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Φτάνοντας στο Πορτομαρίν με το καταραμένο κοχύλι στο λαιμό...<br /></span></div><br /><br />Έσπασα το κοχύλι στο Πάλας ντε Ρέι. Ήταν πολύ αργά. Η αποτυχία μας είχε σφραγιστεί. Το μετέφερα στο Σαντιάγκο και το πέταξα στη Σάντα Λουθία.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S8b02JrIVFI/AAAAAAAABbc/vAsEZYBznic/s1600/Broken+Shell.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 268px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S8b02JrIVFI/AAAAAAAABbc/vAsEZYBznic/s400/Broken+Shell.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460320809380238418" border="0" /></a>Το σπασμένο κοχύλι μπροστά στον Καθεδρικό του Αποστόλου...<br /><br /><br /></span></div><br />Η κατάρα όμως συνεχίζεται. Πόσο θα κρατήσει η κατάρα ξεδοντιάρη αλχημιστή;<br /><br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold;">Take thy beak from out my heart, and take thy form from off my door!<br />Quoth the raven, `Nevermore.'<br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >(E.A. Poe, 'The Raven', 1845)</span><br /><br />.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-1327517020519763331?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-69926761352092544902010-04-04T21:02:00.011+03:002010-04-04T23:14:52.936+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jo5NqogjI/AAAAAAAABa8/_5fNV8NSr2Y/s1600/xacobeo_2010_red.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 348px; height: 287px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jo5NqogjI/AAAAAAAABa8/_5fNV8NSr2Y/s400/xacobeo_2010_red.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456367018178019890" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jmy8_hZsI/AAAAAAAABa0/QLIKvN4hRFc/s1600/DSC_0107.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 323px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jmy8_hZsI/AAAAAAAABa0/QLIKvN4hRFc/s400/DSC_0107.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456364711599761090" border="0" /></a><br /><br />Κύριε και Διδάσκαλε ημών Ιησού Χριστέ! Αγόμενος και χλευαζόμενος συγχώρεσες τους βασανιστές Σου, 'οτι οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσιν... Δεν ήξερε τί έκανε ο κλέφτης, το ιβηρικό σκυλί που με άφησε χωρίς χρήματα και έγγραφα στην παγωμένη και ανεμοδαρμένη Γαλικία;<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jmDbd5oXI/AAAAAAAABas/AtZetcoBYOQ/s1600/DSC_0048.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 268px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jmDbd5oXI/AAAAAAAABas/AtZetcoBYOQ/s400/DSC_0048.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456363895146520946" border="0" /></a><br /><br />Κύριε! Εσύ που απο σταυρού έδωσες άφεση αμαρτιών σε ληστή ! Θα επιτρέψεις η Ισπανική Εκκλησία να συγχωρέσει με indulgentia plenaria τον σκύλας γιό που με άφησε αβοήθητο να σβήσω στις ατλαντικές καταιγίδες;<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jlduohxgI/AAAAAAAABak/eg_uFBESJNo/s1600/DSC_0060.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 325px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jlduohxgI/AAAAAAAABak/eg_uFBESJNo/s400/DSC_0060.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456363247456339458" border="0" /></a><br />Κύριε! Εσύ που κομίζεις ρομφαία, με ποιά τιμωρία θα συντρίψεις τον άπιστο που τρέφεται απο τις σάρκες των ανυποψίαστων προσκυνητών;<br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jkcTgY-WI/AAAAAAAABac/7gekJDeLvMM/s1600/DSC_0116.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 366px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jkcTgY-WI/AAAAAAAABac/7gekJDeLvMM/s400/DSC_0116.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456362123482954082" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jeI0M8v3I/AAAAAAAABaU/vx8VS1mxL4Q/s1600/DSC_0139.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 259px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jeI0M8v3I/AAAAAAAABaU/vx8VS1mxL4Q/s400/DSC_0139.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456355191592632178" border="0" /></a><br /><br />Αδερφοί της Ισπανικής Εκκλησίας! Απο πότε μια γονυκλισία και μια ανειλικρινής εξομολόγηση στο Ιακωβαίο έτος εξασφαλίζουν το κλειδί του Παραδείσου για τους ληστές;<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jdx0cfQdI/AAAAAAAABaM/hwlqybVPSN4/s1600/DSC_0123.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 351px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jdx0cfQdI/AAAAAAAABaM/hwlqybVPSN4/s400/DSC_0123.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456354796520817106" border="0" /></a><br /><br /><br />Αδέρφια του Τάγματος της Ιερής Καρδιάς! Λύκοι κυκλοφορούν στο δρόμο του Απόστολου Ιακώβου, λύκοι με προβιά αμνού! Δείξτε την ιερή οργή σας!<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">"Far down the corridor an image-voice screamed: 'They denied us the Hajj!' ... Scenes of brutal ferocity opened to her like the petals of a terrible flower... another voice screamed: 'Never to forgive! Never to forget!' "</span><br /><span style="font-style: italic;">(Frank Herbert, Dune)</span><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jdUDnJxYI/AAAAAAAABaE/CnfoSw2h5A0/s1600/DSC_0063.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 289px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S7jdUDnJxYI/AAAAAAAABaE/CnfoSw2h5A0/s400/DSC_0063.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456354285196002690" border="0" /></a><br />Κύριε! Μου αρνήθηκαν το προσκύνημα! Μή μου γυρνάς την πλάτη! Αρνήθηκαν το προσκύνημα σε έναν φτωχό περιπατητή ! Με ματωμένα χέρια σύρθηκα στον ταπεινωτικό δρόμο της επιστροφής! Χάθηκαν στα σύννεφα οι αστραπές και οι κεραυνοί;<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/lf_cE3jMRiM&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/lf_cE3jMRiM&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">Johann Sebastian Bach, Matthäuspassion (BWV 244), 1727</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;">Sind Blitze, sind Donner in Wolken verschwunden ?<br /><br />(Χάθηκαν στα σύννεφα οι αστραπές και οι κεραυνοί; )<br /><br />Eröffne den feurigen Abgrund, o Hölle !<br /><br />(Άνοιξε την φλεγόμενη Άβυσσο, ω Κόλαση! )<br /><br /><br />Zertrümmre!<br />(Σύντριψε!)<br /><br />Verderbe!<br />(Ισοπέδωσε!)<br /><br />Verschlinge!<br />(Καταβρόχθισε!)<br /><br />Zerschelle!<br />(Κομμάτιασε!)<br /><br />mit plötzlicher Wut (mit plötzlicher Wut!)<br />(με ξαφνική Μανία!)<br /><br />den falschen Verräter, das mördrische Blut!<br />(τον ψεύτη προδότη, τη δολοφονική σπορά!)<br /></div><br /><br />ΥΓ: Φωτο: Λιτανείες για την αρχή της Μεγάλης Εβδομάδας, Πάσχα 2010 στη León, όπου ξεκινήσαμε το Camino de Santiago...<br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-6992676135209254490?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-56489378661338594902010-03-26T20:07:00.008+02:002010-03-27T02:38:17.158+02:00Τον Γενάρη έκανα το λάθος να σηκώσω το τηλέφωνο, μόνο και μόνο για να κοιτάξω<br /><br />( ηδονοβλεψία - να κάτι που γνωρίζω πολύ καλά)<br /><br />στην πιο βαθειά άβυσσο της ανθρώπινης ψυχής.<br /><br /><br />"Ό,τι και να έγινε τότε, πρέπει να ξέρεις ότι σε αγαπούσα. Σε αγάπησα πραγματικά."<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S60BEJtV64I/AAAAAAAABZ0/TUtXKFrmGB8/s1600/elbereth.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 301px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S60BEJtV64I/AAAAAAAABZ0/TUtXKFrmGB8/s400/elbereth.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453015894652742530" border="0" /></a><div style="text-align: center;">Elentári<br /><br /></div><br />Με αγάπησε.<br /><br />Με αγαπούσε στα παρκάκια του Ψυχικού. Μέσα απο το σπίτι της.<br /><br />Με φιλούσε παθιασμένα πάνω στην Πον Νεφ. Προφασιζόμενη ασθένεια στη Ρώμη.<br /><br />Κάναμε έρωτα στη Βυρηττό. Οι συνομιλίες μας στο κινητό είχαν όλη την τρυφερότητα της Σάμπρα και της Σατίλα.<br /><br />Όντως λοιπόν. Δεν μπορούσε παρά να πεί, με απόλυτη ειλικρίνεια, ότι με αγάπησε.<br /><br /><br /><br />Η ψυχιατρική αλιεύει σε θολά ύδατα και ιδιαίτερα επικίνδυνα για τη ναυσιπλοΐα.<br /><br />Δίνεις σε έναν άνθρωπο ένα φάρμακο για την καρδιά και τον κάνεις καλά. Δίνεις ένα φάρμακο για το μυαλό και τον κάνεις άλλον άνθρωπο.<br /><br /><br /><br />Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται απο δεκάδες δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα, δέκα δισεκατομμύρια απο τα οποία απαρτίζουν τις περιοχές που είναι υπεύθυνες για τις "ανώτερες" νοητικές διεργασίες. Μεταξύ τους δημιουργούνται δέκα εις την δεκάτην πέμπτην διασυνδέσεις ( συνάψεις).<br /><br />Ναι - δέκα εις τη δεκάτη πέμπτη - χίλια τρισεκατομμύρια - ένα τετράκις εκατομμύριο ( <span style="font-style: italic;">δώστε τίποτα ψιλά αν περισσεύουν για το Δημόσιο Χρέος, αν έχετε την ευχαρίστηση, να σχωρεθούν τα πεθαμένα σας</span> ).<br /><br />Το νευρικό κύτταρο είναι μανιχαϊστικό. Ή διεγείρεται και παράγει έναν ηλεκτρικό παλμό, ή δεν διεγείρεται.<br /><br />(οπότε και η απογοητευμένη παρτενέρ του προσπαθεί να το παρηγορήσει γιατί είναι κάτι φυσιολογικό και συμβαίνει συχνά)<br /><br /><br />Αυτό το απλό δυαδικό φαινόμενο - όλο ή ουδέν, 0 ή 1, διέγερση ή σιγή - στην κλίμακα μεγεθών της τάξεως των πολλών μηδενικών του ανθρώπινου εγκεφάλου μεταμορφώνεται σε λόγο, σκέψη, συναίσθημα, στην Ενάτη του Μπετόβεν και την Ενδεκάτη του Ενάτου.<br /><br />Πώς; Πώς το απλό 0 ή 1 παράγει την ανθρώπινη φύση δεν θα το μάθουμε μάλλον ποτέ.<br /><br />Όμως στο απλό επίπεδο της διέγερσης ή μη του κυττάρου παίζουν πολλοί βιοχημικοί μηχανισμοί, τροποποιήσεις των οποίων αλλάζουν ριζικά τον αριθμό των κυττάρων που διεγείρονται σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή άρα ( όντως; ) αλλάζουν ριζικά την ανταπόκρισή μας:<br /><br />Όταν κάποιος μπεί σφήνα στην Κηφισίας του ρίχνεις ένα φάσκελο και συνεχίζεις. Αν έχεις την κατάλληλη μετάλλαξη στο κατάλληλο γονίδιο όμως τον ακολουθείς, τον κλείνεις, κατεβαίνεις απο το αυτοκίνητο και τον καρφώνεις με το κατσαβίδι.<br /><br />Άλλες μεταλλάξεις ( μας λένε ) μας κάνουν πιο επιρρεπείς στις ψυχώσεις, την κατάθλιψη και την πολυφαγία. Την επιθετικότητα. Την παραβατικότητα. Τη νυμφομανία.<br /><br />(να μια χρήσιμη μετάλλαξη)<br /><br />Το 0 και το 1 δεν βρίσκονται μόνο στα bit της πληροφορικής αλλά στη βάση της ανθρώπινης νόησης.<br /><br />Ίσως γι' αυτό η πρώτη προσέγγιση σε ό,τι κάνουμε είναι να μαδάμε τη μαργαρίτα (τη μαργαρώ)<br /><br />Μ' αγαπάει - δε μ' αγαπάει; Ρέστα ή πάσο; Καλός ή κακός; Να μείνω ή να φύγω; Εχθρός ή φίλος;<br /><br />Πώς όμως να κρίνουμε κάποιον αν πιστέψουμε ότι στη βάση των επιλογών του δεν βρίσκεται η κακή επιλογή σε ένα ηθικό δίλημμα αλλά αντικειμενικοί παράγοντες πέρα απο την ηθική του;<br /><br />Πώς να καταδικάσουμε κάποιον που τον θεωρούμε έρμαιο των υπερδραστήριων ενζύμων του, της σεροτονίνης που, αρρύθμιστη, πλημμυρίζει τις συνάψεις του και των ελαττωματικών του διαύλων που αφήνουν τα ιόντα να στήνουν γλέντι πάνω στις μεμβράνες των νευρώνων του;<br /><br />Αν δεν μπορεί να αγαπήσει πραγματικά, πώς να μπορέσει να μείνει πιστή;<br />Αν δεν μπορεί να ελέγξει την επιθετικότητά του, πώς να μήν σκοτώσει;<br /><br />Αυτό σημαίνει όμως ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να διορθωθούν; Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να συγχωρούμε;<br /><br />Μεγάλωσε σε μια διαλυμένη οικογένεια. Αν μεγάλωνε με αγάπη, παρά τους ελαττωματικούς της διαύλους, μήπως θα μπορούσε κι αυτή να αγαπήσει;<br /><br />Αδιάφορο. Η υπεροχή του ηθικού μανιχαϊσμού έναντι του νευροβιολογικού δυϊσμού έγκειται στο ότι μας επιτρέπει να θέτουμε τα όρια και τους φραγμούς μας ως άτομα και ως κοινωνίες.<br /><br /><br />Όταν οι Ερυθροί Χμέρ βγήκαν απο τις ζούγκλες της Καμπότζης και ανέτρεψαν τη σάπια δικτατορία του Λον Νολ, αδιαφόρησαν για το αν όλοι οι κάτοικοι των πόλεων είχαν στηρίξει το καθεστώς. Αδιαφόρησαν γι' αυτούς που υπέφεραν απο το καθεστώς, αδιαφόρησαν για τους τραυματίες στα νοσοκομεία, τις εγγύους ή τα παιδιά.<br /><br />Οι κάτοικοι των πόλεων δεν ήταν αντάρτες της ζούγκλας και φτωχοί χωρικοί. Και αυτό αρκούσε για να καταδικαστουν.<br /><br />Μπορεί όμως κάποιος να είναι τόσο σωστός ώστε να καταδικάζει τους άλλους τόσο αβίαστα;<br /><br />Μήπως δεν ήταν μεγαλύτερη τρέλα, αργότερα, τότε που πραγματικά αγάπησα μια Αλεπού;<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S60Eox2jdYI/AAAAAAAABZ8/UXBIIUSXv8s/s1600/RAN+Snapshot.png"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S60Eox2jdYI/AAAAAAAABZ8/UXBIIUSXv8s/s400/RAN+Snapshot.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453019822438970754" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /><span style="font-size:85%;">Ο στρατηγός Κουρογκάνε κατηγορεί έμμεσα για προδοσία την Κάεντε, την ερωμένη του ντάιμγιο Τζίρο Ιτσιμόντζι, διηγούμενος την ιστορία της δαιμονικής Αλεπούς που παίρνει τη μορφή γυναίκας.</span><br /><br />(RAN, Ακίρα Κουροσάβα, 1985)<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><object width="660" height="525"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Z6hL6fkJ1_k&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/Z6hL6fkJ1_k&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="660" height="525"></embed></object><br /><br /><br />Infected Mushroom - Becoming Insane (Vicious Delicious LP, 2007)<br /><br /><br /><br />Dime todo lo que pasó<br />No me di cuenta ni quién me pegó<br />Todo da vueltas como un carrusel,<br />Locura recorre todita mi piel.<br /><br />(Πες μου όλα όσα έγιναν<br />Δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε ποιος με χτύπησε<br />Τα πάντα γυρίζουν σαν καρουζέλ<br />Η τρέλα διατρέχει όλο μου το δέρμα)<br /><br />Wake me up before I change again<br />Remind me the story that I won't get insane<br />Tell me why it´s always the same<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Explain me the reason why I´m so much in pain</span><br /><br /><br />Before I change again...<br /><br />Perdiendo...<br /><br />voy perdiendo....<br /><br />El suelo!<br />(Χάνω...<br /><br />όλο και χάνω...<br /><br />το έδαφος!)<br /><br />Becoming insane!!!<br /></div><br /><br />ΥΓ: Ανικητότατε Αυτοκράτορα, Καίσαρ Εκλεγμένε των Ρωμαίων Άγιε, ως πιστός υπηρέτης Της Υμών Αυτοκρατορικής Μεγαλειότητας αναχωρώ για να περιοδεύσω στις κληρονομικές δυτικές ιβηρικές γαίες της Μητρός Σας Ιωάννας Ι, της καλουμένης και Τρελής, Λεόν και Γαλικία, αναζητώντας μέσω του προσκυνήματος του Αποστόλου Ιακώβου απαντήσεις στα ερωτήματα που αναστατώνουν την αμαρτωλή ψυχή μου.<br /><br />Γνωρίζω πως η Αυλή στη Βιέννη αναμένει την άφιξή μου και προσεύχεται μαζί με τον Αρχιεπίσκοπό μας για την ασφάλεια του σώματος και την σωτηρία της ψυχής μου και είμαι αιώνια ευγνώμων,<br /><br />ο ταπεινός Σας τοποτηρητής<br />Γεώργιος.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S6z9jZtriBI/AAAAAAAABZs/qHn7ytzDmYA/s1600/Juanalaloca.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 143px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S6z9jZtriBI/AAAAAAAABZs/qHn7ytzDmYA/s400/Juanalaloca.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453012033478559762" border="0" /></a><br />Χουάνα Ι η Τρελή (La Loca)<br /><br /><span style="font-size:85%;">(Λεπτομέρεια απο το <span style="font-style: italic;">Τρίπτυχο της Ημέρας της Κρίσεως</span> του Zierikzee, απο τον Διδάσκαλο του Affligem, ca. 1500)<br /></span></div><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-5648937866133859490?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-36130471871347418472010-02-10T13:36:00.013+02:002010-02-10T21:15:21.703+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3LKR-kBbyI/AAAAAAAABZk/Sbr8sX8vq8E/s1600-h/musstad+kittelsen.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 321px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3LKR-kBbyI/AAAAAAAABZk/Sbr8sX8vq8E/s400/musstad+kittelsen.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436630110390284066" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Theodor Severin Kittelsen, Musstad (Η πόλη των ποντικιών) 1894</span><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">I've looked into the heart of darkness</span><span style="font-style: italic;"><br />Where the blood-red journey ends</span><span style="font-style: italic;"><br />When you've faced the heart of darkness</span><br /><span style="font-style: italic;">Even your soul begins to bend</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">For a week I have been waiting</span><span style="font-style: italic;"><br />Still I am only in Saigon</span><span style="font-style: italic;"><br />The walls move in a little closer</span><span style="font-style: italic;"><br />I feel the jungle call me on</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Every minute I get weaker</span><span style="font-style: italic;"><br />While in the jungle THEY grow strong</span><span style="font-style: italic;"><br />What I wanted was a mission</span><br /><span style="font-style: italic;">And for my sins they gave me one... </span><br /><br /><span style="font-size:85%;">(Iron Maiden, The Edge of Darkness [Bayley, Gers, Harris], The X-Factor LP)</span><br /></div><br /><br />Η ζέστη είναι αποπνικτική κάτω απο τις πυκνές φυλλωσιές των δέντρων. Η υγρασία κάνει τα ρούχα να κολλάνε επάνω μου. Το βουητό των κουνουπιών με τρελαίνει.<br /><br />Περιμένω όμως καρτερικά, γιατί έχω έναν ευγενή σκοπό.<br /><br />Τον διακρίνω μέσα απο τα χορτάρια, κοιτάζω μέσα στα μαύρα του μάτια που είναι σαν μικροσκοπικές χάντρες απο το πιο βαθύ σκοτάδι και τραβάω τη σκανδάλη. Οι τελευταίοι του σπασμοί είναι γεμάτοι αγωνία.<br /><br />Πλησιάζω. Όχι για να δώσω τη χαριστική βολή. Δεν του αξίζει κάτι τέτοιο. Πλησιάζω για να δώ το θάνατο στα μάτια του. Πλησιάζω για μπορέσει να δεί ποιός έστειλε τη μάυρη του ψυχή στην κόλαση. Για να μπορέσει να ουρλιάξει το όνομά μου και να το πεί και σε όλους τους άλλους του είδους του που πέθαναν πιο απόμερα και δεν πρόλαβαν να μάθουν ποτέ ποιός τους έστειλε στις φωτιές της Αβύσσου.<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">Eröffne den feurigen Abgrund, o Hölle<br />Zertrümmre, verderbe, verschlinge, zerschelle<br />Mit plötzlicher Wut<br />Den falschen Verräter, das mördrische Blut!</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">[Άνοιξε τη φλεγόμενη Άβυσσο, ω Κόλαση</span><span style="font-style: italic;"><br />Κατάστρεψε, ισοπέδωσε, καταβρόχθισε, κατακερμάτισε</span><br /><span style="font-style: italic;">με ξαφνική Οργή</span><br /><span style="font-style: italic;">τον ψεύτη Προδότη, τη δολοφονική σπορά!]</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">Johann Sebastian Bach - Matthäuspassion. BWV 244 Στίχοι: Picander (Christian Friedrich Henrici)</span><br /><br /><br /></div>Αίμα τρέχει απο το στόμα του και μιαίνει το βαρύ απο την υγρασία χώμα, ο ροδαλός αφρός που αναβλύζει απο τα ρουθούνια του μένει ακίνητος.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3K7P7agvKI/AAAAAAAABY8/oqmP7zdI-cc/s1600-h/saigon+execution+-+eddie+adams+1968.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 252px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3K7P7agvKI/AAAAAAAABY8/oqmP7zdI-cc/s400/saigon+execution+-+eddie+adams+1968.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436613582510931106" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><br />"Saigon Execution" photo: Edward Adams, 1968</span><br /></div><br /><br />Κάνω μια μικρή χαρακιά στο κοντάκι του όπλου μου και αλλάζω θέση στο καρτέρι.<br /><br />Είμαι μόλις δεκατριών, αλλά έχω αφήσει πολύ πίσω μου οποιοδήποτε αίσθημα οίκτου ή ελέους. Ξέρω πολύ καλά ότι παραμονεύουν μέσα στα βρωμερά τους λαγούμια, κινούνται μέσα στα χορτάρια και τις φυλλωσιές και δεν θα σταματήσω αν δεν τους εξοντώσω.<br /><br /><div style="text-align: center;">.......................<br /><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">"Μια ημέρα, ενώ περπατούσε στους κήπους της, η όμορφη Πριγκήπισσα του μεγάλου Ασαφ-Χαν του Παντζάμπ είδε έναν αρουραίο να παραπατά σαν μεθυσμένος. </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">"Πετάξτε τον στη γάτα" διέταξε τους υπηρέτες της.</span><br /><span style="font-style: italic;"><br />Ένας υπηρέτης σήκωσε τον αρουραίο που παρέπαιε και τον πέταξε στη γάτα. Η γάτα όρμηξε στον αρουραίο, όμως αμέσως τον παράτησε και το έβαλε στα πόδια.</span><br /><span style="font-style: italic;"><br />Μερικές μέρες μετά η γάτα βρέθηκε νεκρή έξω απο το υπνοδωμάτιο της Πριγκήπισσας.</span> <span style="font-style: italic;">Την επόμενη ημέρα πέθανε ο υπηρέτης που είχε πιάσει τον αρουραίο.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Μέσα σε λίγες μέρες είχαν πεθάνει όλοι στο νοικοκυριό της Π</span><span style="font-style: italic;">ριγκήπισσας, μέχρι που έμεινε η Πριγκήπισσα μόνη."</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><br /><span style="font-size:85%;">(Θρύλος του Παντζάμπ)</span></div><br /><br />H Yersinia pestis, μικρόβιο που επιζωοτεί στα άγρια τρωκτικά, μπορεί να περάσει μέσω των ψύλλων στους αρουραίους που ζουν κοντά στον πολιτισμό, αν μια οικολογική καταστροφή φέρει σε επαφή τους δύο πληθυσμούς.<br /><br />Οι αρουραίοι πεθαίνουν. Κατά χιλιάδες. Και μετά οι ψύλλοι εγκαταλείπουν τα ψυχρά τους πτώματα και γεμίζουν τα σπίτια, σε πόλεις και χωριά. H Yersinia pestis, απο τις άγριες μαρμότες της σιβηρικής στέππας φτάνει στον άνθρωπο. Η Yersinia pestis προκαλεί τη βουβωνική πανώλη.<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;font-size:100%;" >" Ἡ πανώλη (λοιμός, σκορδοῦλα, θανατικόν) εἶναι μια πυρετώδης, ἐξανθηματική, κολλητική , ὀξυτάτη, κακοηθεστάτη, χαρακτῆρος φλεγμονοαδυναμικοσηπτικοῦ ἀρρωστία, ἧτις γεννᾶται ἀπὸ κύριον μίασμα και προσβάλλει μόνον τον ἀνθρώπινον ὀργανισμὸν"</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">Πετράκης Κ. Ηπίτης, Λοιμολογία ή περί της πανώλης, προφυλάξεως και εξο</span><span style="font-size:85%;">λοθρεύσεως αυτής. Wien, 1816</span><br /></div><br /><br />Απο τον καιρό του Ιουστινιανού εώς τις ημέρες μας στην Ινδία, το Κακό σκορπά το θάνατο.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3K8FvsxOPI/AAAAAAAABZE/KFUxidsHsEY/s1600-h/totentanz+sjunde+inseglet.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 218px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3K8FvsxOPI/AAAAAAAABZE/KFUxidsHsEY/s400/totentanz+sjunde+inseglet.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436614507079219442" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Totentanz scene, Ingmar Bergman, Det sjunde inseglet, 1957<br /><br /></span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="font-style: italic;">"...γέγονε θανατικόν μέγα και </span></span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;font-size:130%;" >εξαἷσιον..."</span><br /><span style="font-size:85%;"><br />("Πατριαρχική Κωνσταντινουπόλεως Ιστορία": Historia Politica et Patriarchica Constantinopoleos, Editio Emendatior et Copiosior , Corpus Scriptorum Historiae Byz</span><span style="font-size:85%;">antinae, ed. Immanuel Bekker , Bonn, 1849)</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><br />...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3LFb6tIcvI/AAAAAAAABZU/nkKb9RPCH_c/s1600-h/skaven-head.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 270px; height: 286px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3LFb6tIcvI/AAAAAAAABZU/nkKb9RPCH_c/s400/skaven-head.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436624783595303666" border="0" /></a><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">"Ψόφιοι αρουραίοι στην ανατολή,</span> <span style="font-style: italic;">ψ</span><span style="font-style: italic;">όφιοι αρουραίοι στη δύση!</span><span style="font-style: italic;"><br /></span><br /><span style="font-style: italic;">Οι άνθρωποι γκρεμίζοντ</span><span style="font-style: italic;">αι σαν... τείχη....</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Κανείς δεν τολμά να μοιρολογήσει πάνω απο τους νεκρούς...</span><span style="font-style: italic;"><br /><br />Ο ερχομός του διαβολεμένου λοιμού</span> <span style="font-style: italic;">Κάνει τη λάμπα άξαφνα να σιγοσβήνει</span> <span style="font-style: italic;">Και μετά σβήνει εντελώς</span> <span style="font-style: italic;">Αφήνοντας ανθρώπους, πνεύματα και πτώματα μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο"</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">(Σι Ταο-ναν, Κινέζος ποιητής 13ος αιώνας)</span><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;">................................</div><br /><br />Έχω ορκιστεί ότι θα απαλλάξω τον κόσμο απο το Κακό.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3K6TGEqXyI/AAAAAAAABY0/IiMpFkJmMA0/s1600-h/rattenf%C3%A4nger.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 247px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3K6TGEqXyI/AAAAAAAABY0/IiMpFkJmMA0/s400/rattenf%C3%A4nger.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436612537400057634" border="0" /></a><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">In Hameln fochten Mäus und Ratzen</span><span style="font-style: italic;"><br />Bei hellem Tage mit den Katzen,</span><span style="font-style: italic;"><br />Es war viel Noth, der Rath bedacht,</span><span style="font-style: italic;"><br />Wie andre Kunst zuweg gebracht.</span><br /><span style="font-style: italic;"><br />Da fand sich ein der Wundermann,</span><span style="font-style: italic;"><br />Mit bunten Kleidern angethan,</span><br /><span style="font-style: italic;">Pfif Ratz und Mäus zusamm ohn Zahl,</span><span style="font-style: italic;"><br />Ersäuft sie in der Weser all.</span><br /><span style="font-style: italic;"><br />[Στο Hamelin ποντίκια κι αρουραίοι<br /></span><span style="font-style: italic;">πολεμούσαν με τις γάτες μέρα μεσημέρι</span><span style="font-style: italic;"><br />Ήταν μεγάλο το κακό, το Συμβούλιο έκρινε,</span><span style="font-style: italic;"><br />ενώσω ένα άλλο Τέχνασμα ήταν καθ'οδόν. </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Βρέθηκε ένας θαυματοποιός</span><span style="font-style: italic;"><br />Ντυμένος με παρδαλά ρούχα</span><span style="font-style: italic;"><br />Μάζεψε με τον αυλό του αναρίθμητους αρουραίους και ποντίκια</span><span style="font-style: italic;"><br />και τα έπνιξε όλα στον Weser]</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">(Achim Freiherr von Arnim και Clemens Brentano, Der Rattenfänger von Hameln. Απο το Des Knaben Wunderhorn. Alte deutsche Lieder. Heidelberg, 1806)</span></div><br /><br />Αγναντεύω τους ευλογημένους Κρητικούς λόφους, κατάφυτους με ελαιόδεντρα μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι. Είναι σούρουπο και το τοπίο φωτίζεται απο έναν ήλιο που δεν βρίσκεται πια πάνω απο τον ορίζοντα - βλέπω τις τελευταίες του ακτίδες που ξεκίνησαν το ταξίδι τους 8 λεπτά πριν φτάσουν στη Γή.<br /><br />Πλησιάζει η ώρα του Κακού.<br /><br />Την παρουσία του μου την αναγγέλει ο μεταλικός ήχος της φάκας. Παγιδευμένο μέσα στο κλουβί βλέπω το Κακό.<br /><br />Τα επιχειρήματα διάφορα. Να το περιλούσουμε με βενζίνη και να το κάψουμε. Ενδιαφέρον αλλά ελάχιστα διδακτικό. Να το στραγγαλίσουμε με ένα ξύλο περασμένο μέσα απο τα σίδερα της φάκας. Υπερβολικά φιλεύσπλαχνο. Το μεγαλύτερο όνειδος, απο τη μητέρα μου, η οποία ντροπιάζει την ανελέητη Κρητική παράδοση : Να το αφήσουμε ελεύθερο...<br /><br />Αηδιασμένος απο την αφέλειά τους, γεμίζω έναν κουβά νερό. Με ένα ξύλο κρατώ τη φάκα βυθισμένη.<br /><br />Άριστος κολυμβητής, για περισσότερο απο ένα λεπτό παλεύει να βρεί ένα άνοιγμα στα σίδερα της φάκας. Μετά ησυχάζει, με κοιτάζει στα μάτια. Ζυγίζει την τελευταία του ευκαιρία: να προσποιηθεί ότι έιναι νεκρός. Δεν του τη δίνω. Πάιζω μαζί του. Απολαμβάνω κάθε δευτερόλεπτο της αγωνίας του. Τη χρονομετρώ.<br /><br />Αργεί να τελειώσει. Τέτοιοι αντίπαλοι με γεμίζουν δέος. Πνιγμένος, παίρνει τη δικαιωματική του θέση στα σκουπίδια.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3K4higarWI/AAAAAAAABYs/QmjzCY62-pw/s1600-h/mengele.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 250px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3K4higarWI/AAAAAAAABYs/QmjzCY62-pw/s400/mengele.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436610586527575394" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;">Dr. Josef Mengele, SS-Arzt στο KZ Auschwitz, με στολή Hauptsturmführer. (1943)</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;">....</div><br /><br />Πρέπει να είναι κανείς πολύ σχολαστικός. Δεν πρόκειται για έντομα χωρίς μυαλό. Στα μάτια τους λαμπυρίζει η νοημοσύνη της Αβύσσου, έτοιμη να καταπιεί οτιδήποτε είναι υγιές και όμορφο. Να ξέρετε ότι το Δηλητήριο δεν πρέπει να ακουμπάει σε ανθρώπινο δέρμα, μυρίζουν τον άνθρωπο. Και απεχθάνονται το λάτεξ. Χρειάζονται πλαστικά γάντια όταν χειρίζεται κανείς το Δηλητήριο.<br /><br /><br />Αδιάψευστος μάρτυρας της αποτελεσματικότητάς μου, τα κουφάρια που αφήνω πίσω μου όταν φεύγω απο την επαρχία. Γιατί στην πόλη δεν με πλησιάζουν. Και δεν τους πλησιάζω κι εγώ. Στο χθόνιο βασίλειό τους, τα ατελείωτα χιλιόμετρα υπονόμων, δύναμη θα είχε μόνο ο Αυλός του Αυλητή.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">Im Jahr 1284 na Christi gebort</span><span style="font-style: italic;"><br />tho Hameln worden uthgevort</span><span style="font-style: italic;"><br />hundert und dreißig Kinder dasülvest geborn</span><span style="font-style: italic;"><br />dorch einen Piper under den Köppen verlorn.</span><span style="font-style: italic;"><br /></span><br /><span style="font-style: italic;">[Το έτος 1284 απο τότε που γεννήθηκε ο Χριστός</span><span style="font-style: italic;"><br />απο το Hameln απήχθησαν</span><span style="font-style: italic;"><br />εκατό και τριάντα παιδιά που γεννήθηκαν εκεί</span><span style="font-style: italic;"><br />απο έναν Αυλητή στο Poppenberg εξαφανίστηκαν]</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">Jacob und Wilhelm Grimm, no. 244: "Die Kinder zu Hameln," Deutsche Sagen (Berlin: In der Nicolaischen Buchhandlung, 1816)</span><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3LGeFpZxuI/AAAAAAAABZc/S_m3-c251MQ/s1600-h/kinder+von+hameln.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 269px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/S3LGeFpZxuI/AAAAAAAABZc/S_m3-c251MQ/s400/kinder+von+hameln.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436625920403818210" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">ΥΓ : Το Des Knaben Wunderhorn (Το Μαγικό Κέρας της Νιότης) είναι μια απο τις πιο σημαντικές συλλογές ποιημάτων και τραγουδιών του γερμανικού φολκλόρ, απο τον Achim von Arnim και τον Clemens Brentano. (Οι οποίοι έγιναν συγγενείς, όταν η αδερφή του Brentano, η Elisabeth, παντρεύτηκε τον Achim von Arnim και αργότερα έγινε πιό διάσημη κι απο τους δύο ως Bettina von Arnim για την οποία είχα μιλήσει ακροθιγώς <a href="http://bishopwulfila.blogspot.com/2008/11/blog-post.html">εδώ</a> ) Ευχαριστώ την καλή μου φίλη Βίκυ ("το Amandel") για τη βοήθειά της σε κάποιο σημείο στη μετάφραση του αποσπάσματος του Μαγεμένου Αυλητή που χρησιμοποιώ :)<br /><br />ΥΓ2 : Ευχαριστίες και στο νορβηγομαθή Ασμοδαίο εξ Ελατειας για τη διόρθωση στον τίτλο του έργου του Kittelsen με την παλαιότερη χρήση της λέξης stad (πόλη)<br /><br /><br />.<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-3613047187134741847?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-87908321638711795022009-11-08T03:09:00.031+02:002009-11-13T09:38:51.711+02:00<div style="text-align: center;"><object width="660" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/7FX-lgSQlGw&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x006699&amp;color2=0x54abd6&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/7FX-lgSQlGw&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x006699&amp;color2=0x54abd6&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="660" height="405"></embed></object><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Λίβια, τα μεγάλα σου μάτια ήταν που με κεραυνοβόλησαν εκείνο το απόγευμα στο κοιμητήριο του Verano. Περπατούσαμε - το είχα διαλέξει εγώ εκείνο το μοναδικό μέρος για να σε ζητήσω σε γάμο - θυμάσαι; Ναί, το ξέρω, θυμάσαι. Τα μεγάλα και καθαρά και μαγεμένα σου μάτια δεν ήξεραν, δεν ξέρουν και δεν θα μάθουν - δεν έχουν ιδέα. Δεν έχουν ιδέα για τα εγκλήματα που πρέπει να διαπράξει η εξουσία για να εξασφαλίσει την ευημερία και την ανάπτυξη της Χώρας. Για πάρα πολλά χρόνια η εξουσία ήμουν εγώ. Η τερατώδης, ανομολόγητη αντίφαση: να διαιωνίζεις το κακό για να εξασφαλίζεις το καλό.Η τερατώδης αντίφαση που με κάνει κάνει άνθρωπο κυνικό και ακατανόητο ακόμα και για σένα: Tα μεγάλα και καθαρά και μαγεμένα μάτια σου δεν γνωρίζουν την ευθύνη. Την άμεση ή έμμεση ευθύνη για όλες τις σφαγές που συνέβησαν στην Ιταλία απο το 1969 εώς το 1984 και που κόστισαν, για την ακρίβεια 236 νεκρούς και 817 τραυματίες. Σε όλους τους συγγενείς των θυμάτων λέω: Ναί, ομολογώ. Ομολογώ: ήταν και δική μου υπαιτιότητα, δική μου υπαιτιότητα, δική μου τεράστια υπαιτιότητα. Αυτό λέω, ακόμα κι αν δεν εξυπηρετεί τίποτα. Την εκστρατεία βίας για την αποσταθεροποίηση της Χώρας, την πρόκληση τρόμου για την απομόνωση των ακραίων πολιτικών κομμάτων και την ενίσχυση των κομμάτων του Κέντρου όπως οι Χριστιανοδημοκράτες την ονόμασαν "Στρατηγική της Έντασης" - θα ήταν πιο σωστό να την έλεγαν "Στρατηγική της Επιβίωσης". O Roberto, o Michele, o Giorgio, o Carlo Alberto, o Giovanni, o Mino, ο αγαπητός Aldo, απο χαρακτήρα ή απο ανάγκη - όλοι τους όμως - ανυποχώρητοι εραστές της αλήθειας. Όλοι τους βόμβες, έτοιμες να εκραγούν, που αφοπλίστηκαν με οριστική σιωπή. Όλοι τους να πιστεύουν ότι η αλήθεια είναι σωστό πράγμα, και παρόλ'αυτά το τέλος του κόσμου και δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να έρθει το τέλος του κόσμου χάριν ενός σωστού πράγματος. Έχουμε μια εντολή εμείς. Μια θεία εντολή. Πρέπει να αγαπάει κανείς τόσο πολύ τον Θεό για να καταλάβει πόσο σημαντικό είναι το κακό για να έχεις το καλό. Αυτό το ξέρει ο Θεός, και το ξέρω κι εγώ.</span><br /><span style="font-size:85%;">(Tony Servillo ως Giulio Andreotti, Il Divo, σκην. Paolo Sorrentino , Prix du Jury, Festival de Cannes 2008)</span><br /></div></div><br />Την Παραμονή Χριστουγέννων του 1944, καθώς η αντεπίθεση των Αρδεννών όδευε προς το άδοξο τέλος της, ο μεγάλος θεωρητικός των σύγχρονων ευέλικτων τεθωρακισμένων σχηματισμών, ο στρατηγός Heinz Guderian έσπευδε να συναντήσει τον Hitler στην 'Αετοφωλιά', το δυτικό αρχηγείο του Φύρερ.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvaleXOgVTI/AAAAAAAABYg/hLmjhx4IkbM/s1600-h/Goering+-+Hitler+-+Guderian.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 299px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvaleXOgVTI/AAAAAAAABYg/hLmjhx4IkbM/s400/Goering+-+Hitler+-+Guderian.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401686744127001906" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Πρώτη σειρά απο αριστερά προς δεξιά: Reichsmarschal Hermann Göring, Adolf Hitler, Generaloberst Heinz Guderian.</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">Heinrich Hoffmann/Time &amp; Life Pictures/Getty Images</span><br /><span style="font-size:85%;">Oct 01, 1944</span><br /></div><br />Εκείνη την περίοδο ο Guderian ήταν αρχηγός του Γενικού Επιτελείου της Ανώτατης Διοίκησης Στρατού Ξηράς ( Generaloberst - Chef des Generalstabs , Oberkommando des Heeres) η οποία ήταν υπεύθυνη για το Ανατολικό Μέτωπο, και μόλις είχε λάβει μια άκρως ανησυχητική αναφορά απο τον επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών Ξένων Ανατολικών Στρατευμάτων της ΟΚΗ (Fremde Heere - Ost), τον στρατηγό Reinhard Gehlen.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Svak3OZKT-I/AAAAAAAABYY/IcTN3FqhcNg/s1600-h/reinhard+gehlen.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 291px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Svak3OZKT-I/AAAAAAAABYY/IcTN3FqhcNg/s400/reinhard+gehlen.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401686071740878818" border="0" /></a>Generalmajor (Heer) Reinhard Gehlen (1902 - 1979)<br /></div><br />Το έργο της OKH ήταν δύσκολο. Μετά το Στάλινγκραντ, μια σειρά απο καταστροφικές ήττες είχαν τσακίσει τη δύναμη του Γερμανικού Στρατού στην Ανατολή και οι Σοβιετικοί τα Χριστούγεννα του '44 βρίσκονταν ήδη στην ανατολική όχθη του Βίστουλα, μόλις έξω απο το Koenigsberg και τη Βαρσοβία, έτοιμοι να εισβάλουν σε γερμανικό έδαφος.<br /><br />Η αναφορά αποκάλυπτε το πόσο δύσκολο ήταν το έργο αυτό. Οι Σοβιετικοί, που μετρούσαν τη δύναμή τους πλέον όχι σε Ομάδες Στρατιών, αλλά ολόκληρα Μέτωπα, με πάνω απο έξι εκατομμύρια στρατιώτες είχαν υπεροχή 11 (ναι, έντεκα) προς 1 σε πεζικό, 7 προς 1 σε τεθωρακισμένα και 20 (είκοσι) προς ένα σε πυροβολικό και αεροπορία.<br /><br />Το ανατολικό μέτωπο θα κατέρρεε με την πρώτη επίθεση.<br /><br /><br />Ο Χιτλερ με τη χαρακτηριστική του ανευθυνότητα χαρακτήρισε τα νούμερα 'απολύτως ανοησίες', βρίστηκε με τον Guderian και απαίτησε την απομάκρυνση του Gehlen.<br /><br />Πέντε μήνες μετά, οι Σοβιετικοί έμπαιναν στο Βερολίνο έχοντας αφανίσει τον ανατολικό γερμανικό πολιτισμό.<br /><br />Ο Χίτλερ δεν ήταν ο μόνος που είχε υποτιμήσει τη συντριπτική αριθμητική υπεροχή των Σοβιετικών. Ο Στάλιν, με τις εκκλήσεις του για βοήθεια και την απαίτησή του για τη δημιουργία δεύτερου μετώπου στη Δύση απο τους Συμμάχους, είχε καταφέρει να αποκρύψει το μέγεθος των εφεδρειών του Σοβιετικού Στρατού, καθώς και τις προθέσεις του. Ενώ δήλωνε ότι δεν είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το Βερολίνο και ότι τα στρατεύματά του επεδίωκαν την κατάληψη των εδαφών που του είχαν παραχωρηθεί ως σφαίρα της Σοβιετικής επιρροής μετά τη συνάντηση της Γιάλτας, στην πραγματικότητα το να φτάσει πρώτος στο Βερολίνο ήταν ο κύριος στόχος του.<br /><br />Το Βερολίνο ήταν το κλειδί στην απόλυτης προτεραιότητας επιχείρηση 'Μποροντίνο', την αρπαγή γερμανικής τεχνογνωσίας με έμφαση στο γερμανικό πυρηνικό πρόγραμμα, τα υλικά και τους επιστήμονές του.<br /><br />Ξαφνικά, οι Σύμμαχοι βρέθηκαν προ τετελεσμένων: 6,7 εκατομμύρια πάνοπλοι Σοβιετικοί στρατιώτες, αριθμός που βρισκόταν πέρα απο κάθε δυτική εκτίμηση, βρίσκονταν προ των πυλών της Δυτικής Ευρώπης και ο ηγέτης τους δεν ενέπνεε καμία εμπιστοσύνη καθώς ανέβαλλε συστηματικά την κύρηξη πολέμου κατά της Ιαπωνίας.<br /><br />Αμερικανοί και Άγγλοι, στα πρόθυρα της χρεωκοπίας, με το θέατρο του Ειρηνικού ακόμα ανοιχτό και με μακράν υποδεέστερο στρατό, έπρεπε να είναι προσεκτικοί.<br /><br />Ήδη απο την ημέρα του τέλους του πολέμου στην Ευρώπη ο Churchill ζήτησε απο το Αγγλικό επιτελείο την εκπόνηση σχεδίου με βάση τα νέα δεδομένα για το τί θα γινόταν εαν οι Σοβιετικοί αποφάσιζαν να καταλάβουν και την υπόλοιπη Ευρώπη. Οι πιθανότητες επικράτησης των Συμμάχων ήταν αστείες. Έτσι, το σχέδιο ονομάστηκε Operation Unthinkable. Επιχείρηση Αδιανόητο.<br /><br /><br /><br />Η αδυναμία των Συμμάχων να επιβάλουν τη θέλησή τους στη Σοβιετική Ένωση καθιστούσε επιτακτική τη γενίκευση της πολιτικής του Καρότου και του Μαστιγίου απέναντί της που ήδη εφάρμοζαν (με αμφίβολη επιτυχία και ακόμα πιο αμφίβολη ηθική) οι Άγγλοι:<br /><br />Ο Βλάντισλαβ Σικόρσκι, ο πρωθυπουργός της εξόριστης πολωνικής κυβέρνησης, έβλεπε ήδη απο το '43 προς τα πού πήγαιναν τα πράγματα στο ανατολικό μέτωπο, με την επικείμενη συντριβή των Γερμανών και τη βέβαιη προέλαση των Σοβιετικών προς τα δυτικά.<br /><br />Εξαντλώντας το σημαντικό διπλωματικό του κύρος, προσπάθησε να διαπραγματευτεί μια μεταπολεμική δημοκρατία για την Πολωνία εκμεταλλευόμενος την παγκόσμια κατακραυγή κατά των Σοβιετικών για τη σφαγή του Κατύν, (όπου σε διάφορα σημεία της δυτικής Ρωσσίας, συμπεριλαμβανομένου και του δάσους του Κατύν οι Σοβιετικοί εκτέλεσαν ταυτόχρονα το 1940 πολλές χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενους μεταξύ των οποίων ήταν και πρακτικά όλοι οι Πολωνοί αξιωματικοί - και λόγω της πολωνικής επιστράτευσης των εφέδρων εξολοθρέυτηκε με αυτόν τον τρόπο σχεδόν το σύνολο των μορφωμένων νέων πολωνών).<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvakGkew7QI/AAAAAAAABYQ/R_l_HHPIYQ4/s1600-h/Katyn_partout.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 338px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvakGkew7QI/AAAAAAAABYQ/R_l_HHPIYQ4/s400/Katyn_partout.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401685235856370946" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Ναζιστική προπαγάνδα στη Γαλλία: "Αν οι Σοβιετικοί κερδίσουν τον πόλεμο... Κατύν ΠΑΝΤΟΥ"<br /><br /><br /></span></div>Το καλοκαίρι του '43 ο Σικόρσκι επέστρεφε απο το Γιβραλτάρ στην Αγγλία, έχοντας επιθεωρήσει τα πολωνικά στρατεύματα που μάχονταν στη Βόρειο Αφρική. Το αεροπλάνο του συνετρίβη λίγο μετά την απογείωση χωρίς να εξακριβωθεί ποτέ η αιτία της συντριβής. Μετά το θάνατο του Σικόρσκι, οι δεξιοί πολωνοί εκμηδενίστηκαν διπλωματικά. Το βασικό αγκάθι στο ξεπούλημα της Πολωνίας στους Σοβιετικούς έφυγε απο τη μέση.<br /><br />Την ίδια περίοδο ο Churchill μαζί με το καρότο, ετοίμαζε και το μαστίγιο:<br /><br />Το 1944 η Ελλάδα, με το δεύτερο μεγαλύτερο αντιστασιακό κίνημα της κατεχόμενης Ευρώπης, αποκτά Κυβέρνηση του Βουνού. Ο κίνδυνος να περάσει η Ελλάδα στο αριστερό στρατόπεδο μετά την αποχώρηση των Γερμανών είναι εμφανής: Η Κυβέρνηση του Βουνού, γέννημα του - καθοδηγούμενου απο το ΚΚΕ - ΕΑΜ, έχει τη στήριξη του ΕΛΑΣ, του στρατού του ΕΑΜ, ο οποίος είναι η μόνη σοβαρή στρατιωτική δύναμη στη χώρα.<br /><br />Η ύπαρξη του ΕΛΑΣ, η ευρεία στήριξη που απολάμβανε το ΕΑΜ απο τον λαό της Ελλάδας και διάφορες κρίσεις όπως η ανταρσία των Ελλήνων στρατιωτών στη Μέση Ανατολή επέβαλλε την ενεργότερη ανάμειξη των Άγγλων στα ελληνικά πράγματα.<br /><br />Υπήρχε όμως ένα εμπόδιο:<br /><br />Η παλιά πολιτική σκηνή ήταν εκτός πραγματικότητας, με σαφή φαινόμενα κρετινισμού<br /><br />(<span style="font-style: italic;">Η Αυτού Μεγαλειότης ο Γεώργιος Β΄, Βασιλεύς των Ελλήνων, καθώς εν τη μεγαλοπρεπεία του έπαιρνε βιαστικά τον πούλο απο την Κρήτη πριν απο την αεραπόβαση των Γερμανών, ξέχασε πίσω τα διάσημα του βρεταννικού Order of the Garter, του σημαντικότερου και αρχαιότερου τάγματος ιπποσύνης του κόσμου</span>)<br /><br />και η κατεστραμμένη απο τον πόλεμο Αγγλία δεν μπορούσε να αντέξει το κόστος της αποκατάστασης των παλιών, παρωχημένων θεσμών και προσώπων στην Ελλάδα με ισχυρή στρατιωτική παρουσία.<br /><br />Στα πλαίσια της περικοπής δαπανών, το Αγγλικό σχέδιο προέβλεπε δύο δούρειους ίππους: τον έμπιστο άνθρωπό τους, τον Γεώργιο Παπανδρέου και τους μοναρχοφασίστες προδότες που συνεργάστηκαν με τους Ναζί, τα Τάγματα Ασφαλείας.<br /><br />Τα Τάγματα Ασφαλείας, η αφρόκρεμα του ελληνικού δωσιλογισμού, δημιουργήθηκαν το 1944 απο την κατοχική κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη (o γιός του οποίου έγινε πρωθυπουργός) με προτροπή του Höhere SS- und Polizeiführer Walter Schimana (ο οποίος αυτοκτόνησε το '48 πριν δικαστεί για εγκλήματα πολέμου), ενώ στις τάξεις τους υπηρέτησαν σε ανώτατες θέσεις καμάρια όπως ο Αλέξανδρος Παπαδόγγονας (τον γιό του οποίου οι Έλληνες εκλέξατε βουλευτή και έγινε δυο φορές υπουργός).<br /><br />Προφανώς οι ταγματασφαλίτες δεν ενδιαφέρονταν πλέον για το ετοιμόρροπο 'Χιλιόχρονο Ράιχ'. Μπορεί με την αδελφοκτόνο δράση τους να εξυπηρετούσαν το γερμανικό συμφέρον για "λιγότερο γερμανικό αίμα", όμως κύριο κινητρό τους ήταν η αντικομμουνιστική δράση. Τέλειο υλικό για τους Άγγλους, οι οποίοι επισήμως τους καταδίκαζαν ως προδότες, υπόγεια όμως τους αντιμετώπιζαν ως διάδοχο κατάσταση.<br /><br />Ταυτόχρονα, άρχισαν να εκδηλώνονται οι πιο ζοφερές πτυχές του αγώνα του Κ.Κ.Ε., όπως οι άγριες δολοφονίες τροτσκικών, αρχειομαρξιστών<br /><br />(<span style="font-style: italic;">Η υπόθεση μπλέκει... Αρχειομαρξιστές: Ελληνικό αριστερό κίνημα τροτσκιστικών τάσεων που ξεκίνησε γύρω στο 1920 και πήρε το όνομά του απο το περιοδικό του, "Αρχείο Μαρξισμού". Εν μέρει λόγω βίαιων τακτικών κέρδισε μεγάλο τμήμα του εργατικού κινήματος. Συμπορεύθηκε με τον Λεβ Τρότσκι ως αντιπολίτευση στο ΚΚΕ αλλά άρχισε να διασπάται όσο το ΚΚΕ κέρδιζε σε οργανωτική αποτελεσματικότητα μέσα στη δεκαετία του '30. Σε πλήρη αποσύνθεση, οι διάφορες αρχειομαρξιστικές ομάδες ήταν έυκολος στόχος για την κόκκινη τρομοκρατία κατά την περίοδο της Κυβέρνησης του Βουνού και το '49 οι </span><span style="font-style: italic;">αντικομμουνιστές πλέον αρχειομαρξιστές υποστήριζαν πλήρως τον Εθνικό Στρατό κα</span><span style="font-style: italic;">τά του Δημοκρατικού Στρατού. Σημαντικότερη ηγετική φυσιογνωμία του αρχειομαρξισμού ήταν ο Δημήτρης Γιωτόπουλος - ψευδώνυμο: Witte - ο γιός του οποίου, Αλέξανδρος - ψευδώνυμο: Μιχα</span><span style="font-style: italic;">ήλ Οικονόμου - φέρεται ως ιδρυτικό στέλεχος και ηγέτης της "Επαναστατικής </span><span style="font-style: italic;">Οργάνωσης 17 Νοέμβρη"</span>)<br /><br />και γενικώς διαφωνούντων απο τις Ομάδες Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών (Ο.Π.Λ.Α. - δράση στις πόλεις) αλλά και απο αρκούντως ορθόδοξες πολιτικά ομάδες ανταρτών στην ύπαιθρο.<br /><br />Η καταστροφική αυτή εκδήλωση της σταλινικού τύπου παράνοιας οδήγησε σε ακρότητες<br /><br />(<span style="font-style: italic;">Ποιός αποφάσισε και διέταξε τη δολοφονία του συνταγματάρχη Ψαρρού; Ο Εμφύλιος εξαφάνισε πολλά ντοκουμέντα και μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ τί συνέβη στο παρασκήνιο της δολοφονίας του Ψαρρού, η οποία διαπράχθηκε όντως απο τον ΕΛΑΣ αλλά υπο απολύτως αδιευκρίνιστες συνθήκες</span>)<br /><br />που θα χρησιμοποιούνταν με μαεστρία απο την πλευρά Παπανδρέου για να απαξιωθεί το μαζικότερο κίνημα αντίστασης στην Ελλάδα και να μετατραπεί, αργότερα, σε θύμα της τρομοκρατίας αυτών που θα έπρεπε να είχαν κρεμαστεί με την αποχώρηση των στρατευμάτων Κατοχής.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvahRJjO1UI/AAAAAAAABYI/LgJVjTYJzi8/s1600-h/Meligalas.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 319px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvahRJjO1UI/AAAAAAAABYI/LgJVjTYJzi8/s400/Meligalas.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401682119071028546" border="0" /></a>ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΕΣ<br />ΕΑΜ -ΕΛΑΣ - ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ<br /></div><br />Έτσι, το απελευθερωμένο ελληνικό κράτος θεμελιώθηκε σε μια αντικομμουνιστική παρακρατική και παράνομα οπλισμένη φασιστική βάση, μειώνοντας αρχικά τις υποχρεώσεις των Άγγλων (οι οποίοι και να διέθεταν τους πόρους να εξοπλίσουν σοβαρά τον νέο ελληνικό στρατό δεν είχαν ιδιαίτερη διάθεση να το κάνουν με το χάος που επικρατούσε στις λίστες των ελλήνων αξιωματικών, το προηγούμενο της ανταρσίας στην Αίγυπτο και τις φωνές ορισμένων για μια Μεγάλη Ελλάδα)<br /><br />Τα υπόλοιπα ήταν λιγο εως πολύ αναμενόμενα: Η νέα κατάσταση των ελληνικών πραγμάτων οδήγησε σε μια άνευ προηγουμένου βίαιαη εκτροπή όλων των εκφάνσεων της καθημερινότητας, με αθλιότητες και ωμή βία κατά οποιουδήποτε μπορούσε να θεωρηθεί αριστερών φρονημάτων. Ο Εμφύλιος ήταν αναπόφευκτος για να ξεκαθαρίσει τελικά το θέμα της ολοκληρωτικής ηγεμονίας στον ελληνικό χώρο, με τους Αμερικανούς να αναλαμβάνουν απο ένα σημείο και μετά το δυσβάσταχτο κόστος της επιτυχούς διεξαγωγής του.<br /><br />Απο την άλλη, οι Αμερικανοί στην Ιταλία (η οποία ήταν εξαρχής στη δική τους ζώνη επιρροής) είχαν πιο εύκολο έργο. Αφενός δεν υπήρχε κάτι αντάξιο του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, αφετερου είχαν ήδη τεράστιες συγκεντρώσεις στρατευμάτων λόγω της επέμβασής τους στο νότιο ευρωπαϊκό θέατρο επιχειρήσεων (Επιχείρηση Torch, επιχείρηση Husky, Anzio, Monte Cassino κλπ.) οπότε δεν χρειάστηκε να ανακινήσουν τα αδελφοκτόνα μίση που αφυπνίζονται εύκολα σε πολιτικές μπανανίες όπως η Ιταλία ή η Ελλάδα όταν κάποιος ισχυρός πετάξει ένα ξεροκόμματο.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο οι Ιταλοί απέφυγαν τον εμφύλιο, καθώς τα αφεντικά τους δεν έκριναν σκόπιμο να κάνουν κάτι παραπάνω απ'ό,τι έκαναν στην υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη:<br /><br />Ο Reinhard Gehlen (ο διοικητής της Fremde Heere - Ost της OKH του Guderian, που λέγαμε στην αρχή....) προφανώς δεν ήταν χαζός άνθρωπος. Δυο εβδομάδες μετά την λήξη του πολέμου παραδόθηκε στην αμερικανική αντικατασκοπεία μαζί με μικροφίλμ που περιείχαν όλες τις πληροφορίες που είχε συλλέξει για τους Σοβιετικούς, όλο του το δίκτυο και τις πηγές του καθώς και πολλές άλλες πολύτιμες πληροφορίες για τους Γερμανούς επιστήμονες και τα δίκτυα διαφυγής των Ναζί που κινδύνευαν να κατηγορηθούν ως εγκληματίες πολέμου.<br /><br />Με συνοπτικές διαδικασίες, ο Gehlen απελευθερώθηκε και απο το 1946 βρέθηκε επικεφαλής του μεγαλύτερου δικτύου κατασκοπείας των δυτικών στη Σοβιετική Ένωση και τις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ. Παρά κάποιες αρχικές επιτυχίες, όπως η αποκάλυψη των μελών της αμερικανικής OSS (προδρόμου της CIA) που ήταν μέλη του αμερικανικού κομμουνιστικού κόμματος, η Οργάνωση Gehlen (Gehlenapparat) απέτυχε στην αποστολή της να διεισδύσει αποτελεσματικά στο κόκκινο στρατόπεδο. Κύρια αιτία γι' αυτό ήταν η σοβιετική κατασκοπεία, η οποία με ένα σημαντικό δίκτυο διπλών πρακτόρων κατόρθωνε να βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά απο την οργάνωση Gehlen.<br /><br />( <span style="font-style: italic;">Είναι αλήθεια ότι οι δυτικοί - Ναζί και Σύμμαχοι - δεν ήταν τόσο αποτελεσματικοί κατάσκοποι όσο οι Σοβιετικοί. Αυτό οφείλεται κυρίως στο κατά πολύ ισχυρότερο ιδεολογικό κίνητρο και στιβαρότερο οργανωτικό υπόβαθρο των Κομμουνιστών, δεδομένου ότι η νοοτροπία του επαναστατικού κομμουνισμού ευνοεί και προετοιμάζει καλύτερα το άτομο για δράση μέσα σε βαθιά παρανομία. Αντίθετα οι δυτικοί δεν είχαν αντίστοιχο υπόβαθρο ή ιδεολογικό κίνητρο.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">΄Ενας απο τους σημαντικότερους διπλούς αντι-κατασκόπους ήταν ο Kim Philby της MI6 - Military Intelligence, Section 6 είναι η Secret Intelligence Service, για την ακρίβεια ο </span><span style="font-style: italic;">στρατιωτικός σύνδεσμος της SIS, υπεύθυνη για την εκτος συνόρων συλλογή πληροφοριών. Η MI5 αντιστοιχα είναι υπεύθυνη για εσωτερικές πληροφορίες και αντικατασκοπεία.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Ο Philby μπαίνει στην ιστορία μας το 1943, όταν έγινε υποδιευθυντής του τμήματος V της SIS, το οποίο ήταν η Ιβηρική Χερσόννησος και η Βόρεια Αφρική. Εκείνη τη χρονιά συνετρίβη υπο μυστηριώδεις συνθήκες το αεροπλάνο του Βλάντισλαβ Σικόρσκι, έχοντας μόλις </span><span style="font-style: italic;">απογειωθεί απο το Γιβραλτάρ.</span> )<br /><br /><br />Τα καθήκοντα όμως της Οργάνωσης δεν περιορίζονταν εκτός συνόρων. Ο Reinhard Gehlen στρατολόγησε έναν τεράστιο αριθμό πρακτόρων (δίνοντας άσυλο και σε εγκληματίες πολέμου απο το στρατόπεδο των Ναζί και των συνεργατών τους, πρακτική που όπως είδαμε ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής μεταπολεμικά) και με τον τεράστιο όγκο πληροφοριών και διασυνδέσεων που είχε κληρονομήσει απο τις υπηρεσίες πληροφοριών του Άξονα έκανε την Οργάνωση κομβικό σημείο για σχεδόν οποιοδήποτε μυστικό σχέδιο αφορούσε την Ευρώπη.<br /><br />Καθώς οι μεταπολεμικές εντάσεις οξύνονταν, ο Ψυχρός Πόλεμος όδευε προς απόψυξη και οι Σύμμαχοι έβλεπαν πόσο είχαν υποτιμήσει τη Σοβιετική Ένωση, η Οργάνωση άπλωσε τα πλοκάμια της για να προετοιμάσει το έδαφος για την αναπόφευκτη κατάληψη της Ευρώπης απο τους Σοβιετικούς σε περίπτωση πολέμου.<br /><br />Ακόμα και πριν απο την επίσημη λειτουργία του ΝΑΤΟ (1949), η Οργάνωση είχε ήδη βοηθήσει στη δημιουργία ομάδων που θα λειτουργούσαν πίσω απο τις εχθρικές γραμμές (stay-behind operations, SBΟs), σε όλη την Δυτική Ευρώπη.<br /><br />Μια απο αυτές, η ιταλική, είχε την κωδική ονομασία Επιχείρηση Gladio (gladius: το κοντό σπαθί των λεγεωνάριων).<br /><br />Η πολιτική ιδαιτερότητα της Ιταλίας θα έκανε τη λέξη Gladio συνώνυμη με την παρασκηνιακή παράνοια και διαφθορά που συνόδευε τέτοιου είδους επιχειρήσεις υπερατλαντικής έμπνευσης. Πέρα απο αυτό, τα γεγονότα της Ιταλίας θα έπρεπε να μας κάνουν ιδιαίτερα δύσπιστους ως προς τα κίνητρα πίσω απο μια τρομοκρατική ενέργεια ή μια πολιτική δολοφονία.<br /><br />Στην πανέμορφη λοιπόν γειτονική μπανανία (που, παρεμπιπτόντως, έχει να σταθεί με αξιοπρέπεια στο πεδίο της μάχης απο το 400 μΧ) κυριάρχησαν στην πολιτική ζωή μετά τον πόλεμο οι Χριστιανοδημοκράτες, ένα αμάλγαμα δεξιών, χριστιανικών, κεντροδεξιών και αστικών δημοκρατικών ρευμάτων. Με την απροκάλυπτη στήριξη του Βατικανού και τη μαφιόζικη (κυριολεκτικά) χειραγώγηση των ψήφων της νότιας Ιταλίας, οι Χριστιανοδημοκράτες κατάφερναν να κυριαρχούν σε κάθε κυβερνητικό συνασπισμό εώς το 1994.<br /><br />Προφανώς στην κατακερματισμένη πολιτική σκηνή της Ιταλίας το Gladio θα ήταν πολύ δύσκολο να μείνει μυστικό αν ήταν κάτι που ήξερε ο κάθε κυβερνητικός συνασπισμός.<br /><br />Τη φύλαξη των μυστικών του Gladio και των άλλων επιχειρήσεων που αφορούσαν την Ιταλία ανέλαβε μια πολύ στενή ομάδα πρακτόρων και πολιτικών, υπο τον Licio Gelli, ο οποίος εκτός απο τραπεζίτης ήταν - προφανώς - και άνθρωπος του Gehlen. Επειδή, δε, λίγη φανφάρα και τελετουργικό δεν έβλαψαν ποτέ κανέναν, ο ευρύτερος κύκλος των ατόμων που μετείχαν σε αυτή τη σκιώδη κυβέρνηση ήταν οργανωμένοι στη μασονική στοά P2 (Propaganda Due).<br /><br />Οι Ιταλοί γενικώς έχουν μια έφεση στη Μασονία (και οι ανώτεροι Καρμπονάροι ήταν οργανωμένοι κατά τα μασονικά πρότυπα σε στοά, το Υψηλό Εμπόριο (Αlta Vendita) όμως αυτή η συνομωσία μέσα στη συνομωσία παραπήγαινε για τους πιο παραδοσιακούς Μασόνους και η P2 αποβλήθηκε απο το corpus της Μεγάλης Ανατολής της Ιταλίας και αυτονομήθηκε.<br /><br />Η συνομωσία σε επίπεδο εξουσίας συμβαδίζει με τη διαφθορά. Το 1981 άρχισε να ξετυλίγεται ένα απίστευτο κουβάρι απάτης και διαφθοράς στο οποίο συμμετείχε και η τράπεζα του Licio Gelli, η Banco Ambrosiano(στην οποία σημαντικός μέτοχος ήταν και η Τράπεζα του Βατικανού ή, πιο σωστά, το Ινστιτούτο για το Έργο της Θρησκείας - Instituto per le Opere di Religione).<br /><br />Μετά απο επιδρομή στο σπίτι του, βρέθηκε το καταστατικό της P2 και η λίστα μελών, με πάνω απο 900 εγγραφές και ονόματα όπως ο Silvio Berlusconi. Με τον Licio Gelli ως Σεβάσμιο Διδάσκαλο, η P2 είχε ως σκοπό της την εγκατάσταση απολυταρχικού ελέγχου στην ιταλική πολιτική ζωή, κάτι που παρ'ολίγον να αποπειραθεί με ένα πραξικόπημα που ματαιώθηκε την τελευταία στιγμή<br /><br />Μπορεί να ακούγεται ακραίο, αλλά στα χρόνια που προηγήθηκαν αυτών των αποκαλύψεων, δεν ήταν καθόλου.<br /><br />Το κομμουνιστικό κόμμα της Ιταλίας (PCI), το οποίο δεν διωκόταν ως παράνομο, όπως το ΚΚΕ στην Ελλάδα (μέχρι το 1974), ήταν το ισχυρότερο Κομμουνιστικό Κόμμα στην Δυτική Ευρώπη.<br />Μέσα στην αβεβαιότητα της ιταλικής πολιτικής ζωής, η εκλογική του βάση του έδινε ιδιαίτερα ισχυρή θέση.<br /><br />Μέχρι το 1978 είχαν ισχυροποιηθεί οι φωνές που το ήθελαν να συμμετέχει στην κυβέρνηση και το κορυφαίο στέλεχος των Χριστιανοδημοκρατών Aldo Moro είχε εκφραστεί ανοιχτά υπέρ αυτής της προοπτικής.<br /><br />Αυτή η εκτροπή της κυβερνητικής συνέχειας στην Ιταλία δεν ήταν αποδεκτή για κανέναν απο τους παρασκηνιακούς παίκτες της ιταλικής πολιτικής σκηνής. Σήμερα πιστεύουμε πως κατά την διάρκεια της περιόδου που ονομάστηκε "τα χρόνια του μολυβιού" (anni di piombo, απο τον μόλυβδο της σφαίρας) οι Αμερικανοί, είτε μέσω της Οργάνωσης είτε απευθείας η CIA, χρησιμοποίησαν πράκτορές τους για να ριζοσπαστικοποιήσουν τις πρακτικές αριστερών επαναστατικών οργανώσεων (όπως οι Ερυθρές Ταξιαρχίες) και να πραγματοποιήσουν ακόμα και βομβιστικές ενέργειες με ψευδή ανάληψη ευθύνης απο την αριστερά.<br /><br />Η "Στρατηγική της Έντασης" κλιμακώθηκε σε μια μεγάλη σειρά απο δολοφονίες και τρομοκρατικές ενέργειες που ισχυροποίησαν μέσω του τρόμου την απήχηση των κεντροδεξιών Χριστιανοδημοκρατών, με αποκορύφωμα την απαγωγή και στη συνέχεια τη δολοφονία του Aldo Moro, γεγονός που τερμάτισε οριστικά οποιαδήποτε κουβέντα για συμμετοχή της αριστεράς σε οποιαδήποτε ιταλική κυβέρνηση της εποχής.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvafZoRn4pI/AAAAAAAABYA/CcAONvnQNYE/s1600-h/aldo+moro.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 346px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvafZoRn4pI/AAAAAAAABYA/CcAONvnQNYE/s400/aldo+moro.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401680065734369938" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">O Aldo Moro κρατούμενος των Ερυθρών Ταξιαρχιών, πιθανώς Απρίλιος 1978<br /></span></div><br />Οι συνομιλίες για την απελευθέρωση του Aldo Moro διεξήχθησαν απο τον ηγέτη των Χριστιανοδημοκρατών Giulio Andreotti, μια απο τις σημαντικότερες και πιο αινιγματικές μορφές της σύγχρονης Ευρωπαϊκής ιστορίας ( απο το 1946 εως το 1994 ο Andreotti συμμετείχε σε κάθε ιταλική κυβέρνηση, εικοσι - κάτι φορές ως υπουργός και επτά - ναι, επτά - φορές ως πρωθυπουργός).<br /><br />Ο Andreotti αρνήθηκε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση υπο όρους για την απελευθέρωση του Moro. Ήταν σα να τον καταδίκαζε σε θάνατο. Μετά απο 54 ημέρες ομηρίας κατά τη διάρκεια της οποίας έγραψε δεκάδες επιστολές που καταδίκαζαν τον Andreotti, τις υπόγειες επαφές του και το σκοτεινό του ρόλο, ο Aldo Moro εκτελέστηκε απο τις κατευθυνόμενες απο τους Αμερικανούς Ερυθρές Ταξιαρχίες. Το Gladio ήταν ασφαλές.<br /><br />Το χάος της ιταλικής πολιτικής ζωής όμως ήταν αδύνατο να συμμαζευτεί. Ψίθυροι πετούσαν δεξιά και αριστερά για τις ευθύνες της κυβέρνησης. Πολλοί κατηγορούσαν ανοιχτά ότι η ξυβέρνηση ήξερε πού βρισκόταν ο Moro και μάλιστα ο Romano Prodi (που αργότερα έγινε πρωθυπουργός και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής) μαζί με άλλους δύο καθηγητές απο εκείνο το θαυμάσιο Ναό της εξαπάτησης και της φάρσας, την alma mater του Luther Blissett, το Πανεπιστήμιο της Bologna έδωσαν τις διευθύνσεις μερικών απο τα κρυσφήγετα των Ερυθρών Ταξιαρχιών, τις οποίες ισχυρίστηκαν ότι τους τις αποκάλυψαν οι νεκροί ηγέτες των Χριστιανοδημοκρατών μέσω μιας πνευματιστικής τελετής με έναν πίνακα Ouija (ουδέν σχόλιον...).<br /><br />Μέσα σε αυτό το χάος ο δημοσιογράφος και διευθυντής του περιοδικού Osservatorio Politico, ο Mino Pecorelli, ο οποίoς είχε επιτεθεί στον Andreotti αρκετές φορές δολοφονήθηκε το 1979, έχοντας συνμφωνήσει να αποσύρει απο το τυπογραφείο τεύχος του Osservatorio Politico που διερευνούσε τις ευθύνες Χριστιανοδημοκρατών στην δολοφονία Moro.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvaOkakauBI/AAAAAAAABX4/oBleMceFbzE/s1600-h/Omicidio+Pecorelli+Il+Divo.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 225px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvaOkakauBI/AAAAAAAABX4/oBleMceFbzE/s400/Omicidio+Pecorelli+Il+Divo.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401661559335991314" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Δολοφονία Pecorelli , Μάρτιος 1979 (Il Divo,2008, σκην. Paolo Sorrentino)</span><br /></div><br />Ο χορός δολοφονιών και σκανδάλων συνεχίστηκε σε ένα κουβάρι απ'όπου ήταν αδύνατο να ξεχωρίσει κανείς τί ήταν πολιτική και τί οργανωμένο έγκλημα.<br /><br />Στις αρχές της δεκαετίας του '80, ο νέος και αδίστακος capo dei capi Salvatore "Totò" Riina εξαπέλυσε ένα άνευ προηγουμένου κύμα δολοφονιών, μεταξύ των οποίων και κάποιες ιδιαίτερα συμφέρουσες πολιτικά, όπως αυτή του στρατηγού των Καραμπινιέρων Carlo Alberto dalla Chiesa, ο οποίος ήξερε υπερβολικά πολλά για την υπόθεση Moro.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvaM8xVQh9I/AAAAAAAABXw/IdIdL6ZEUU8/s1600-h/Omicidio_Dalla_Chiesa.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 226px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvaM8xVQh9I/AAAAAAAABXw/IdIdL6ZEUU8/s400/Omicidio_Dalla_Chiesa.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401659778740029394" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Δολοφονία dalla Chiesa, 3 Σεπτεμβρίου 1982<br /></span></div><br />(<span style="font-style: italic;">Η εμπλοκή της μαφίας με το Gladio και τις μεθόδους του μου φέρνει συνέχεια στο μυαλό την συνάντηση των Πέντε Οικογενειών στο Νονό. Εκεί, τίθεται η πρόταση απο τον Don Barzini στον Don Corleone να παρέχει πολιτική κάλυψη στις δραστηριότητες της ιταλικής μαφίας στη Νέα Υόρκη, φυσικά με το αζημίωτο: <span style="font-weight: bold;">Certainly he can present a bill for such services; after all, we are not Communists...</span></span>)<br /><br /><br />Η εκστρατεία βίας των Corleonesi οδήγησε στη σταδιακή εμφάνιση νέων προσώπων στο δικάστικό σώμα, αποφασισμένων να αντιμετωπίσουν τη διαφθορά και την ασυδοσία.<br /><br />Οι προσπάθειές τους οδήγησαν στην Μεγαδίκη (Maxiprocesso) στην οποία καταδικάστηκαν δεκάδες υψηλά ιστάμενοι μαφιόζοι. Είχε γίνει μια μικρή αλλά σημαντική αρχή.<br /><br />Ο Totò Riina καταδικάστηκε ερήμην, κάτι που μάλλον τον ενόχλησε.<br /><br />Στόματα άρχισαν να ανοίγουν και το δέκατο νομοθετικό σώμα (X Legislatura) άρχισε να κλονίζεται. Οι δύο τελευταίες κυβερνήσεις του, η Andreotti VI και η Andreotti VII αντιμετώπισαν ακόμα περισσότεη πίεση απο σκάνδαλα και τη δολοφονική ασυδοσία της Μαφίας.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της Andreotti VI και με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ο Andreotti αποκάλυψε την ύπαρξη του Gladio. Οι έρευνες για το ιταλικό σκέλος των SBOs ήταν στην αρχή περιορισμένες και προέκυψε μια λίστα με 622 μόνο ονόματα που εμπλέκονταν στο Gladio και μόνο σε ό,τι αφορά τις λιγότερο παράνομες δραστηριότητές του.<br /><br />Δεν αρκούσε. Οι δολοφονίες και τα σκάνδαλα εν τω μεταξύ συνεχίζονταν.<br /><br />Με την Andreotti VII να βαδίζει προς ένα άδοξο τέλος, ο Giulio Andreotti έθεσε υποψηφιότητα για Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας τον Απρίλιο του '92.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις ήταν σκληρές και αλεπάλληλες ψηφοφορίες δεν κατάφερναν να δώσουν αποτέλεσμα.<br /><br />Στις 24 Μαίου του 1992 ο Totò Riina σφράγισε το τέλος της εποχής της ασυδοσίας. Με μια απο τις θεαματικότερες δολοφονικές επιθέσεις, η μαφία ανατίναξε τα αυτοκίνητα που μετέφεραν τον δικαστή – ήρωα της Μεγαδίκης Giovanni Falcone, τη γυναίκα του και τη συνοδεία του. Παράλληλα όμως τερμάτισε (φαινομενικά και προσωρινά) την ανοχή που ήταν διατεθειμένη η κοινωνία να δείξει στους μαφιόζους και τους συνεργάτες τους.<br /><br />Η Andreotti VII έπεσε, ο Andreotti δεν εξελέγη Πρόεδρος και στα χρόνια που ακολούθησαν η πλειοψηφία των παλαιών κομμάτων εξουσίας (μαζί και οι πανίσχυροι Χριστιανοδημοκράτες) διαλύθηκαν υπο το βάρος των σκανδάλων που συλλογικά ονομάστηκαν Tangentopoli (Μιζούπολη) και που μετά και τη δολοφονία του φίλου δικαστή του Falcone, Paolo Borsellino δεν υπήρχε καμμία διάθεση να συγκαλυφθούν.<br /><br />Οι αρχιμαφιόζοι συνελήφθησαν και οι έρευνες πήγαν πιο βαθιά.<br /><br />To 1970, η μασονική στοά P2, με τον κομάντο του φασιστικού στρατού του Mussolini, Junio Valerio Borghese είχε οργανώσει ένα πραξικόπημα που δεν έγινε ποτέ: Αναβλήθηκε την τελευταία στιγμή. Το '74 ο Andreotti, τότε Υπουργός Αμύνης, έφερε το θέμα στη Βουλή με έναν φάκελο με χαρακτηριστικές ελλείψεις και σβησμένα ονόματα, που δεν οδήγησε σε καμία καταδίκη.<br /><br />Xρειάστηκε να έρθει το οικονομικό σκάνδαλο της Banco Ambrosiano το '81 για να μάθουμε την ύπαρξη της στοάς Ρ2 και να περάσουν άλλα δέκα χρόνια για να αποκαλυφθεί ο ρόλος της Ρ2, του Licio Gelli και της Οργάνωσης στο πραξικόπημα, μέσω της αποκάλυψης Andreotti για το Gladio κατά τη θητεία της Andreotti VI.<br /><br />Οι αποκαλύψεις Gladio επιβεβαίωναν τα λεγόμενα του Tommaso Buscetta, αρχιμαφιόζου και βασικού μάρτυρα κατηγορίας για τις καταδίκες των capi.<br /><br />Σε κατάθεση του '84 ο Buscetta αποκαλύπτει την τεράστια εμπλοκή της μαφίας στα υπόγεια πολιτικά ρεύματα της ιταλίας, όχι μόνο σε ό,τι αφορά τον προφανή κύκλο δωροδοκίας-δωροληψίας-ξεπλύματος μαύρου χρήματος, αλλά και ως μέσου άσκησης πολιτικής επιρροής:<br /><br />Με την υπόσχεση του πρίγκηπα Borghese για ευνοϊκή μεταχείριση των μαφιόζων που βρίσκονταν σε δίκη εκείνη την εποχή, η Cosa Nostra αναλάμβανε να δεχθεί ομαλά το πραξικόπημα ο λαός της Σικελίας.<br /><br />(Επίσης αποδίδει τη ματαίωση του πραξικοπήματος στην παρουσία Σοβιετικού στόλου στη Μεσόγειο εκείνη την περίοδο κάτι που έκανε την κυβέρνηση Nixon ιδιαίτερα επιφυλακτική στο να προχωρήσει σε τέτοιου βαθμού επικινδυνότητας κινήσεις σε μια χ'ωρα με ισχυρό φιλοσοβιετικό κόμμα όπως το προ-Berlinguer Κομμουνιστικο Κομμα της Ιταλίας)<br /><br />Μετά απο άλλα δέκα χρόνια, το Freedom of Information Act των HΠΑ έδωσε τη δυνατότητα να μελετηθεί ο πραγματικός ρόλος της CIA σε αντιδιαστολή με την επίσημη γραμμή, δηλ. ότι ενέργειες όπως αυτές της Οργάνωσης δεν ήταν αντιπροσωπευτικές της ευρυτερης πολιτικής των ΗΠΑ και πως η ανώτερη διοίκηση δεν είχε γνώση τέτοιων σχεδίων. Αποκαλύπτεται λοιπόν ότι με τη διαμεσολάβηση του SS-Obersturmbannführer Otto Skorzeny, του μεγαλύτερου κομάντο όλων των εποχών (που είχε απελευθερώσει με αεραπόβαση τον Mussolini απο τη φυλακή του στο βουνό Gran Sasso και πoυ μετά τον πόλεμο δραπέτευσε και δούλευε για την Οργάνωση έχοντας άσυλο στη φασιστική Ισπανία του Franco) η αμερικανική κυβέρνηση αναλάμβανε να στηρίξει το πραξικόπημα αν αυτό περιλάμβανε μια φιγούρα υψηλού πολιτικού κύρους όπως ο Giulio Andreotti.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο ολοκληρώνεται η εικόνα για την απίστευτη κατάσταση που επικράτησε στην Ιταλία (και σε ένα βαθμό διατηρείται ως σήμερα: Ο δικαστής Borsellino στην τελευταία του συνέντευξη πριν δολοφονηθεί, αν και δεν είχε ασχοληθεί με την υπόθεση, θεωρεί ότι είναι απόλυτα λογικό να έχει σχέση ο Berlusconi με τη μαφία. Σήμερα, ο Silvio Berlusconi διανύει την τρίτη θητεία του ως πρωθυπουργός της Ιταλίας).<br /><br />Σε αντίθεση πάντως με τη γειτονική μας μπανανία, η έρευνα για τις SBOs του ΝΑΤΟ στις υπόλοιπες δυτικοευρωπαϊκές χώρες (με μια εξαίρεση που όλοι φαντάζεστε) προχώρησε ικανοποιητικά. Κρύπτες όπλων αποκαλύφθηκαν, έγιναν οι κατάλληλες διώξεις και οι κυβερνήσεις ενημέρωσαν το κοινό σχετικά με τα εκτενή πορίσματα των ερευνών.<br /><br />Στην μπανανία ανατολικά του Ιονίου Πελάγους τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς έτσι.<br /><br />Ο Ανδρέας Παπανδρέου κάποια στιγμή περι το τέλος της οκταετίας του ανέφερε ότι η ελληνική SBO του ΝΑΤΟ (κωδικός "Κόκκινη Προβιά") είχε τερματιστεί το 1988. Το Υπουργείο Αμύνης υποτίθεται ότι είχε ξεκινήσει μια έρευνα , το πόρισμα της οποίας δεν ανακοινώθηκε ποτέ.<br /><br />Με ανοιχτά ερωτηματικά για τις μεθόδους και τους στόχους των τρομοκρατικών οργανώσεων όπως η 17 Νοέμβρη και την επιβεβαιωμένα ασύδοτη λειτουργία των ξένων μυστικών υπηρεσιών στην Ελλάδα απο το 1940, το ανίκανο ελληνικό "κράτος" και συγκεκριμένα, οι υπόπτως ανίκανοι πολιτικοί του απέτυχαν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αποκαλύψουν όλες τις πτυχές που αφορούσαν την πιθανή ύπαρξη και λειτουργία μέσα στην ελληνική επικράτεια ενός κρυφού στρατού ο οποίος εξοπλιζόταν, εκπαιδευόταν και έπαιρνε εντολές απο κέντρα ξένα προς το ελληνικό εθνικό συμφέρον (εαν υπαρχει δηλαδή τέτοιο πράγμα).<br /><br />(Στην Ελλάδα μάλιστα, με την πικρή εμπειρία των ταγματασφαλιτών και του δολοφονικού παρακράτους των μεταπολεμικών χρόνων, απορεί κανείς πώς οι έλληνες υπερδημοσιογράφοι του γλυκού νερού αδιαφορούν για τις ευκαιρίες που δίνει το Freedom of Information Act και οι υπόλοιπες νομοθετικές πράξεις αποχαρακτηρισμού απορρήτων σε Ευρώπη και Αμερική προκειμένου να αναζητήσουν στοιχεία γι'αυτή την υπόθεση, την ίδια στιγμή που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την ελληνική κυριαρχία στα ξερονήσια και "αποκαλύπτουν" τα "απόρρητα τηλεγραφήματα" πάλι χάρη στο FOIA)<br /><br /><div style="text-align: center;">....<br /></div><br />Τη δεύτερη δεκαετία του 17ου αιώνα, ο Γάλλος πρωυπουργός η Αυτού Εξοχότης Καρδινάλιος Δούκας de Richelieu, την ίδια στιγμή που έσφαζε τους προτεστάντες Ουγενότους της La Rochelle ως όφειλε σαν καλός καθολικός, παρακινούσε τους προτεστάντες Σουηδούς να κυρήξουν τον πόλεμο στην καθολική Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και γενικά με τη διπλωματία του και τους κατασκόπους του έκανε την Ευρώπη άνω κάτω και εξασφάλισε την ηγεμονική θέση της Γαλλίας μετά τον Τριακονταετή Πόλεμο.<br /><br />Για να το επιτύχει αυτό χρειάστηκε να σπάσει τον φαύλο κύκλο των παραδοσιακών υποχρεώσεων και συμμαχιών που υπήρχε μέχρι τότε και να δράσει ανάλογα με το εθνικό συμφέρον, χωρίς να υπολογίζει ασήμαντους παράγοντες όπως η θρησκεία, η ηθική ή άλλες ανοησίες. Αυτό ονομάστηκε Raison d' État, η λογική της προώθησης του εθνικού συμφέροντος πάνω απ' όλα και είναι (ή θα έπρεπε να είναι) το μόνο κίνητρο στη λήψη των πολιτικών αποφάσεων.<br /><br /><div style="text-align: center;">...........<br /></div><br /><br /><br />Γιατί τα γράφω όλα αυτά;<br /><br />Η Οργάνωση έπαψε να υπάρχει.<br /><br />Στην Ιταλία όμως, άνθρωποι σαν τον Silvio Berlusconi συνεχίζουν να γίνονται πρωθυπουργοί. Η μαφία συνεχίζει να δολοφονεί ανενόχλητη.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvaKqTETF7I/AAAAAAAABXo/Aq-BFkZZPlQ/s1600-h/ammazzatecitutti.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 140px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SvaKqTETF7I/AAAAAAAABXo/Aq-BFkZZPlQ/s400/ammazzatecitutti.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401657262354929586" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">"Και τώρα σκοτώστε μας όλους" Νεανικό κίνημα της Calabria κατά του οργανωμένου εγκλήματος</span><br /></div><br />Ο Εμφύλιος έληξε και το πολιτειακό τακτοποιήθηκε.<br /><br />Στην Ελλάδα όμως, διαιωνίζεται το ίδιο πολιτικό σύστημα, με τα ίδια άτομα ή τους απογόνους τους, ο δημόσιος τομέας συνεχίζει να διογκώνεται, δάση συνεχίζουν να καίγονται και να οικοπεδοποιούνται και κανείς δεν λογοδοτεί για θέματα άμυνας και εθνικής ασφάλειας.<br /><br /><br />Ο Raison d' État δεν χρειάζεται υπερατλαντικές συνομωσίες. Βρίσκεται στο κέντρο κάθε πόλου εξουσίας και λειτουργεί με το παράδοξο ότι μπορεί κάλλιστα να οδηγήσει το κράτος στην καταστροφή και την εξαθλίωση.<br /><br />Τα γράφω αυτά για όλους εσάς που πιστεύετε σε έννοιες όπως η δημοκρατία, που νομίζετε ότι με την εκλογική διαδικασία έχετε λόγο και άποψη για τη διακυβέρνηση της χώρας, που πιστεύετε ό,τι ακούτε απο τα ΜΜΕ και νομίζετε ότι οι τρομοκράτες έχουν πάντα επαναστατικά κίνητρα πίσω απο τις πράξεις τους. Ανοίξτε τα μάτια σας.<br /><br /><div style="text-align: center;">Είναι δύσκολο να ελέγχεις τους φύλακες (custodere ipsos custodes).<br />Become Luther Blissett.<br /><br /><br /><div style="text-align: left;">ΥΓ. Ο Giulio Andreotti ζεί ακόμα και παρά το ότι είναι 90 χρονων επηρεάζει τις εξελίξεις στην Ιταλία, απο τη θέση του Ισόβιου Γερουσιαστή. Αν και πρωτοδίκως είχε καταδιακαστεί για ηθική αυτουργία στο φόνο Pecorelli, η απόφαση ακυρώθηκε στο ανώτατο εφετείο. Η καριέρα του είναι γεμάτη αντιφάσεις. Αν και πέρασε τους πιο σκληρούς νόμους κατά της Μαφίας, απεχθάνεται άτομα σαν τον Berlusconi, αποκάλυψε το πραξικόπημα Borghese και δεν ήταν μέλος της P2, υπάρχει η διάχυτη αίσθηση της βαθιάς του εμπλοκής σε οποιαδήποτε υπόγεια δραστηριότητα στα ανώτερα κλιμάκια εξουσίας τα τελευταία 60 χρόνια. Αν και αφοσιωμένος ΝΑΤΟικός, οι πολιτικές του συχνά δημιουργούσαν προβλήματα στα σχέδια των ΗΠΑ για τη Μεση Ανατολή, προάγοντας ιταλικά συμφέροντα κυρίως σε ζητήματα πετρελαϊκής πολιτικής. Άνθρωπος με απίστευτη αίσθηση του χιούμορ και βαθύτατα είρων, έχει πει κορυφαίες ατάκες όπως "Εκτός απο τους Καρχηδονιακούς Πολέμους, για τους οποίους ήμουν πολύ νέος, έχω κατηγορηθεί για οτιδήποτε συνέβη στην Ιταλία", "Η εξουσία φθείρει αυτούς που δεν την έχουν", "Αναγνωρίζω πως είμαι μέτριου αναστήματος αλλά δεν βλέπω και γίγαντες γύρω μου", "Μπορεί να είμαι άτομο με περιορισμένη φαντασία, έχω όμως εκτεταμένο αρχείο. Και όποτε αναφέρω το αρχείο μου, οι αντίπαλοί μου σιωπούν". Αυτή η μοντέρνα προσωποποίηση του Ταλλεϋράνδου θα έχει πολλά να πεί. Δυστυχώς όμως, θα μιλήσει αντ' αυτού το αρχείο του, όταν πάει να συναντήσει τον άγιο Πέτρο.<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/-9tgyQriews&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/-9tgyQriews&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><br /><br /><br /><br /><br />Coldplay - Viva la Vida<br /><br />I used to rule the world<br />Seas would rise when I gave the word<br />Now in the morning I sleep alone<br />Sweep the streets I used to own<br /><br />I used to roll the dice<br />Feel the fear in my enemy's eyes<br />Listen as the crowd would sing<br />"Now the old king is dead! Long live the king!"<br /><br />One minute I held the key<br />Next the walls were closed on me<br />And I discovered that my castles stand<br />Upon pillars of salt and pillars of sand<br /><br />I hear Jerusalem bells a ringing<br />Roman Cavalry choirs are singing<br />Be my mirror, my sword and shield<br />My missionaries in a foreign field<br /><br />For some reason I can't explain<br />Once you go there was never<br />Never an honest word<br />And that was when I ruled the world<br /><br />It was the wicked and wild wind<br />Blew down the doors to let me in<br />Shattered windows and the sound of drums<br />People couldn't believe what I'd become<br /><br />Revolutionaries wait<br />For my head on a silver plate<br />Just a puppet on a lonely string<br />Oh who would ever want to be king?<br /><br />I hear Jerusalem bells a ringing<br />Roman Cavalry choirs are singing<br />Be my mirror, my sword and shield<br />My missionaries in a foreign field<br /><br />For some reason I can't explain<br />I know Saint Peter won't call my name<br />Never an honest word<br />But that was when I ruled the world<br /><br />I hear Jerusalem bells a ringing<br />Roman Cavalry choirs are singing<br />Be my mirror, my sword and shield<br />My missionaries in a foreign field<br /><br />For some reason I can't explain<br />I know Saint Peter won't call my name<br />Never an honest word<br />But that was when I ruled the world<br /><br /><br /><br />.<br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-8790832163871179502?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-75936912186528693192009-09-20T20:06:00.002+03:002009-09-20T20:16:07.534+03:00<div style="text-align: center;">"To-day I bake, to-morrow brew,<br />The next I'll have the young Queen's child.<br />Ha! glad am I that no one knew<br />That Rumpelstiltskin I am styled."<br /><br />( „Heute back ich, morgen brau ich,<br /> übermorgen hol ich der Königin ihr Kind;<br /> ach, wie gut dass niemand weiß,<br /> dass ich Rumpelstilzchen heiß!“ )<br /><br />Jacob und Wilhelm Grimm, Kinder- und Hausmärchen. LV: Rumpelstilzchen.<br />(transl. Routledge ed. 1948)<br /></div><br /><br /><br /><br />Μεγάλωσα σε ένα καθαρό και φωτεινό σπίτι. Δεν είχα έρθει σε επαφή με το Κακό.<br /><br />Ήξερα την ύπαρξή του. Το έβλεπα τα βράδια στην πόλη, στα πεζοδρόμια, ένοιωθα την παρουσία του στις σκοτεινές και υγρές γωνίες, στα ανήλια στενοσόκακα, εκεί που αθροίζονται τα σκουπίδια, τα απόβλητα μιας βρωμερής και άνομης μεγαλούπολης με σκοτεινά μυστικά και μαύρη ψυχή.<br /><br />Ένοιωθα την παρουσία του.<br /><br />Ένοιωθα την παρουσία του στους υπονόμους που απλώνονταν για χιλιόμετρα κάτω απο τα πόδια μου.<br /><br />Ένοιωθα την παρουσία του στις σχάρες με τις αναθυμιάσεις των ατμών των στεγνοκαθαριστηρίων.<br /><br />Ένοιωθα τα ανείπωτά του νούμερα, καθώς τυφλό και άμυαλο συναθροιζόταν γύρω απο τη βρωμιά και τη δυσωδία της τερατώδους μεγαλούπολης, υπακούοντας αγόγγυστα στη συλλογική νοημοσύνη της Κυψέλης.<br /><br /><br /><br />όμως το Κακό ήταν μακριά μου<br /><br /><br />Μέχρι που η τύχη με έστειλε να σπουδάσω μακριά απο το σπίτι μου, σε μια πόλη με εξίσου μαύρη καρδιά και γλοιώδη σωθικά, μια πόλη της οποίας η ύπαρξη αποτελεί προσβολή για οποιοδήποτε αίσθημα καλού, δικαίου, ή σωστού και της οποίας το Πενταγράμματο όνομα ταιριάζει μόνο σε σελίδες που διαβάζουν οι τρελοί, οι παράφρονες ή οι πιστοί του ακέφαλου όντος που για αμέτρητους αιώνες παίζει τυφλό τη φλογέρα του και με το παρανοϊκό του γέλιο προβλέπει το τέλος της Δημιουργίας...<br /><br />Περπατώντας στους δρόμους το ένοιωθα παλι γύρω μου, να φτερακίζει αθέατο στα σκοτεινά.<br /><br />Μουρμουρίζοντας άσκοπες προσευχές στον Θεό που είχε ξεχάσει αυτή την πόλη - ίσως και πριν ακόμα η πόλη ξεχάσει Αυτόν, γύρισα στο σπίτι μου.<br /><br />Με υποδέχθηκε ένας θόρυβος στο τζάμι της μπαλκονόπορτας.<br /><br />Δεν διστασα μυθιστορηματικά πριν τραβήξω την κουρτίνα - δεν ήλπισα καν ότι μπορεί να είναι ο άνεμος που χόρευε τους κισσούς.<br /><br />Το Κακό ήξερε που είμαι. Με είχε βρεί.<br /><br />......................................................................................................................<br /><br />(εξι χρόνια μετά)<br /><br />Ο μάγειρας της μονάδας μου μπαίνει διστακτικά στο ιατρείο μου. Ήξερα ότι ερχόταν. Είχα μυρίσει την τηγανίλα απο τα ρούχα του όταν αυτός ήταν ακόμα στο γραφείο του φροντιστή, πενήντα μέτρα μακριά. Ηλίθιος αλλά φιλότιμος. Το τέλειο θύμα για την ανάκριση<br /><br />(ιερά εξέταση)<br /><br /><br />περι υγειονομικών και λοιπών θεμάτων του στρατοπέδου.<br /><br />Δεν κράτησε πολύ. Σε δύο λεπτά ξέρναγε ότι προχθές στα μαγειρεία είχε δεί το Κακό.<br /><br />Δεν περίμενα να μου το πεί. Το είχα δεί στα μάτια του. Όταν κάποιος έχει δεί το Κακό, μπορείς να το δείς στα μάτια του μέχρι να πεθάνει.<br /><br />Πριν τελειώσει τη φράση του, το χέρι μου πήγε στο μπουκαλάκι με τις φονικές πυρεθρίνες που είχα αγγαρέψει τον φροντιστή να με προμηθεύσει απο την πρώτη ημέρα που ανέλαβα.<br /><br />Τα τσιγάρα του μάγειρα ακολούθησαν. Κάτω απο την μπίχλα του τηγανόλαδου κρυβόταν η νικοτίνη, απαραίτητη για το σχέδιο μου.<br /><br />Σε ένα τέταρτο η γαλακτωματοποιημένη ναπάλμ μου, ο υγρός όλεθρος, ήταν έτοιμη.<br /><br />Καταλάβαινα τελικά την ικανοποίηση που θα ένοιωθε ο Άντολφ Άιχμαν όταν απο το γραφείο του στο Γιούντενρεφεράτ της Κούρφυρστενστράσσε υπέγραφε τις μαζικές παραγγελίες Zyklon-B για να δώσει την Τελική Λύση.<br /><br />Με τον ψεκαστήρα επ'ώμου τον έβαλα να μου υποδείξει το καταφύγιο του Κακού.<br /><br />Το αθώο σφύριγμα απο το ακροφύσιο του ψεκαστήρα ήταν κωμικά δυσανάλογο προς τον φρικτό θάνατο που έσπερνα απλόχερα.<br /><br />Τί είχε γράψει άλλωστε ο Eliot; I will show you fear in a handful of dust....<br /><br />Ήμουν ο Άγγελος του Θανάτου, ο Μασκοφόρος Εκδικητής, ο Άγιος Τομάς ντε Τορκεμάδα, που με τη χημική μου ρομφαία εξόντωνα Αυτο Που Δεν Έπρεπε Να Υπάρχει, τη ζοφερή βλασφημία που ζεί κάτω απο τα πόδια μας και κρύβεται όταν πλησιάζει η εξαγνιστική Φλόγα.<br /><br />Αργά και βασανιστικά το Κακό άρχισε να βγαίνει απο την τρύπα του. Στεκόμουν αποσβολωμένος απο τη φρίκη, μαγεμένος απο τις ληθαργικές κινήσεις των μελών του, καθώς προχωρούσε κατα ολοένα και μεγαλύτερους αριθμούς σε τοίχους, πάγκους, σκεύη και συσκευές, αφήνοντας τον επιθανάτιο ρόγχο του, φτεροκοπώντας τριγύρω αηδιαστικά μέχρι που τα άψυχα κουφάρια του άρχισαν να πέφτουν βροχή τριγύρω μας και τριγύρω στον υποδιοικητή που τυχαία περνούσε έξω απο τα μαγειρεία και παρακολουθούσε άφωνος το θέαμα.<br /><br />Ήταν ένας προσωπικός θρίαμβος. Οι μάγειροι την εόμενη μέρα μου είπαν ότι σταμάτησαν να μετρούν στα 293 πτώματα κι αυτό επειδή είχε νυκτώσει και ήθελαν να συντομεύουν.<br /><br />Είχα κερδίσει τη μάχη. Ήξερα όμως ότι έξω απο τη σφαίρα της προσωπικής μου επιτήρησης, το Κακό συνέχιζε και θα συνεχίζει να έρπει αθέατο μέσα στα ανείπωτα βδελύγματα που στραγγίζονται απο τις εστίες του πολιτισμού μας στους σκοτεινούς υπονόμους, έτοιμο να μολύνει με την παρουσία του όλο τον Κόσμο.<br /><br />.....<br /><br />Καμιά φορά τη νύχτα συναντώ το Κακό. Άλλες φορές μόλις που το αντιλαμβάνομαι, καλά κρυμμένο, στις παρυφές της αντίληψής μου, άλλοτε το παρακολουθώ να έρπει προκλητικά σε κοινή θέα, αποθρασυμένο λόγω των τεράστιων αριθμών του.<br /><br />Καμιά φορά τη νύχτα βλέπω το Κακό. Καμιά φορά με βλέπει κι αυτό. Και φροντίζω πάντα να είμαι το τελευταίο πράγμα που θα δεί στην άθλια και ανίερη σύντομη ύπαρξή του.<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">"My descent is the story of everyman - I am hatred, anger and despair"<br /><br />(I.The Serpentine Offering, Dimmu Borgir, In Sorte Diaboli LP.)<br /><br /><br /><br /><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/jmTxHKX_kEU&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b&amp;border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/jmTxHKX_kEU&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><br /><br />Tito &amp; The Tarantula, Cucarachas Enojadas Fumando Marijuana<br /><br /><br /><br /><br /><br />.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-7593691218652869319?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-64613374253414009662009-09-02T15:42:00.032+03:002009-09-02T18:28:56.192+03:00Σου παρουσιάζουν ένα κουτί, μια κιβωτό ας πούμε, και σου λένε "Άνοιξέ το, μέσα θα βρείς ένα λαό, μια ιστορία, όλους τους παλιόφιλούς σου που κάνατε παρέα στη φαντασία σου όταν διάβαζες ιστορία".<br /><br />Το πλησιάζεις με ανυπομονησία αλλά και επιφυλακτικότητα, νομίζεις ότι αν δείξεις πολύ έντονη επιθυμία να το ανοίξεις θα το ξανασκεφτούν και θα σου το πάρουν.<br /><br />(Λές εκεί να οφείλεται η διστακτικότητα που νοιώθεις πριν ταξιδέψεις; Φοβάσαι τι θα βρείς μέσα στην κιβωτό ή φοβάσαι τι θα γίνει καθώς πας να την ανοίξεις;)<br /><br />Οι εβραίοι ξέρεις τι έβαζαν στις δικές τους. Τετράποδα και πέτρινες πλάκες. Κανένα ενδιαφέρον εκεί.<br /><br />όμως οι άλλοι λαοί; Απο πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις αν ανοίξεις τη γερμανική ή ακόμα χειρότερα την ιταλική κιβωτό;<br /><br />Τα παρατάς και πάς στην ανατολή. Μυρίζεις υγρό ξύλο. Φρέσκια σημύδα ή έλατο απο την σιβηριανή τάιγκα και πάνω στο καπάκι ο δικέφαλος αετός. Είναι δύσκολο να ανοίξεις το μάνταλο. Δεν ξέρεις τη γλώσα και η παγωμένη βροχή σε περονιάζει στις απέραντες αποστάσεις που πρέπει να καλύψεις.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6NMZD0ajI/AAAAAAAABXI/FJkHcAxevgI/s1600-h/Sankt+Peterburg,+Hermitage+Gates,+detail+-+August+2009.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 242px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6NMZD0ajI/AAAAAAAABXI/FJkHcAxevgI/s400/Sankt+Peterburg,+Hermitage+Gates,+detail+-+August+2009.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376890249151801906" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Ερμιτάζ, Πύλες. Λεπτομέρεια. Αύγουστος 2009</span><br /></div><br />Σε προετοίμασαν όμως γι αυτό μερόνυχτα με τον ηλίθιο και τους αδερφούς Καραμάζοβι κλεισμένος στο υπόγειο ακούγοντας τις αναμνήσεις απο το σπίτι των πεθαμένων, ενώ στο δίπλα δωμάτιο η Νατάσα Ροστόβα πείραζε συνεχώς τον Πιέρ Μπεζούχοφ λέγοντάς του ότι μοιάζει πολύ με τον Σεργκέι Μπονταρτσούκ...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6MNCec9EI/AAAAAAAABW8/PH5iYXfuLBk/s1600-h/Hermitage,+Jordan+Staircase+August+2009.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6MNCec9EI/AAAAAAAABW8/PH5iYXfuLBk/s400/Hermitage,+Jordan+Staircase+August+2009.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376889160757736514" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Ερμιτάζ (Χειμερινά Ανάκτορα) Κλιμακοστάσιο Ιορδάνη, Αύγουστος 2009<br /><br /><br /></span></div>Παίρνεις το ματωμένο τσεκούρι που ο Ροντιόν Ρομάνοβιτς Ρασκόλνικοφ άφησε πίσω του και σπάς το μάνταλο.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6LqwK4fwI/AAAAAAAABW0/vg4fIYbBy1Y/s1600-h/Dostoyevsky%27s+Grave+-+Sankt+Peterburg,+August+2009.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 268px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6LqwK4fwI/AAAAAAAABW0/vg4fIYbBy1Y/s400/Dostoyevsky%27s+Grave+-+Sankt+Peterburg,+August+2009.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376888571728264962" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">Στον τάφο του Ντοστογέφσκι, Αύγουστος 2009<br /></span></div><br />Ανοίγεις την κιβωτό και με μια πληθώρα χρωμάτων οι "Καλεσμένοι πέρα απο τη Θάλασσα", οι σκανδιναβοί Varjager φτάνουν στις νότιες ακτές της βαλτικής, αναλαμβάνουν την ηγεσία των ανατολικών σλαβικών εθνών και ιδρύουν το κράτος του Κιυβάν Ρούς<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6LPFg0ONI/AAAAAAAABWs/AsnKynpkLWE/s1600-h/Nicholas_Roerich,_Guests_from_Overseas.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 283px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6LPFg0ONI/AAAAAAAABWs/AsnKynpkLWE/s400/Nicholas_Roerich,_Guests_from_Overseas.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376888096421066962" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">Νικολάι Ρέριχ, Καλεσμένοι πέρα απο τη Θάλασσα</span><br /></div><br />Τα παπούτσια σου κολλάνε στη λάσπη των βάλτων του Πριπιάτ καθώς ακολουθείς τους Πολωνούς και τους Τεύτονες στις σταυροφορίες τους κατά των Λιθουανών και Ουκρανών ειδωλολατρών που λατρεύουν ακόμα τον άσπρο θεό των βάλτων, τον τρομερό Μπιέλαμπογκ και τους βλέπεις να πνίγονται στα παγωμένα νερά της λίμνης Πεϊπούς, κατατροπωμένοι απο τον πρίγκηπα Αλεξάντρ Νιέφσκι όταν εισέβαλαν στη γή των Ρώσων<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6Khpz0Y4I/AAAAAAAABWk/p2cvumukj0M/s1600-h/Alexandr+Nevsky+-+Sankt+Peterburg,+August+2009.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 237px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6Khpz0Y4I/AAAAAAAABWk/p2cvumukj0M/s400/Alexandr+Nevsky+-+Sankt+Peterburg,+August+2009.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376887315890463618" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Αλεξάντρ Νιέφσκι. Αγία Πετρούπολη, Αύγουστος 2009</span><br /><br /><br /></div>Τυλίγεις σφιχτά γύρω σου τη βρωμερή προβιά για να ακολουθήσεις τον Γέρμακ και τους Κοζάκους του στην κατάκτηση της Σιβηρίας<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6JwqoUtII/AAAAAAAABWc/LEHWEGC5nb0/s1600-h/Surikov_Pokoreniye_Sibiri_Yermakom.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 191px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6JwqoUtII/AAAAAAAABWc/LEHWEGC5nb0/s400/Surikov_Pokoreniye_Sibiri_Yermakom.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376886474297095298" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Βασίλι Σουρίκοφ, Η κατάκτηση της Σιβηρίας απο τον Γέρμακ</span><br /><br /><br /></div>Λουφάζεις σε μια γωνιά ενώ ο Πέτρος ο Μέγας αντικρίζει τον γιό του για τελευταία φορά πριν τον παραδώσει στους δημίους να τον βασανίσουν μέχρι θανάτου για να αποκαλύψει την πλεκτάνη κατά του Τσάρου πατέρα του<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6JEw8aqUI/AAAAAAAABWU/ZwvAVYxLXPI/s1600-h/Nikolai+Ghe+-+Peter+the+Great+Interrogating+the+Tsarevich.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 294px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6JEw8aqUI/AAAAAAAABWU/ZwvAVYxLXPI/s400/Nikolai+Ghe+-+Peter+the+Great+Interrogating+the+Tsarevich.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376885720077740354" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Νικολάι Γκέ, Ο Πέτρος ο Μέγας ανακρίνει τον Τσάρεβιτς Αλεξάντερ Πέτροβιτς</span><br /></div><br />Παρατηρείς τις φλόγες της Μόσχας να αντανακλώνται στα μάτια του στρατάρχη Κουτούζοφ ενώ παρακολουθεί τους Γάλλους να παίρνουν το μακρύ δρόμο της επιστροφής στη Γαλλία. Ελάχιστοι μόνο άντρες απο το εκστρατευτικό σώμα του Ναπολέοντα θα ξαναδούν τη χώρα τους<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6HhU58ywI/AAAAAAAABWE/ocww_phbKHo/s1600-h/Field+Marshal+Kutuzov+-+Kazanski+Sabor,+Sankt+Peterburg+-+August+2009.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 304px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6HhU58ywI/AAAAAAAABWE/ocww_phbKHo/s400/Field+Marshal+Kutuzov+-+Kazanski+Sabor,+Sankt+Peterburg+-+August+2009.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376884011744152322" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6Im8LM_AI/AAAAAAAABWM/Snc9ZXuUgXA/s1600-h/Kazan+Cathedral+-+Kutuzov.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 268px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6Im8LM_AI/AAAAAAAABWM/Snc9ZXuUgXA/s400/Kazan+Cathedral+-+Kutuzov.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376885207696473090" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Στρατάρχης Κουτούζοφ, Καθεδρικός του Καζάν, Αύγουστος 2009</span><br /><br /><br /></div>Νοιώθεις το ρολόι να τρέχει πιό γρήγορα. Ο Λένιν φτάνει στο σταθμό της Φινλανδίας, το καταδρομικό Αβρόρα θρυμματίζει τα τζάμια των χειμερινών ανακτόρων, ο Κερένσκι παύει να ηγείται μιας κυβέρνησης που δεν κατάφερε να κυβερνήσει τίποτα και ο Εμφύλιος ξεκινά. Είναι ήδη Οκτώβριος (ή Νοέμβριος αν προτιμάς) του 1917. Οι δέκα ημέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο...<br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6GACW6qII/AAAAAAAABV0/-WO5KW_dNNs/s1600-h/Sankt+Peterburg,+August+2009+-+2.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 268px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6GACW6qII/AAAAAAAABV0/-WO5KW_dNNs/s400/Sankt+Peterburg,+August+2009+-+2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376882340318062722" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6GpBn-RHI/AAAAAAAABV8/F4_AMTHgO5w/s1600-h/Cruiser+Avrora,+August+2009.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 310px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6GpBn-RHI/AAAAAAAABV8/F4_AMTHgO5w/s400/Cruiser+Avrora,+August+2009.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376883044495803506" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Καταδρομικό Αβρόρα, Αύγουστος 2009</span><br /><br /><br /></div>1934. Ο Κίροφ δολοφονείται στο γραφείο του. Είναι η αφορμή για να ξεκινήσει το μεγαλόπνοο σχέδιο του Στάλιν για τις Μεγάλες Εκκαθαρίσεις, κατά τις οποίες θα εκτελεστούν 3 απο τους 5 στρατάρχες της Σοβιετικής Ένωσης, σχεδόν όλοι οι παλαιοί Μπολσεβίκοι και ένας μεγάλος αριθμός εχθρών - πραγματικών και μή - του καθεστώτος. Χαμογελάς κάτω απο τα μουστάκια σου όταν στο τέλος, εκτελείται και ο ίδιος ο Γιεζόφ, ο αρχηγός της NKVD και ενορχηστρωτής της όλης υπόθεσης. Φυσικά, θα σβηστεί απο φωτογραφίες και ντοκουμέντα. Σαν να μην υπήρξε ποτέ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6EMiALuxI/AAAAAAAABVk/fAM9kulspNo/s1600-h/Voroshilov,_Molotov,_Stalin,_with_Nikolai_Yezhov.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 269px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6EMiALuxI/AAAAAAAABVk/fAM9kulspNo/s400/Voroshilov,_Molotov,_Stalin,_with_Nikolai_Yezhov.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376880355947821842" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6FYv3ITBI/AAAAAAAABVs/FNHw0XcXhzw/s1600-h/The_Commissar_Vanishes_2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 360px; height: 236px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp6FYv3ITBI/AAAAAAAABVs/FNHw0XcXhzw/s400/The_Commissar_Vanishes_2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376881665338002450" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Με τον Γεζόφ και χωρίς τον Γεζόφ </span><br /></div><br />Έτσι ήθελε ο Hitler το Λένινγκραντ: Σαν να μην υπήρξε ποτέ. Έχοντας συντρίψει κάθε αντίσταση ολοκληρώνει τον κλοιό γύρω απο το Λένινγκραντ στην πολίχνη Μγκά, διακόπτωντας κάθε δυνατότητα ανεφοδιασμού της πόλης. Θα άφηνε τους κατοίκους να πεθάνουν απο την πείνα και μετά θα ισοπέδωνε την πόλη του Μεγάλου Πέτρου. Είναι Σεπτέμβριος του 1941 και οι 900 ημέρες αρχίζουν. Οι εκσκαφείς αφού τελειώσουν με τις οχυρώσεις θα αρχίσουν να ανοίγουν ομαδικούς τάφους σύντομα...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp573rIq8PI/AAAAAAAABVU/dvgOCdTSO6I/s1600-h/900+days+900+nights+-+Sankt+Peterburg+August+2009.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 294px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp573rIq8PI/AAAAAAAABVU/dvgOCdTSO6I/s400/900+days+900+nights+-+Sankt+Peterburg+August+2009.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376871201529065714" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">900 ημέρες, 900 νύχτες: Μνημείο της Πολιορκίας του Λένινγκραντ, Αυγουστος 2009</span><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp51mbhFF9I/AAAAAAAABVE/pnt6tdQUzp4/s1600-h/Leningrad+Siege+Memorial+2.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 285px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp51mbhFF9I/AAAAAAAABVE/pnt6tdQUzp4/s400/Leningrad+Siege+Memorial+2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376864308208932818" border="0" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp57qNCxtCI/AAAAAAAABVM/mg4Ge5fzfFU/s1600-h/A+Sniper%27s+Farewell+-+Sankt+Peterburg,+August+2009.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 327px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp57qNCxtCI/AAAAAAAABVM/mg4Ge5fzfFU/s400/A+Sniper%27s+Farewell+-+Sankt+Peterburg,+August+2009.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376870970112980002" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp50erqFfqI/AAAAAAAABU0/ZVZmVZtb2T8/s1600-h/Leningrad+Siege+Memorial+-+Sankt+Peterburg+August+2009.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 290px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp50erqFfqI/AAAAAAAABU0/ZVZmVZtb2T8/s400/Leningrad+Siege+Memorial+-+Sankt+Peterburg+August+2009.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376863075591093922" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Μνημείο της Πολιορκίας του Λένινγκραντ, Αυγουστος 2009</span><br /></div><br />Το τηλέφωνο χτυπάει και καθώς το σηκώνεις νοιώθεις την υγρασία που έχει συμπυκνωθεί πάνω στο ψυχρό βακελίτη. Παρά την αρχική επιτυχία κατά της τρίτης γραμμής άμυνας των Φινλανδών, λίγο έξω απο το Βίμποργκ που μόλις έπεσε, η προέλαση του Κόκκινου Στρατού σταμάτησε και το μέτωπο κατέρρευσε και αναδιπλώθηκε υπο καταιγιστικά πυρά πυροβολικού με πρωτοφανή ακρίβεια. Για ακόμα μια φορά οι Φινλανδοί αποδεικνύονται πιο σκληρά καρύδια απ'ό,τι περίμενε κανείς. Η μεγαλύτερη μάχη σε όλη την ιστορία των βόρειων χωρών έχει λήξει και οι Φινλανδοί κατάφεραν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους παρά την κατάρρευση του Άξονα<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5yKFgoCCI/AAAAAAAABUk/bymxAuzndI0/s1600-h/Vilho+Petter+Nenonen.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 346px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5yKFgoCCI/AAAAAAAABUk/bymxAuzndI0/s400/Vilho+Petter+Nenonen.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376860522730227746" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Στρατηγός Πυροβολικού Vilho Petter Nenonen. Οι νέες τακτικές που επινόησε στον υπολογισμό τροχιών και τη συγκέντρωση πυρός μιας πυροβολαρχίας ήταν επαναστατικές και εφαρμόστηκαν με συντριπτικό αποτέλεσμα στη μάχη Tali - Ihantala όπου οι Φινλανδοί κατόρθωσαν να ανακόψουν την Σοβιετική αντεπίθεση<br /><br /><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5zs4vxC_I/AAAAAAAABUs/UR2BJM2vzVk/s1600-h/Finnish+Bunker+System.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 268px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5zs4vxC_I/AAAAAAAABUs/UR2BJM2vzVk/s400/Finnish+Bunker+System.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376862220111121394" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">Φινλανδικές Οχυρώσεις, γραμμή VKT (Tali - Ihantala) - Viipuri Αυγουστος 2009</span><br /><br /><br /></div>Μια νεαρή Γερμανίδα ουρλιάζει καθώς με την ικανοποίηση ζωγραφισμένη στα μάτια τους τρεις Καλμύκοι πεζικάριοι την παραδίδουν στα πριόνια των πάντα διψασμένων για εκδίκηση Πολωνών, έχοντας οι ίδιοι τελειώσει μαζί της. Είναι αδύνατισμένη απο τις στερήσεις που πέρασαν οι Βερολινέζοι τον τελευταίο χρόνο και δεν θα ουρλιάζει για πολύ. Ακόμα και οι στιβαρές αγρότισσες της Ανατολικής Πρωσσίας δεν άντεχαν πολλή ώρα τα πριόνια και τα σίδερα των Πολωνών. Καλύτερα, γιατί σε λίγο θα περάσει ο Στρατάρχης και δεν του αρέσουν αυτά. Και ας ανέβει κάποιος με μια σημαία στο αναθεματισμένο Ράιχσταγκ.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5wseLjbBI/AAAAAAAABUc/7hhGYuco8bw/s1600-h/Reichstag+Flag+1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 337px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5wseLjbBI/AAAAAAAABUc/7hhGYuco8bw/s400/Reichstag+Flag+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376858914445028370" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Η φωτο με τη σημαία στο Reichstag πριν υποστεί επεξεργασία. Φαίνονται τα διπλά ρολόγια που φοράει στους καρπούς του ο ένας στρατιώτης, απο λεηλασία.<br /></span></div><br /><br />Νοιώθεις την επικείμενη απειλή. Κάτι πρωτοφανές, κάτι που δεν είχες νοιώσει ούτε στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, όταν οι Ναζί φαίνονταν αήττητοι. Νοιώθεις ένα πολύ μεγαλύτερο τρόμο. Περιμένεις απο λεπτό σε λεπτό να τυφλωθείς απο τη λάμψη που θα σημάνει το τέλος του πολιτισμού.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5sYN5SHGI/AAAAAAAABUE/MEdc1IEu3fM/s1600-h/Castro_Khrushchev.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 327px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5sYN5SHGI/AAAAAAAABUE/MEdc1IEu3fM/s400/Castro_Khrushchev.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376854168429534306" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5stkwjtXI/AAAAAAAABUM/Vd4aD_Rd6ww/s1600-h/khrushchev+kennedy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 338px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5stkwjtXI/AAAAAAAABUM/Vd4aD_Rd6ww/s400/khrushchev+kennedy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376854535344207218" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">Ψυχρός Πόλεμος: Χρουστσωφ, Castro και Kennedy.<br /></span></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5vDfXfuUI/AAAAAAAABUU/mB1_iEu_o8A/s1600-h/Leningradskaya+Oblast+Ballistic+Site,+August+2009.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 249px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5vDfXfuUI/AAAAAAAABUU/mB1_iEu_o8A/s400/Leningradskaya+Oblast+Ballistic+Site,+August+2009.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376857110877288770" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">РТ-2ПМ Тополь; NATO reporting name SS-25 Sickle μαζί με Κινητό Σταθμό Διοίκησης και Τροποσφαιρικό Αναμεταδότη. Δεν μπορώ να αποκαλύψω πού. Αύγουστος 2009<br /></span></div><br />Κι όμως εν μέσω όλων αυτών, ο καλός μας Γενικός Γραμματέας απονέμει στον εαυτό του παράσημα και γίνεται 4 φορές Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης, με απονομές στα γενέθλιά του.<br />"Δεν ήταν κακός, ήταν μάλλον σαν μικρό παιδί".<br />Και δεν άφηνε τα προδοτικά έθνη της ανατολικής Ευρώπης να συμμαχήσουν ξανά με τους Εχθρούς του Λαού<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5r0BxEuaI/AAAAAAAABT8/7FgJxA25vEk/s1600-h/Brezhnev.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 318px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5r0BxEuaI/AAAAAAAABT8/7FgJxA25vEk/s400/Brezhnev.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376853546698586530" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><br />Λεονίντ Μπρέζνιεφ, ο τετράκις αυτοπαρασημοφορημένος (για τα γενέθλιά του) ως Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης.</span><br /></div><br /><br />Οι εικόνες γίνονται αχνές. Το δόγμα Μπρέζνιεφ εγκαταλείπεται, η συμμαχία τψν σοσιαλιστικών χωρών καταρρέει, οι μεταρρυθμίσεις του Γκορμπατσώφ χειροτερεύουν την κατάσταση της οικονομίας και η χώρα οδηγείται στην κατάρρευση με το μέλλον της βαθύτατα υπονομευμένο απο την ανοιχτή διαφθορά, ανικανότητα, αδιαφορία και κλεπτοκρατία του νέου καθεστώτος.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5rMfBX82I/AAAAAAAABT0/M0mFpbl7zOg/s1600-h/Ieltsin+-+Gorbachev.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5rMfBX82I/AAAAAAAABT0/M0mFpbl7zOg/s400/Ieltsin+-+Gorbachev.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376852867356816226" border="0" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5q4qhX4XI/AAAAAAAABTs/--dg097x-I0/s1600-h/Gorbachev+returns.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5q4qhX4XI/AAAAAAAABTs/--dg097x-I0/s400/Gorbachev+returns.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376852526846435698" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Γέλτσιν και Γκορμπατσώφ, οι δύο ανίκανοι νεκροθάπτες του καθεστώτος και καταστροφείς της Ρωσσίας</span><br /><br /><br /></div>Η γεύση που μένει είναι πικρή. Αφήνεις την κιβωτό να κλείσει. Χρειάζεσαι κάτι για το στομάχι σου που έχει δεθεί κόμπος και ξέρεις ότι πρέπει να περάσουν πολλά πριν ξαναβρείς τη δύναμη να την ξανανοίξεις. Κάποτε που ίσως καταλαβαίνεις καλύτερα τα υπόγεια ρεύματα της Ιστορίας.<br /><br />ΥΓ: Η πραγματική "Ρωσσική Κιβωτός" είναι φιλμ του Αλεξάντερ Σοκούροφ παραγωγής 2002, στο οποίο ξεναγούμαστε στην ρωσσική ιστορία μέσα απο τα εκθέματα του Ερμιτάζ, σε ένα και μόνο μονοπλάνο διάρκειας 96 λεπτών...<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5peI6k6iI/AAAAAAAABTk/DJp-NLdrOVM/s1600-h/Hermitage,+Italian+Light+Gallery+-+August+2009.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 268px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sp5peI6k6iI/AAAAAAAABTk/DJp-NLdrOVM/s400/Hermitage,+Italian+Light+Gallery+-+August+2009.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376850971637115426" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><br />Ερμιτάζ. Ιταλική αίθουσα (Μικρή Φυσικού Φωτός) Αύγουστος 2009.<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-6461337425341400966?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-10066864728265679182009-08-12T00:14:00.003+03:002009-08-12T09:00:29.162+03:00Εδώ και καιρό δουλεύω πολλά κείμενα. Κείμενα για τη ζωή στην επαρχία που άφησα πίσω. Κείμενα για τη γρήγορη οδήγηση. Κείμενα για το επικείμενο ταξίδι στη Ρωσία. Δουλεύω ένα μεγάλο κείμενο για τον εμφύλιο, όχι μονο τον δικό μας αλλά γενικά, αρχίζοντας απο τον ισπανικό και καταλήγοντας στους μεταποικιακούς αφρικανικούς. Είναι μια υπερπαραγωγή με πολλούς γκεστ σταρ, απο τον Andreu Nin εως τον Πολ Ποτ. Θα έχει συγκρίσεις και παραλληλισμούς της παρακρατικής βίας απο την Ισπανική Φάλαγγα, τους Χίτες και τους καθοδηγούμενους απο τη CIA βασανιστές του Λον Νολ.<br /><br />Θα έχει αφηρημένη φωτογραφία και θα έχει κομματικό παρασκήνιο. Παρασκηνιακού χαρακτήρα είναι κι ενα άλλο κομμάτι που δουλέυω και αφορά τη Νο 0 και τις προεκτάσεις στην Νο 3 με σαφή ψυχαναλυτικό χαρακτήρα.<br /><br />Με καθηλώνουν όμως σκέψεις. Σκέψεις που δεν με αφήνουν ούτε να ησυχάσω ούτε να ολοκληρώσω (ενα κομμάτι στο blog).<br /><br />Με ενοχλεί που δεν θυμάμαι τα χρώματα των Peugeot 206 δυο ακατονόμαστων, της Νο1 και της Νο 2. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι η ακατονόμαστη Νο 2 είχε ένα φούξια Peugeot 206 με ένα στρουμφάκι κολλημένο στο πίσω τζάμι.<br /><br />Ή μήπως τα θυμάμαι ανάποδα και η Νο 2 είχε το πορτοκαλί, αντί για τη Νο 1;<br /><br />Μπορεί να μην ήταν κανένα απο τα δύο πορτοκαλί και το 206 της Νο 1 (ή της Νο 2) να ήταν σιέλ. Μπορεί όμως να το μπερδεύω και πάλι με το 206 αυτής που θα ήθελα να είναι Νο 5.<br /><br />Με ενοχλεί που δεν θυμάμαι. Και ακόμα περισσότερο με ενοχλεί που με ενοχλεί. Άλλωστε καμία τους δεν έχει πια 206.<br /><br />Θα τα ξαναπούμε όταν γυρίσω απο Αγια Πετρούπολη. Και θα μιλήσουμε για εμφύλιο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-1006686472826567918?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-11793048461700085992009-06-01T21:56:00.005+03:002009-06-01T22:08:43.912+03:00Η συνθηκολόγηση των στρατηγών του Ελληνικού Στρατού μετά τη γερμανική εισβολή του '41 άφησε τους στρατιώτες στη μοίρα τους, να προσπαθούν να επιστρέψουν όπως μπορούσαν στα σπίτια τους.<br /><br />Με την υποχώρηση του βρετανικού εκστρατευτικού σώματος σε πλήρη εξέλιξη, κάθε μορφή μηχανοκίνησης είχε επιταχθεί ή καταστραφεί. Αυτό σήμαινε ότι οι Έλληνες που πολέμησαν στα διάφορα μέτωπα θα επέστρεφαν με τα πόδια. Αυτή ήταν και η μοίρα των Κρητών της Κρητικής Μεραρχίας που πολέμησε στην Αλβανία, προκαλώντας βαρύτατες απώλειες στους ιταλούς που αντιμετώπισε, μεγάλο ποσοστό των οποίων ήταν θανάσιμοι τραυματισμοί λόγω της φυσικής εξοικείωσης των Κρητών με τα όπλα απο μικρή ηλικία.<br /><br />Με το μάχιμο πληθυσμό της Κρήτης αποκλεισμένο στην Ελλάδα, η υπηρεσία πληροφοριών της Γερμανικής Αεροπορίας, σε ένα υπόμνημα - μνημείο προχειρότητας χαρακτήρισε την Κρήτη πρακτικά ανυπεράσπιστη, ιδανική λεία για το δοκιμασμένο σώμα αλεξιπτωτιστών του Στρατηγού (Generaloberst) Student.<br /><br />Δεν είχαν ιδέα για τους περίπου τριάντα χιλιάδες μάχιμους στρατιώτες, κυρίως Νεοζηλανδούς και Αυστραλούς που φρουρούσαν το νησί. Απο την άλλη, δεν είχαν επίσης ιδέα για το ότι η κωδικοποίηση Enigma της Luftwaffe είχε προ πολλού σπάσει και οι Άγγλοι είχαν σε μια σειρά λεπτομερέστατων σημάτων με τον κωδικό Ultra (Orange Leonard) όλες τις λεπτομέρειες για την επιχείρηση.<br /><br />Η λογικά καταδικασμένη απόπειρα κατάληψης της Κρήτης ξεκίνησε στις 20 Μαΐου του '41. Ήταν, σύμφωνα με τον Churchill, μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να εξολοθρευτεί το σώμα των γερμανών αλεξιπτωτιστών.<br /><br />Ο Churchill δεν υπολόγισε τη μνημειώδη ανικανότητα του διοικητή του νησιού, υποστρατηγου Bernard Freyberg, ο οποίος μετά απο τραγικά λάθη, κυρίως σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση της απειλής των αλεξιπτωτιστών, έχασε τον έλεγχο του αεροδρομίου του Μάλεμε, πράγμα που επέτρεψε την άφιξη γερμανικών ενισχύσεων και μετέτρεψε μια οδυνηρή ήττα σε ακριβοπληρωμένη νίκη για τους γερμανούς.<br /><br />Οι Κρήτες δεν θυμόμαστε τη Μάχη της Κρήτης ούτε για το Ούλτρα, ούτε για την ανικανότητα των Συμμάχων, ούτε για τη νίκη των Γερμανών. Και βεβαίως οι ανοησίες που μαθαίναμε στο σχολείο, πως η Μάχη της Κρήτης καθυστέρησε την εισβολή στη Σοβιετική Ένωση είναι αστείες.<br /><br />Θυμόμαστε τη Μάχη της Κρήτης γιατί για πρώτη και μόνη φορά στον Δεύτερο Παγκόσμιο η Αντίσταση ξεκίνησε ταυτόχρονα με την εισβολή. Θυμόμαστε τη Μάχη της Κρήτης γιατί χωρίς καθοδήγηση και πολιτική οργάνωση, οι ορεσίβιοι άμαχοι δημιούργησαν άμεσα ελεύθερες ζώνες και δίκτυα υποστήριξης και απόκρυψης για τους πράκτορες και τους στρατιώτες των Συμμάχων, θέτοντας το υπόβαθρο για εντυπωσιακές ενέργειες όπως η φυγάδευση εκατοντάδων στρατιωτών μετά την πτώση του νησιού και η απαγωγή του στρατηγού Kreipe.<br /><br />Θυμόμαστε τη Μάχη της Κρήτης γιατί τα κρητικά μαχαίρια δεν κάνουν θόρυβο όταν εκπληρώνουν τον τρομερό τους σκοπό μες στο σκοτάδι. Και δεν διέκριναν ανάμεσα σε γερμανούς, ιταλούς ή τους συνεργάτες τους και τις οικογένειές τους. Το αίμα είναι το ίδιο ζεστό.<br /><br /><div style="text-align: center;">"<span style="font-weight: bold;">Σε αυτή τη χώρα που δεν υπάρχουν τίτλοι ευγενείας, ο ύψιστος τίτλος τιμής για τον Έλληνα είναι αυτός του αντάρτη. Του πατριώτη που παίρνει το όπλο και βγαίνει εθελοντικά στο βουνό να πολεμήσει τον κατακτητή</span>."<br /><br />Διονύσης Χαριτόπουλος, <span style="font-style: italic;">Αρης,ο Αρχηγός των Ατάκτων</span>.</div><br /><br />Σήμερα τα χαράματα χάσαμε τον τελευταίο ευγενή της οικογένειάς μας.<br /><br />Συμμετείχε στο δίκτυο υποστήριξης της περιοχής Κανδάνου, απο τα Παλαιά Ρούματα Χανίων. Εκδιώχθηκε απο το σπίτι της, το οποίο επιτάχθηκε απο τη γερμανική φρουρά. Είδε τον άντρα της να γλιτώνει τελευταία στιγμή απο το εκτελεστικό απόσπασμα. Άλλοι συγγενείς της δεν ήταν τόσο τυχεροί.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SiQnDqshkqI/AAAAAAAABTc/KaXgEieeEDQ/s1600-h/kandanos.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 286px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SiQnDqshkqI/AAAAAAAABTc/KaXgEieeEDQ/s400/kandanos.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342438001922380450" border="0" /></a><br /><br />Υπέφερε απο τους γερμανούς της φρουράς γιατί απο τις κακουχίες δεν είχε γάλα για τη νεογέννητη κόρη της. Τους ενόχλησε το κλάμα του μωρού.<br /><br />Ήταν η τελευταία απο τους "παλαιούς" μου που λάτρευα και που πολέμησαν στους Βαλκανικούς, τους δύο Παγκόσμιους, μια καταστροφική Εκστρατεία κι έναν αποτυχημένο Εμφύλιο.<br /><br />Σήμερα τα χαράματα πέθανε η γιαγιά μου.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SiQmNHA-PfI/AAAAAAAABTU/KdjoCWL55Ts/s1600-h/Granma1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 305px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SiQmNHA-PfI/AAAAAAAABTU/KdjoCWL55Ts/s400/Granma1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342437064631533042" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">Χρυσάνθη Αγγελάκη γ. Παρασκάκη<br /><br />?1919 - 2009<br /><br />Παρασ. επι συμμετοχη: Εθνική Αντίσταση<br /><br /><br />requiescat in pace<br /><br />το χώμα που σκεπάζει έναν Κρητικό που κηδεύεται στην Κρήτη είναι πάντα ελαφρύ<br /><br /><br />Ή ρ ω ε ς<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-1179304846170008599?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-29499164957795987582009-04-24T18:19:00.004+03:002009-04-24T18:37:53.855+03:00Os (γενική oris) είναι στα λατινικά το στόμα.<br /><br />Άρα, μια λέξη με θεμα or- μπορούμε να πούμε ότι έχει σχέση με το στόμα.<br /><br />(φανταστείτε λοιπόν πόσο μπερδεμένη άποψη είχα, ας πούμε στην πέμπτη δημοτικού, σχετικά με το τί είναι ορατόριο, καθώς η λέξη μου θύμιζε τόπο - σαν να λέμε σανατόριο ή κρεματόριο - όμως ήμουν ήδη κάπως υποψιασμένος γλωσσολογικά και νόμιζα ότι ήταν ένας τόπος που είχε κάτι να κάνει με το στόμα. Παιδική αθωότητα σου λέει μετά. Κάτι ήξερε ο γερο-Φρόιντ που έλεγε για στοματικό στάδιο εξέλιξης.)<br /><br />΄Αλλωστε αν ατυχήσατε ποτέ να έχετε δοσοληψία με αυτά τα λαμόγια τους γιατρούς και χρειάστηκε να πάρετε φάρμακα, θα είδατε στη συνταγή - αν το εν λόγω λαμόγιο ήταν αρκετά σχολαστικό - τα αρχικά p.o.<br /><br />δηλαδή per os: απο το στόμα.<br /><br />(φανταστείτε λοιπόν πάλι ένα φυτό της ιατρικής να ζητάει απο την κοπέλα του να τον πάρει per os)<br /><br />Προτρέχω όμως.<br /><br /><br />Έλεγα λοιπόν ότι η σωστή και πρέπουσα μετάφραση για το oral sex έιναι στοματικό σεξ. Φαντάζομαι όμως ότι θα είστε εξοικειωμένοι με αυτή την πρακτική.<br /><br />(cut και βινιέτα: "Δηλαδή τώρα μου ζητάς να σου κάνω στοματικό;" με ρώτησε όταν της ανέπτυξα προβοκατόρικα μεν, ύπουλα δε, την πάγια θέση του πολιτικού γραφείου ότι υπάρχουν πολλές λύσεις για τις δύσκολες ημέρες του μήνα. Παρερμήνευε βέβαια το υπονοούμενο, καθώς θεωρούσα την εν λόγω πρακτική δεδομένη και ουσιαστικά έθετα προς ψήφιση μια ακόμα πιο ριζοσπαστική εναλλακτική. Δυστυχώς το πολιτικό κλίμα δεν ήταν ευνοϊκό και καμία απο τις δύο προτάσεις δεν βρήκε πρόσφορο έδαφος στην κομματική καθοδήγηση)<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SfHZ1e6gjuI/AAAAAAAABTM/dkmA6NzFys4/s1600-h/rolling_stones_tongue.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 350px; height: 329px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SfHZ1e6gjuI/AAAAAAAABTM/dkmA6NzFys4/s400/rolling_stones_tongue.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328279347010768610" border="0" /></a><br /><br />Γράφω αυτά που γράφω γιατί, ημέρες που είναι, έρχονται και παρέρχονται εξετάσεις για διπλώματα ξένων γλωσσών.<br /><br />παρένθεση.<br />Ιδιαίτερα η γαλλική γλώσσα είναι πολύπαθη:<br /><br />όχι μόνο το φιλί με γλώσσα - όχι τη γλωσσολογική - είναι 'γαλλικό φιλί' αλλά στον ύστερο μεσαίωνα αποκαλούσαν το στοματικό σεξ "norman tongue", νορμανδική γλώσσα. Ίσως αυτό να είχε στο μυαλό του ο Geoffrey Chaucer όταν έγραφε το Canterbury Tales - η πρώτη φορά που άγγλος ευγενής έγραφε κάτι σε άλλη γλώσσα εκτός απο τη νορμανδική, μετά τη νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας το 1066.<br /><br />α, κι ένα στοματικό ανέκδοτο για τους αγγλομαθείς:<br /><br />What is an australian kiss?<br />It's like a french kiss only it's down under.<br /><br />Βεβαίως αυτά τα 'γαλλικά' προσωνύμια περι στοματικού δεν υπάρχουν στη γαλλική γλώσσα αλλά σε όλες τις άλλες. Ίσως να είναι ο ήχος της γαλλικής γλώσσας και οι μορφασμοί που τη συνοδεύουν που προδιαθέτουν έναν μη γάλλο στον σεξουαλικό περι του στόματος ιδεασμό. Φανταστείτε έναν γερμανό ή εναν σουηδό να μιλάει και θα καταλάβετε τη διαφορά.<br /><br />Και για να τελειώνω με τους γάλλους, θα σας μεταφέρω στην εποχή που η Αναγέννηση βρισκόταν στο φόρτε της και οι σήμερα μακαριζόμενοι και θεοποιούμενοι κάτοικοι της Φλωρεντίας πέταγαν λάσπη και πέτρες στα γλυπτά του Μικελάντζελο. Εκείνες τις όμορφες εποχές λοιπόν, μεγάλοι πολυεθνικοί στρατοί μισθοφόρων συγκρούονταν μεταξύ τους στο όνομα της Αυτού Μεγαλειότητος του Γάλλου βασιλιά, της Αυτού Αγιότητος του Πάπα, της Αυτού Αυτοκρατορικής Μεγαλειότητος και Αγιότητος του Αγίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα και πάει λέγοντας. Επειδή ακόμα τότε ο πόλεμος δεν είχε ανθρωπιστικά κίνητρα και οι στρατοί δεν είχαν την ευγενική μεγαλοψυχία του αμερικανικού στρατού, την φιλανθρωπία και καλοσύνη της χιτλερικής Βέρμαχτ και την λεπτότητα και γλυκύτητα του σταλινικού Κόκκινου Στρατού, σημειώνονταν μαζικοί βιασμοί απ'όπου διέρχονταν οι στρατιώτες. Έτσι, με αυτή την έμπρακτη απόδειξη αγάπης μεταξύ των εθνών, η σύφιλις μεταδιδόταν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και ανάλογα με την εθνικότητα των βιαστών έπαιρνε και το αντίστοιχο όνομα. Το θέμα είναι πως απ'όλα τα προσωνύμια, το μόνο που έχει επιβιώσει είναι το "μαλαφράντζα" - mal da francia, η αρρώστια απο τη Γαλλία. Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Ίσως οι γάλλοι μισθοφόροι να ήταν πιο ερωτύλοι. Ίσως να έπαιρναν και τις λιγότερες προφυλάξεις (μπορεί η durex να μην είχε αποτελεσματικές καμπάνιες στη Γαλλία). Και μη με ρωτήσετε για την ετυμολογία της άλλης λέξης για τη σύφιλη: 'σκουλαμέντο'. Δεν τη γνωρίζω. Αλλά θα την ψάξω και θα επανέλθω σε αυτό το ρομαντικό θέμα.<br /><br />Κλείνει καθυστερημένα η παρένθεση.<br /><br />Έλεγα λοιπόν ότι στα χρόνια που έδινα εγώ για τα διπλώματα γλωσσών, πριν καθιερωθεί ο ελληνικός όρος ίντερβιου, υπήρχε ο όρος Oral examination δηλ. προφορική εξέταση (ή απο του στόματος εξέταση - εκτός κι αν είστε ο Stephen Hawking και δεν μιλάτε απο το στόμα αλλά απο synthesizer.).<br /><br />(Και αν με ρωτάτε για ποια εποχή μιλάω, θα σας απαντήσω ότι επειδή προσδιορίζω τις χρονολογίες δισκογραφικά, στα πρότυπα του High Fidelity του Hornby, έδινα Proficiency τη χρονιά που οι Blind Guardian κυκλοφόρησαν το Imaginations from the Other Side)<br /><br /><span style="font-style: italic;">Καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο</span> όπως μας λένε τα ευαγγέλια (<span style="font-style: italic;">κατα Ιωάννην 1:14</span>) και εν προκειμένω η γλώσσα γίνεται στόμα, ή αλλιώς ο λόγος γίνεται γλώσσα ή αλλιώς τα γραμματάκια γίνονται σάρκα και άιμα και τέλοσπάντων καταλαβαίνετε τί θέλω να πώ γιατί μάλλιασε η γλώσσα μου.<br /><br />(για τη μυώδη μιλάω, αυτή με τη σάρκα και το αίμα γιατί και τα ελληνικά - η άλλη γλώσσα - μπορούν να μαλλιάσουν γιατί υπάρχει βεβαίως ο μαλλιαρισμός, ο ακραίος δημοτικισμός και οι μαλλιαριστές, οι εκπρόσωποί του. Αλλά αρκετά με τις τρίχες, εδώ μιλάμε για σεξ)<br /><br />Το προφορικό σεξ (περι ου ο τίτλος) είναι ο λόγος που γίνεται σάρκα και είναι ουσιαστικά μια διασημειωτική μετάφραση, απο αυτές με τις οποίες ασχολείται ο Umberto Eco στα δοκίμιά του: ηδονή δια του λόγου και όχι δια του οργάνου του λόγου.<br /><br />Εδώ προκύπτει το αγωνιώδες ερώτημα με το οποίο ήθελα να ασχοληθώ εξ'αρχής:<br /><br />Μιλάτε στο σεξ;<br /><br />Όλοι μιλάμε για το σεξ. Το αναφέρουμε σε υπονοούμενα, σε μπιγκ φις ιστορίες, σε ανέκδοτα, στο δελτίο καιρού, στο ταξί με τις ιστορίες των ταξιτζήδων και τις εκατοντάδες γυναίκες που πηδάνε εβδομαδιαίως.<br /><br />Μιλάμε όμως κατά τη διάρκεια του σεξ;<br /><br />Εγώ όχι. Δηλαδή το αποφεύγω. Και τι να πείς άλλωστε; Πάντα ήθελα όταν μιλάω να λέω έξυπνα πράγματα.<br /><br />"Τι θελεις να κάνουμε;"<br /><br />('πληθυντικό μεγαλοπρεπείας χρησιμοποιείς καλή μου;' θέλω να ρωτήσω...)<br /><br />"Τί θες να κάνω;"<br /><br />('σκάσε και σκύψε' θέλω να πώ αλλά δεν μου αρέσει ούτε να χυδαιολογώ, ούτε να γίνομαι απότομος. Είμαι άνθρωπος ευγενής. Σχεδόν Πιεμοντέζος.)<br /><br />"Τι μου κάνεις!"<br /><br />('Χάρη σου κάνω μωρή' θέλω να πώ, ίσως όχι γιατί πάντα το πιστεύω αλλά είναι απίστευτα εύστοχο)<br /><br />"Γιώργο!"<br /><br />(ναι, ξέρω πως με λένε, αν με έλεγαν με κανένα άλλο όνομα θα είχαμε ένα θέμα, σαφώς...)<br /><br />Ίσως είναι κατάλοιπα πουριτανισμού ή ντροπαλού χαρακτήρα .<br /><br />Απο την άλλη έχω διαπιστωμένο σοβαρό πρόβλημα με τις μεταφράσεις.<br /><br />Και ιδιαίτερα τις διασημειωτικές. Τις απεχθάνομαι. Προτιμώ να διαβάζω τα βιβλία στη γλώσσα του πρωτότυπου και μισώ τις μεταφορές βιβλίων στη μεγάλη οθόνη.<br /><br />Οι ελάχιστες περιπτώσεις που η ταινία ήταν ισάξια ή ανώτερη καλλιτεχνικά απο το βιβλίο αφορούσαν μετριότατα βιβλία όπως ο Δράκουλας του Stoker ή αριστουργήματα που μεταφέρθηκαν με πολύ μεγάλο βαθμό ελευθερίας και πολύ σημαντικές προσαρμογές στο πρωτότυπο όπως το Heart of Darkness του Conrad που προσαρμόστηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό για να γίνει Αποκάλυψη Τώρα.<br /><br /><br />Σε πλήρη αντιστοιχία, η δυναμική της σάρκας δεν μπορεί να υποκατασταθεί απο τον λόγο.<br /><br />Άλλωστε αξιωματικά ισχύει ότι οι αλλαγές και οι επαναστάσεις θέλουν πράξεις και όχι λόγια. Και προκύπτει το συμπέρασμα: Αν η επανάσταση θέλει πράξεις και όχι λόγια, τότε το προφορικό σεξ, δηλαδή η χρήση του λόγου ως μέσου ηδονής υποκρύπτει καθεστωτική, αντιδραστική και αντιεπαναστατική νοοτροπία.<br /><br />(βεβαίως αυτό δεν σημαίνει ότι οι δαπίτισσες δεν παίρνουν... δεν κάνουν στοματικό σεξ τελοσπάντων. Για τις φιλομοναρχικές μη με ρωτάτε, δεν ξέρω)<br /><br />Επαναστάτριες όλου του κόσμου αφήστε τα λόγια και πιάστε τις γλώσσες.<br /><br />Είτε έρωτα κάνετε είτε πόλεμο, βουλώστε το και συγκεντρωθείτε.<br /><br />Hasta la victoria siempre.<br /><br />(Become Luther Blissett)<br /><br />ΥΓ: Κατα τον Ιωάννη δηλαδή, η Σωτηρία του Ανθρώπου αρχίζει με στοματικό σεξ;<br />Θοῦ κύριε φυλακὴν τῷ στόματί μου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου (Ψαλμοί 141:3)<br /><br />ΥΓ 2: Κανονικό Oral fixation δηλαδή! (όπως θα'λεγε και η Shakira!)<br /><br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-2949916495779598758?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-86507932548792994672009-04-07T00:44:00.005+03:002009-04-25T00:35:47.739+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sdp_1f6y0lI/AAAAAAAABTE/zwisluW92q0/s1600-h/Vivaldi.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 335px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/Sdp_1f6y0lI/AAAAAAAABTE/zwisluW92q0/s400/Vivaldi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321706466769556050" border="0" /></a><br /><br />Αυτές τις στιγμές οι σκέψεις μας πάνε στους δοκιμαζόμενους Ιταλούς, στους νεκρούς και την κατεστραμμένη πολιτιστική κληρονομιά της Άκιλα.<br /><br />Ο μαέστρο Βιβάλντι στην άκρως τεχνική και βενετσιάνικη Γκριζέλντα μας θυμίζει ότι οι Ιταλοί είναι μαθημένοι στις φουρτούνες, πραγματικές ή μη.<br /><br />Και αυτό θα περάσει.<br /><div style="text-align: center;"><br /><br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/AB8cEvW3LW8&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/AB8cEvW3LW8&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br /><br /><br /><br /><br />Cecilia Bartoli, 'Agitata da due venti'<br />(La Griselda, <span style="font-style: italic;">dramma per musica</span>)<br />Antonio Vivaldi, Carlo Goldoni lib., 1735<br /></div><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-8650793254879299467?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-7972347236987315122009-03-31T23:35:00.020+03:002009-04-01T01:52:52.585+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKdarfWxGI/AAAAAAAABS0/F4HwI43Ays4/s1600-h/conference+2+sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 288px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKdarfWxGI/AAAAAAAABS0/F4HwI43Ays4/s400/conference+2+sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319487191554376802" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKdHzSPbPI/AAAAAAAABSs/ETfVZ50acyc/s1600-h/conference.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 280px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKdHzSPbPI/AAAAAAAABSs/ETfVZ50acyc/s400/conference.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319486867229338866" border="0" /></a><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">Ως άφρων υπηρέτης προδέδωκεν ο μύστης την άβυσσον σοφίας.</span><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;">Και εγένετο τη εικοστη και πέμπτη του μηνός Μαρτίου και ενέσκηψαν διαβητολόγοι και παθολόγοι και πλήθος άλλων σκύλων ωσαν αγαρηνοί, επι πολίχνης Δεδεαγάτς καλουμένης και υπο τινών Αλεξανδρούπολις.<br /></div><div style="text-align: center;"><br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKXpyKfucI/AAAAAAAABRc/pyqlwNCpykc/s1600-h/faros.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 276px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKXpyKfucI/AAAAAAAABRc/pyqlwNCpykc/s400/faros.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319480853974202818" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKcWqwXYXI/AAAAAAAABSk/RJuhLSCxljA/s1600-h/dentra.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 248px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKcWqwXYXI/AAAAAAAABSk/RJuhLSCxljA/s400/dentra.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319486023126180210" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKcB05UZ8I/AAAAAAAABSc/moAh8BQqbhI/s1600-h/elia.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKcB05UZ8I/AAAAAAAABSc/moAh8BQqbhI/s400/elia.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319485665070835650" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKa4YL7NiI/AAAAAAAABSE/qGkQn1Gp2Sc/s1600-h/luna+park+sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 253px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKa4YL7NiI/AAAAAAAABSE/qGkQn1Gp2Sc/s400/luna+park+sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319484403233797666" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Και επικράθη το ποίμνιο πάνυ.</div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKX-mwgg7I/AAAAAAAABRk/hCAA2rTB4xI/s1600-h/amygdalia+small.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 330px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKX-mwgg7I/AAAAAAAABRk/hCAA2rTB4xI/s400/amygdalia+small.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319481211689665458" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Ως ιέρακες επι περιστερών κατήλθον οι διαβητολόγοι επι των δωματίων των ξενώνων και των ενοικιαζομένων αυτοκινήτων.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKbM83gGWI/AAAAAAAABSM/oh6RDCKndEI/s1600-h/podilato.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 336px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKbM83gGWI/AAAAAAAABSM/oh6RDCKndEI/s400/podilato.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319484756677630306" border="0" /></a><br /><br />Και εγένετο ούτως η Ημών Μετριότης να μην ημπορούμε μηδέ αυτοκίνητον να εύρουμε μηδέ τράπεζα εις τα μεζεδοπωλεία περιωπής ινα ευωχηθώμεν.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKbidtlgoI/AAAAAAAABSU/HhpYDkBMGXo/s1600-h/tavern+small.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 357px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKbidtlgoI/AAAAAAAABSU/HhpYDkBMGXo/s400/tavern+small.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319485126271664770" border="0" /></a><br />Αι κεναί ώραι επληρώθησαν μετά περιπάτων παρα θιν' αλός, όπου εσυλλογίσθημεν πολλά<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKafmLLDTI/AAAAAAAABR8/ikNwtBvPxlI/s1600-h/red+rock+sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 230px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKafmLLDTI/AAAAAAAABR8/ikNwtBvPxlI/s400/red+rock+sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319483977492008242" border="0" /></a><br /><br />(μάνα πολλά μαλώνεις με κι εγώ μισέψει θέλω - άσχετο)<br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKYq4Z9IbI/AAAAAAAABRs/wPaHi5Y8wNg/s1600-h/karavi.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 232px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKYq4Z9IbI/AAAAAAAABRs/wPaHi5Y8wNg/s400/karavi.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319481972341154226" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">διαβρεχόμενοι υπο της άλμης της θαλασσης.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKZWBX7spI/AAAAAAAABR0/3sQyV7v6r7E/s1600-h/prokymaia+sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKZWBX7spI/AAAAAAAABR0/3sQyV7v6r7E/s400/prokymaia+sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319482713482965650" border="0" /></a><br /><br /><br />Και εγένετο μετά το αιχμαλωτισθήναι την Αλεξανδρούπολιν και εκάθησεν η Ημών Μετριότης κλαίων και εθρήνησεν τον θρήνον τούτον...<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKM0TZsaXI/AAAAAAAABQ8/xsDH6IoC4Ic/s1600-h/gate+small.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 264px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKM0TZsaXI/AAAAAAAABQ8/xsDH6IoC4Ic/s400/gate+small.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319468940067105138" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Ω γλυκύ μου έαρ, που έδυ σου το κάλλος;<br /><br />( "αν ξανακούσω τη Μπενρουμπή να μιλάει για εκπαίδευση παιδιού και γονέων για τον σακχαρώδη διαβήτη θα κόψω φλέβες" )</div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKOitLQmYI/AAAAAAAABRM/eBc4_K1tSGE/s1600-h/kiosk.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKOitLQmYI/AAAAAAAABRM/eBc4_K1tSGE/s400/kiosk.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319470836771494274" border="0" /></a><div style="text-align: center;">Μετωκίσθη η Αλεξανδρούπολις απο ταπεινώσεως αυτής και απο πλήθος δουλείας αυτής. Εκάθισεν εν έθνεσιν, ούχ εύρεν ανάπαυσιν. Πάντες οι καταδιώκοντες αύτην κατέλαβον αυτην ανά μέσον των θλιβόντων.<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKNx5VBmuI/AAAAAAAABRE/qPMpFTyfWlE/s1600-h/ladder+small.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 287px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKNx5VBmuI/AAAAAAAABRE/qPMpFTyfWlE/s400/ladder+small.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319469998220090082" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Και εγένετο θανατικόν μέγα. Και οι θάπτοντες ουκ ήρκουν ες τας ταφάς...<br /></div><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKPPdIqRhI/AAAAAAAABRU/yeYaRZyBxcQ/s1600-h/sunset.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 286px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKPPdIqRhI/AAAAAAAABRU/yeYaRZyBxcQ/s400/sunset.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319471605559739922" border="0" /></a><br />ΥΓ: Χάθηκε να βάλετε μια γκόμενα της προκοπής στη διαφήμισή σας, κύριοι της Novo Nordisk;<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKeMUafz2I/AAAAAAAABS8/VdghuuxB0VA/s1600-h/nordisk+mpazo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 269px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SdKeMUafz2I/AAAAAAAABS8/VdghuuxB0VA/s400/nordisk+mpazo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319488044353441634" border="0" /></a><br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-797234723698731512?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-25863796230594000612009-03-17T01:31:00.003+02:002009-03-17T01:35:34.673+02:00Σε κατ'οίκον περιορισμό λόγω γρίππης το προηγούμενο τριήμερο,<br /><br />(θα ήθελα να γράψω ημικλινήρης, αλλά θα τρίζουν τα κόκκαλα του Μπόστ που δε ζεί για να το ρεζιλέψει ως έκφραση)<br /><br />έσκαψα στα υπόγεια και στα πατάρια για να βρώ παλιά (αρχαία δηλ.) τεύχη του Reader's Digest<br /><br />(ξέρω, αν η διαστροφή ήταν ποινικά κολάσιμη δεν θα ξανάβλεπα το φώς της ημέρας)<br /><br />Έψαχνα να βρώ κάτι συγκεκριμένο.<br /><br />Βλέπετε, πρόσφατα με είχε συναρπάσει η καταπληκτική ειρωνεία του ότι όλα τα ποιήματα της Emily Dickinson (ή, μάλλον, αυτά που έχω διαβάσει εγώ) ταιριάζουν με το ρυθμό του Yellow Rose of Texas (το οποίο είναι προφανώς τραγούδι των Νοτίων).<br /><br />Πολύ λιγότερο πιασάρικη (και εντελώς εκτός κλίματος και διάθεσης) είναι η μουσική που έγραψε ad hoc ο Aaron Copland στο Twelve Poems of Emily Dickinson. Ένας κακοήθης μάλιστα θα έλεγε ότι εξάντλησε την όποια έμπνευσή του στη Fanfare for the Common Man.<br /><br />Αν και θαύμαζε τον Στραβίνσκι και τον Προκόφιεφ, δεν μπόρεσε να γράψει ποτέ κάτι αντίστοιχο των έργων τους, ίσως γιατί δεν κατάφερε να διατηρήσει επαφή με κάποια μουσική που να είναι "δική του" - σε αντίθεση με τους δύο Ρώσσους μοντερνιστές - ακολουθώντας τα χνάρια της οικογένειάς του που άλλαξαν το επίθετό τους απο Καπλάν σε Copland όταν μετανάστευσαν απο τη Λιθουανία στις ΗΠΑ.<br /><br />Κάτι αντίστοιχο είχε κάνει κι ένας άλλος συνθέτης, κάποιος Fryderyk Szopen, ο οποίος στη Γαλλία άλλαξε το όνομά του σε Frédéric Chopin. Για τους αντίθετους λόγους όμως: Επειδή ήταν ένθερμος Πολωνός πατριώτης δεν ανεχόταν να φέρει έγγραφα της Αυτοκρατορικής Ρωσσίας, οπότε και έγινε Γάλλος υπήκοος.<br /><br />Πέθανε νέος, γιατί αν και ιδιοφυΐα (μπορεί και εξαιτίας αυτού) έμπλεξε με μια φρικτή γυναίκα, τη φεμινίστρια συγγραφέα με το ψευδώνυμο George Sande (που έχουμε εξελληνίσει εξίσου φρικτά ως Γεωργία Σανδη) η οποία τον είχε μετατρέψει για δέκα χρόνια σε υποχείριό της τσακίζοντας την υγεία και την καριέρα του.<br /><br />Η εν λόγω θειά<br /><br />(τόνος στο "α")<br /><br />καταγόταν απο μεγάλο σόι: ο Maurice, comte de Saxe, ο μεγαλύτερος γάλλος στρατηγός όλων των εποχών ήταν προπάπους της.<br /><br />O Saxe μου θύμισε τον Λώρενς της Αραβίας και με έκανε να νοσταλγήσω τη Μέση Ανατολή: σε ένα σημείο της ταινίας, νομίζω μετά την Άκαμπα, ο στρατηγός Allenby σχολιάζει στον T.E. Lawrence: "If I fight like Clausewitz then you fight like Saxe."<br /><br />Τη μουσική γι'αυτή την ταινία έγραψε ένας άλλος Maurice, o Maurice Jarre και αργότερα θα προσθέσει στο ενεργητικό του και τα σάουντρακ άλλων ταινιών όπως του Δρ. Ζιβάγκο και του Κύκλου των Χαμένων Ποιητών.<br /><br />O Captain my Captain<br /><br />έγραφε ο Walt Whitman και έγινε η κεντρική φράση της ταινίας<br /><br />(μαζί με το carpe diem)<br /><br />- ο οποίος Walt Whitman έγραψε και το "A Locomotive in Winter", ένα ποίημα για μια ατμομηχανή, όπως για μια ατμομηχανή μιλά επίσης το : "I Like to See it Lap the Miles" της - σύγχρονης του Whitman - Emily Dickinson<br /><br />(Ναι : και αυτό ταιριάζει στη μελωδία του Yellow Rose of Texas!)<br /><br />Απο την Emily Dickinson στην Emily Dickinson με εναν κύκλο συνειρμών, θυμήθηκα κάτι παλιά άρθρα του Digest όπου ένας τύπος έκανε το ίδιο ξεκινώντας απο ένα στυλό ή κάτι αντίστοιχα ασήμαντο και περνούσε απο τους πιο απίθανους συνειρμούς.<br /><br />Αν τα βρώ θα τα μοιραστώ μαζί σας.<br /><br />Γιατί είναι οι σκέψεις μας και οι γνώσεις μας που μας ταξιδεύουν και το ταξίδι του καθενός είναι μοναδικό. Άλλοι θα πάνε μέσω Lindisfarne κι άλλοι μέσω Βλαδιβοστόκ, άλλοι μέσω ποίησης και άλλοι μέσω παθοφυσιολογίας.<br /><br /><div style="text-align: center;">Σημασία έχει το ταξίδι.<br /><br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6PDmZnG8KsM&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6&amp;border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/6PDmZnG8KsM&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br /><br /><br /><br />Desireless - Voyage Voyage (1987)<br /><br />Au dessus des vieux volcans<br />Glisse des ailes sous les tapis du vent<br />Voyage, voyage<br />Eternellement<br />De nuages en marécages<br />De vent d'Espagne en pluie d'équateur<br />Voyage, voyage<br />Vole dans les hauteurs<br />Au dessus des capitales<br />Des idées fatales<br />Regardent l'océan<br /><br />Voyage, voyage<br />Plus loin que la nuit et le jour<br />Voyage<br />Dans l'espace inoue de l'amour<br />Voyage, voyage<br />Sur l'eau sacrée d'un fleuve indien<br />Voyage<br />Et jamais ne revient<br /><br />Sur le Gange ou l'Amazone<br />Chez les blacks, chez les sikhs, chez les jaunes<br />Voyage, voyage<br />Dans tout le royaume<br />Sur les dunes du Sahara<br />Des iles Fidji au Fujiyama<br />Voyage, voyage<br />Ne t'arrêtes pas<br />Au dessus des barbelés<br />Des coeurs bombardés<br />Regardent l'océan<br /><br />Voyage, voyage<br />Plus loin que la nuit et le jour<br />Voyage<br />Dans l'espace inoue de l'amour<br />Voyage, voyage<br />Voyage, voyage<br /><br />Voyage, voyage<br />Plus loin que la nuit et le jour<br />Voyage<br />Dans l'espace inoue de l'amour<br />Voyage, voyage<br />Sur l'eau sacrée d'un fleuve indien<br />Voyage<br />Et jamais ne revient.<br /></div><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-2586379623059400061?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-78635424663171768032009-02-26T23:59:00.005+02:002009-02-27T00:58:11.862+02:00Έρχονται τη νύχτα.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SacdYxAmu0I/AAAAAAAABQ0/0yN18A_5SwU/s1600-h/zombie.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SacdYxAmu0I/AAAAAAAABQ0/0yN18A_5SwU/s400/zombie.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307242997189360450" border="0" /></a><br />Όταν η φωτιά στο τζάκι σβήνει και η ατμόσφαιρα του σπιτιού είναι φτωχή σε οξυγόνο και πλούσια σε μονοξείδιο.<br /><br />Όταν για ακόμα μια βραδιά τα εγγόνια προτίμησαν να βγούν και να το κάνουν στο πίσω κάθισμα κάποιου αυτοκινήτου απο το να κάτσουν σπίτι και να μιλήσουν στη γιαγιά.<br /><br />Όταν η σκέψη του θανάτου είναι πιο βαριά απο οποιαδήποτε άλλη στιγμή και δεν θυμούνται αν το αναθεματισμένο το ζάχαρο που τους μέτρησε ο αγροτικός είναι 130 ή 330.<br /><br />Σβήνουν.<br /><br />Ζητούν το πιεσόμετρο.<br />Η νύφη (ή η βουλγάρα που τις προσέχει) δεν έχει αλλάξει μπαταρίες ή δεν ξέρει πού το έχουν.<br />Θυμώνουν. Η πίεση ανεβαίνει.<br />Συγχίζονται και τρέμουν.<br />("θα πάθω εγκεφαλικό")<br /><br />Μπερδεύουν τα χάπια και τα πίνουν δυο δυο.<br /><br />Και έρχονται στο Νοσοκομείο.<br />..................<br /><br />"Γιαγιά, τι έχεις;"<br />"Γιόκα μου, δεν μπορώ. Σβήνω"<br />"Ζαλίζεσαι;"<br />"Δεν μπορώ"<br />"Πονάς;"<br />"Μου κοβόνται (sic) τα πόδια"<br /><br />Πώς να μην σου κόβονται τα πόδια γιαγιά, όταν παίρνεις:<br />δύο χάπια για το διαβήτη ("το ζάχαρο"), δύο χάπια για την υπέρταση ("την πίεση"), ένα για τις αρρυθμίες ("της καρδιάς είναι τούτο"), δύο χάπια για την οστεοπόρωση ( "πού είναι το δεύτερο κουτί γιαγιά;" ) συν την καλσιτονίνη της (προφανώς...), ένα χάπι για την δυσλιπιδαιμία ("έχω χαμηλή χοληστερίνη της καρδιάς"), ένα αντιπηκτικό ("αντιπτητικό"), ένα - δύο για τον ίλιγγο, ένα για το στομάχι συν κανένα αντιφλεγμονώδες (στεροειδές ή μή) που έχει ξεμείνει απο καμιά οστεοαρθρίτιδα.<br /><br />"Ωπ, τί είναι αυτό;"<br /><br />(φάρμακο για τον προστάτη)<br /><br />"Το παίρνω τρεις μήνες τώρα"<br /><br />(απο τότε που ανακάτεψε τα φάρμακά της με αυτά του γέρου - τουλάχιστον κατάλαβα ποιός παίρνει το δεύτερο διφωσφονικό)<br /><br />...................................................<br /><br />Έρχονται τη νύχτα.<br /><br /><br />Ανάμεσα στις έντεκα και τις δύο το βράδυ.<br />Είναι η ώρα της γριάς.<br /><br />Είναι περασμένες έντεκα. Σας αφήνω.<br /><br />Έχω περιστατικό.<br /><div style="text-align: center;"><br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uxIAAMy99Ek&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/uxIAAMy99Ek&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br /><br /><br />Αρλέτα - Ο Λύκος<br /><br /><br />(Είναι δώδεκα η ώρα / είναι η ώρα των τρελών...)<br /><div style="text-align: left;">.<br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-7863542466317176803?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-75858086295553040892009-02-13T19:34:00.005+02:002009-02-13T19:49:46.299+02:00Τα ακραία καιρικά φαινόμενα μιλάνε αταβιστικά στα αρχέγονά μας ένστικτα.<br /><br />Οι κεραυνοί και οι αστραπές μας κάνουν να λουφάζουμε στις σπηλιές των σκεπασμάτων μας.<br /><br />Το χιόνι απο την άλλη ξυπνά τον κυνηγό μέσα μας.<br /><br />Βαθιά μέσα μας ξέρουμε.<br />Ξέρουμε ότι στο φρέσκο χιόνι τα ίχνη φαίνονται καλύτερα.<br />Ξέρουμε ότι όταν τα πάντα είναι χιονισμένα, τα θηράματα συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένα σημεία.<br />Και όπου συγκεντρώνονται τα θηράματα, συγκεντρώνονται και οι κυνηγοί.<br /><br />Ήταν πάλι Παρασκευή και δεκατρείς. Φεβρουάριος του 2004 και είχε χιονίσει.<br />Κι εγώ βγήκα απο τη σπηλιά. Πήρα το ρόπαλο και πήγα να κυνηγήσω.<br />Αλυσίδες για το αυτοκίνητο.<br /><br /><br />Φόρεσα μπότες, τις χοντρές μου φόρμες με επένδυση - ένα πρόσωπο μου είχε πεί πώς τις λένε στο Midwest αλλά δεν θυμάμαι τώρα - και το πάρκα μου και σκέτο ανθρωπάκι της Μισελέν στο πιο χακί, ξεκίνησα για την Οτοπλάς της Κηφισίας.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SZWwofYr4jI/AAAAAAAABQs/btIBQoSjvMs/s1600-h/bib_bowler_shad.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 292px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SZWwofYr4jI/AAAAAAAABQs/btIBQoSjvMs/s400/bib_bowler_shad.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302338345964921394" border="0" /></a><br />Στον δρόμο κωλοβάρεσα. Και μεταφορικά (στον χιονοπόλεμο της γειτονιάς) και κυριολεκτικά (στα σκαλιά της γέφυρας πάνω απο τον Ηλεκτρικό). Γεμάτος λάσπες και νερά <span style="font-weight: bold;">την είδα</span>.<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">"Τον είδες με τα μάτια σου, γιαγιά τον Βασιλέα<br /><br />ή μήπως και σου φάνηκε, σαν όνειρο να πούμε,<br /><br />σαν παραμύθι τάχα;<br /><br />- Τον είδα με τα μάτια μου, ωσάν και σένα νέα,<br /><br />Πα να γενώ εκατό χρονών, κι ακόμα το θυμούμαι"</span><br /><br /></div><br />Προφανώς και την είδα. Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι την είδα. Με τα μάτια μου. Ήταν Αυτή.<br /><br />Δεν υπήρχε άλλη σαν Αυτή.<br /><br />Με την Μπεργκμανική ομορφιά της και το ξανθό της καρεδάκι και το γαλάζιο της πάρκα.<br />Και να υπήρχε δεύτερη θα ήταν σαν να μην υπήρχε γιατί Νο1 υπάρχει μόνο Μία.<br /><br />Εκείνη τη στιγμή το μοντέλο της Πιρέλι πρόσεξε τον μπόγο της Μισελέν. Και του χαμογέλασε.<br /><br />"Χαθήκαμε... Πώς απο 'δώ;" (τουλάχιστον μιλούσα)<br /><br />"Ήρθα να δω μια φίλη μου και αποκλείστηκα στο Μαρούσι"<br /><br />"Ε;" (άρχισα να το χάνω)<br /><br />"Να, έχω μετακομίσει... Στο Πικέρμι."<br /><br />Εδώ θα μπορούσε να είναι το σημείο της λύτρωσής μου. Η στιγμή για την οποία ζεί κανείς, το συμπαντικό nexus όπου η ατάκα γίνεται Καλή Τέχνη και οι Μούσες σφάζονται στα πόδια της για το ποιά θα την πατρονάρει.<br /><br />"Πικέρμι, ε; Χα... αυτό δεν είναι μετακόμιση, αυτό είναι Drang nach Osten"<br /><br />(καθότι η δεσποινίς είναι της Γερμανικής Φιλολογίας)<br /><br /><br />Σιγά μην κατάφερνα να σκεφτώ εκείνη τη στιγμή κάτι τέτοιο.<br /><br />"Μγφμχμ... Πικέρμι έ; Μακριά...."<br /><br />"Ε, ναι..."<br /><br />"Ε καλα. Μάλιστα. ΟΚ. Λοιπόν. Nα περνάς καλά. Τα λέμε."<br /><br />Δεν την ξαναείδα, ούτε τα ξαναείπαμε.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SZWwZiTHoNI/AAAAAAAABQk/CWwgkrEAlUA/s1600-h/footsteps-in-snow.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SZWwZiTHoNI/AAAAAAAABQk/CWwgkrEAlUA/s400/footsteps-in-snow.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302338089048842450" border="0" /></a><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5424362010321066211-7585808629555304089?l=bishopwulfila.blogspot.com' alt='' /></div>GiorgosPaphttp://www.blogger.com/profile/12136247498311288109noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5424362010321066211.post-37581575887478087682009-02-09T01:42:00.009+02:002009-02-09T02:20:20.530+02:00Το θυμάμαι σαν να ήταν χθές.<br /><br />"Somebody told me" απο Killers να παίζει στο εμ-πι-θρι-όφωνο (πριν γίνει γνωστό ως χιτάκι στην πλέμπα και κυκλοφορήσει δεύτερη φορά) κι εγώ να προσπαθώ να συνεννοηθώ με τη Noelie (μισά αγγλικά μισά γαλλικά) να πείσει την Anca να αφήσει μεγαλύτερη απόσταση ανάμεσα στα αυτοκίνητά μας. Τα αγοράκια στο Volvo μπροστά, τα κοριτσάκια στο Volvo που ακολουθούσε.<br /><br />Η Erika θα φιλοξενούσε κάποιους απο εμάς στο εξοχικό της στη λίμνη Iso Lohijärvi (Μεγάλη λίμνη των σολωμών - μεγάλη ιδιαίτερα δεν είναι και σολωμός τον Αύγουστο ούτε για δείγμα). Μεταξύ σοβαρού και αστείου την είχαμε ρωτήσει αν θα έπρεπε να φοβόμαστε για λύκους και αρκούδες. Μας είπε ότι τα πιο επικίνδυνα ζώα στη Φινλανδία είναι οι άλκες και οι τάρανδοι.<br /><br />Καθώς το S40 μας έπιανε τα 200 (και προσπαθούσαμε να βρούμε σε πόσα βρετανικά μίλια ξηράς ανα ώρα αντιστοιχούσε αυτό ώστε να πανικοβληθούν ελεύθερα και οι άγγλοι) στην απέραντη ευθεία που οδηγούσε στο πουθενά -<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DyGGlXVMdOg/SY9uuIJGF6I/AAAAAAAABP8/VVRfgRU3SFU/s1600-h/Iso+Lohijarvi.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 616px; height: 348px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Dy